Aalst gaat erfgoedgebouwen na 50 jaar opnieuw in kaart brengen: "Wat we als erfgoed zien, verandert voortdurend"

Wie denkt aan erfgoed, denkt al snel aan de oude gebouwen in het historisch centrum van de stad. Maar de stad Aalst gaat ook in buitenwijken en deelgemeenten op zoek naar gebouwen die erfgoed kunnen worden. "Het wordt een werk van lange adem", zegt schepen van Erfgoed Sarah Smeyers (N-VA). "We beginnen in het stadscentrum en op termijn wijken we uit naar de deelgemeenten."

"We willen alle gebouwen grondig inspecteren om te kunnen inschatten wat hun historische waarde is", legt Smeyers uit. "Niet alleen de buitenkant, maar ook de binnenkant van een gebouw kan trouwens erfgoed zijn. Al die elementen gaan we nauwkeurig omschrijven. We zullen dus in gesprek gaan met alle inwoners over hun huis."

Precies daarom heeft het volgens de schepen zo lang geduurd om de inventaris te updaten. "Het is geen werk dat je zomaar elke 10 jaar opnieuw doet", zegt ze. "In erfgoed-termen is 50 jaar ook eigenlijk niet zo heel erg lang."

"Alle gebouwen die toen in kaart zijn gebracht, staan er nog steeds", aldus Smeyers. "Op dat werk kunnen we nu voortbouwen. Nu gaan we door een hedendaagse bril kijken naar ons patrimonium."

Vandaag zou die bril wel eens helemaal anders kunnen dan de bril van vroeger. "Wat we beschouwen als erfgoed is dan ook voortdurend in beweging", zegt bouwhistorica Anne Blondé. "Toen de laatste inventaris werd gemaakt, in 1978, keek men anders naar erfgoed dan nu."

"Zo zag men modernistische gebouwen, art-decogebouwen en gebouwen van tijdens het interbellum 50 jaar geleden misschien niet als erfgoed", gaat Blondé voort. "Voor de mensen van toen waren de gebouwen niet oud genoeg om ze te beschouwen als historisch belangrijk. Wij zullen nu waarschijnlijk ook gebouwen niét opnemen in de lijst die er over 50 jaar wél in zullen staan."

Wat zal er uiteindelijk gebeuren met gebouwen die in de inventaris belanden? "In eerste instantie niets", zegt schepen Smeyers. "Als je op de erfgoedlijst staat, mag je je huis dus gewoon nog verbouwen."

"Maar de erfgoedinventaris is wel de 1e stap om bepaalde gebouwen op termijn te beschermen", gaat de schepen voort. "Zodra de inventaris af is, is het dan aan het schepencollege om daar een beslissing over te nemen. Goed om te weten is dat het meestal gaat om stadsgezichten of dorpsgezichten die beschermd worden."

De schepen hoopt tegen het einde van de legislatuur de inventaris en de beslissingen over de mogelijke bescherming van gebouwen rond te hebben.