40 jaar Pukkelpop: De verjaardagswensen van Willy Sommers, Zornik en Compact Disk Dummies

De eerste affiche uit 1985 telde 7 artiesten. Die van dit jaar rondt vlotjes de kaap van 120. Op 40 jaar tijd moeten er wel duizenden artiesten op het podium van Pukkelpop hebben gestaan. Enkel zij kunnen vertellen wat het is om Kiewit op zijn grondvesten te laten daveren. Maar hoe voelt dat? En wat herinneren ze er zichzelf nog van? 

Wanneer we vragen naar die bloedhete zaterdagvoormiddag in 2018, begint Willy Sommers enthousiast terug te blikken. "12.000 mensen hebben toen meegebruld als echte leeuwen op m'n bekendste nummers. Het was een geweldige ervaring."

Toch moest hij overtuigd worden door mede-artiesten Daan en Mauro Pawlowski om die eigen hits te brengen. "De voorafgaande weken was ik erg gestrest. Het festival ligt buiten mijn comfortzone. Zou mijn repertoire wel aanslaan bij de jeugd? Ik twijfelde om Engelse covers te brengen, maar tijdens een repetitie hebben de anderen me overtuigd om toch gewoon voor m'n eigen nummers te gaan. Ze zeiden dat iedereen van A tot Z zou meezingen en dat is gebeurd", aldus Sommers. 

Het was uiteindelijk het publiek zelf dat de laatste twijfel wegnam bij de zanger. "Ik was nog backstage, maar was al op een kist geklommen om eens te kunnen kijken. Ik had de band gevraagd om de intro van Als een leeuw in een kooi te rekken zodat ik rustig kon verschijnen. Maar ik hoorde mensen al voor de eerste noten m'n naam scanderen. Toen viel er 100 kilogram van m'n schouders." 

Wat volgde, was ongezien. Zo bleek ook uit de krantenkoppen de dag erna. "Plots stond ik overal, zelfs in elitaire kranten. Ze noemden me de 'sultan van Vlaanderen' die Pukkelpop had veroverd", blikt Sommers lachend terug. "Nu word ik er nog vaak over aangesproken. Veel jonge mensen willen me er nog eens terugzien. Ik zou het doen, maar dat verrassingseffect zal er nooit meer zijn." 

De 'sultan' heeft nog verjaardagswensen voor het jarige festival. "Als je 40 jaar haalt, heb je een sterk programma dat mensen inspireert. Doe er minstens nog eens 40 jaar bij." 

Waar Willy Sommers tot nu toe 1 keer op het festival mocht staan, heeft de band Zornik er al 5 optredens opzitten. Op hun rider staat niet erg veel. "Gewoon wat drank en snacks, en dinosauruskoeken met chocolade voor een van onze bandleden. Die zitten er altijd bij", vertelt frontman Koen Buyse uit Zonhoven, de gemeente vlak naast het festival. 

In 2001 stond de band een eerste keer op het festival. "Toen kon ik nog een beetje over de weide lopen zonder herkend te worden", gaat Buyse verder. "We waren geprogrammeerd om op het kleinste podium te spelen, maar plots kregen we telefoon dat er een band was weggevallen en dat we de volgende dag de mainstage zouden openen. Ik denk dat ik de nacht ervoor niet geslapen heb." 

Voor de Zonhovenaar is een ander optreden op de mainstage het meest memorabele. "Ik was echt ziek, het ging niet. Van de 'rockdokter' kreeg ik een pilletje, maar dat hielp niet veel. Als ik 15 minuten voor aanvang nog ziek was, mocht ik langskomen. Toen ik eraan kwam, opende de dokter een locker en vroeg ze me om m'n broek af te doen. Toen heb ik een spuit in m'n achterwerk gehad. Binnen de kortste keren stond ik hyper."

Tijdens de show zag Buyse de dokter in de coulissen. "Ze stak haar duim omhoog om te vragen of alles oké was en ik knikte enthousiast. Ik zag alle kleuren van de regenboog", vertelt de zanger lachend. 

Als artiest kan Buyse het festival ook enkel aanraden. "Het is een van de grootste, maar ook een van de gezelligste. Het artiestendorp is superfijn opgebouwd. Je ziet er iedereen. Als jonge artiest kom je er je helden tegen."

Ook Buyse wil graag eindigen met verjaardagswensen. "Mijn mooiste herinneringen heb ik er als festivalganger in m'n tienerjaren. Dat leefde toen enorm in mijn dorp. Dat levendige groepsgevoel moet blijven bestaan, want dat is veel belangrijker dan wie of wat je ook ziet op de festivalweide." 

Zanger Lennert Coorevits van Compact Disk Dummies was ook eerst bezoeker voor hij als artiest op Pukkelpop stond. Hij was zelfs aanwezig op het terrein toen dat getroffen werd door een felle storm in 2011. 

2 jaar later stond hij met zijn band in de Wablieft, de kleinste tent die zich toen focuste op Belgische artiesten. Er volgden nog passages in 2016, 2019 (in de dancehall) en 2023 (Main Stage). "Je komt er eerst als bezoeker en leert een festival kennen dat grote namen combineert met goed uitgekozen niche acts en opkomend talent. Het was zalig om er zelf te staan en door te groeien." 

De passage op de Main Stage is voor de West-Vlaming toch het hoogtepunt. "Het gevoel is moeilijk te beschrijven. Voor ons voelde het alsof we eindelijk konden uitpakken op een manier die goed voelde. Heel wat artiesten zijn bang voor dat podium, omdat je overdag optreedt en je publiek veraf staat. Maar voor ons was het een speeltuin."

Tegelijk heeft de zanger van Compact Disk Dummies goede herinneringen aan de backstage in Kiewit. "Je loopt er tussen de grote namen. De meesten gaan naar dezelfde eettent. Er hangt een zeer toffe sfeer, want iedereen loopt gewoon kriskras door elkaar."

Wanneer Coorevits zijn verjaardagswensen voor het festival formuleert, komt toch vooral de festivalganger boven. "De muziek- en festivalwereld evolueert constant, maar ik hoop dat Pukkelpop dat evenwicht tussen muziek voor een breed publiek en niche muziek kan blijven behouden."

"Het heeft altijd een rebels kantje gehad, en dat maakte van je bezoek een ontdekkingsreis. Je wandelt van de ene naar de andere tent en wordt er omvergeblazen door onbekende artiesten. Het unieke is dat je er alle soorten genres kan ontdekken. Ik hoop dat ze dat nooit verliezen."