Had Israël het recht om Iran aan te vallen? "Dit is geen zelfverdediging, maar vermomming van illegale agressie"

Van Den Meerssche herhaalt dat het antwoord eenduidig "nee" is. "Elke ernstige internationale jurist is het daarover eens. Er is een duidelijk verbod van geweld tegen de territoriale integriteit van een staat. Dat is het kloppende hart van het VN-handvest", duidt de professor in De Ochtend (Radio 1). 

Israël zegt gebruik te maken van het preventieve recht op zelfverdediging. "Dat recht is geen recht op zelfverdediging, maar een vermomming van illegale agressie", stelt Van Den Meerssche.  "Je kan je daar enkel op beroepen als een aanval imminent en overweldigend is. 'Imminent' wil onder internationaal recht zeggen dat er niets anders nog mogelijk is om een nucleaire aanval - geen kerncapaciteit - te stoppen. Maar in dit geval waren er onderhandelingen bezig en heeft Iran nog niet de capaciteit (zelfs ballistisch niet) om een aanval uit te voeren." 

Van Den Meerssche heeft het over een schending van het VN-handvest én over een misdaad van agressie tegenover een soevereine staat. 

"Daar is het internationaal recht ook duidelijk: als je een slachtoffer bent van een gewapende aanval, heb je het recht om jezelf te verdedigen. Die reactie moet ook proportioneel zijn. En je moet je aan de regels van het humanitair recht houden, dat wil zeggen geen dichtbevolkte centra bombarderen."

Iran heeft volgens Van Den Meerssche - deze keer toch - "volgens het boekje gehandeld": het land heeft onmiddellijk de VN-Veiligheidsraad ingelicht over de gewapende aanval en over het recht op zelfverdediging, én heeft aan de raad gevraagd om samen te komen om zich te beraden.  

Israël zou redeneren zoals Rusland in de oorlog met Oekraïne, namelijk de verwachting dat de vijand in de toekomst een fundamentele bedreiging vormt. "Als we aanvaarden dat een nucleaire macht ongestraft bombardeert, omdat er eventueel iets zou kunnen gebeuren, dan is dit een enorm onveilige wereld."