Meer dan 200 actievoerders die willen deelnemen aan een solidariteitsmars naar Gaza zijn opgepakt op de luchthaven van Caïro in Egypte. Dat zeggen de organisatoren van de mars. Tientallen deelnemers, ook uit Europese landen, zijn het land uitgezet.
Deelnemers aan solidariteitsmars voor Gaza opgepakt op luchthaven Egypte en land uitgezet
De Mars naar Gaza is een initiatief van enkele duizenden activisten uit landen wereldwijd. Ze zijn van plan om vanuit de Egyptische kuststad Al-Arish naar de grensovergang met het Palestijnse Rafah in de Gazastrook te stappen. Een mars van 48 kilometer door de Sinaï-woestijn.
De activisten verzamelen in de Egyptische hoofdstad Caïro. Van daaruit zullen ze met de bus vertrekken naar Al-Arish, vanwaar ze op 15 juni zullen beginnen met de tocht naar Gaza. De mars is bedoeld om de aandacht te vestigen op het aanhoudende lijden van de Palestijnse bevolking in Gaza.
De deelnemers komen uit meer dan 40 landen. Het initiatief komt van activisten uit de Maghreb-landen: Tunesië, Algerije, Marokko, Libië en Mauritanië. Zij trekken in een konvooi richting Caïro.
Ook activisten uit verschillende andere landen, waarvan veel in Europa, zijn vandaag vertrokken naar de Egyptische hoofdstad. Maar daar zijn ze niet allemaal aangekomen.
Deelnemers vastgehouden op luchthaven of in hotel
Aan het Franse persagentschap AFP zegt Seif Abu Kishk, een woordvoerder van het organiserende collectief, dat meer dan 200 activisten uit verschillende landen zijn vastgehouden op de luchthaven van Caïro of opgepakt in hun hotel.
Het Britse persagentschap Reuters zegt van 3 luchthavenbronnen te hebben vernomen dat minstens 73 buitenlanders op een vlucht naar de Turkse stad Istanbul zijn gezet. Zo'n 100 mensen zouden nog op de luchthaven wachten om te worden uitgezet.
Ook Belgen, Fransen en Duitsers zijn volgens AFP tegengehouden. De Belgisch deelnemer Peter Terryn bevestigt dat in een verslag op sociale media vanuit Caïro. "Uit onze groep zijn vannacht 2 mensen geweigerd en gerepatrieerd naar België. Waarom is niet duidelijk", schrijft hij.
Gisteren riep de Israëlische minister van Defensie Israel Katz Egypte op om de aankomst van wat hij "jihadistische demonstranten" noemde, bij de grens te voorkomen. Volgens Katz brengen acties als de Global March to Gaza "de veiligheid van Israëlische militairen in gevaar."
Waarom zet Egypte pro-Palestijnse activisten het land uit?
De bevolking van Egypte staat uitgesproken achter de Palestijnen, maar de overheid heeft de voorbije decennia een eerder halfhartige - of pragmatische - houding aangenomen.
In 1979 was Egypte het eerste Arabische land dat een vredesakkoord sloot met Israël. Op dat moment waren er al 4 oorlogen uitgevochten tussen beide landen.
Egypte - dan de grootste militaire macht in de Arabische wereld - werd op die manier als vijand geneutraliseerd en verankerd in het pro-westerse kamp. Nog altijd krijgt Egypte veel militaire steun van Washington.
De diplomatieke relaties tussen Israël en Egypte waren sindsdien relatief goed. Na de machtsovername door Hamas in Gaza in 2007, reageerde Israël, maar ook Egypte, met een zo goed als volledige blokkade van het gebied.
Hamas en Egypte zijn dan ook geen vrienden. Hamas werd in 1987 opgericht als een afdeling van de Moslimbroederschap, de politiek-religieuze beweging die in verschillende landen in het Midden-Oosten actief is. De Egyptische president Abdel Fattah al-Sisi voert al jaren een beleid van harde repressie tegen de oppositie, de Moslimbroederschap op kop.
De vrees dat Hamas-strijders zouden oversteken, is ook een van de redenen waarom Egypte de grensovergang met Rafah dichthoudt. Egypte zegt ook dat het door de grens dicht te houden en geen Palestijnse vluchtelingen op te nemen, een etnische zuivering in Gaza wil voorkomen.
Anderzijds heeft de regering in Egypte een rol opgenomen bij pogingen om de oorlog in Gaza te stoppen. Traditioneel werpt het land zich op als bemiddelaar bij onderhandelingen over een staak-het-vuren tussen Israël en Hamas.
Zeker sinds het begin van de oorlog in Gaza probeert Egypte zich staande te houden op een slappe koord. Het wil de oorlog stoppen, maar wenst tegelijk niet betrokken te geraken in een conflict met Israël.
Toch zijn de relaties tussen beide landen sterk bekoeld. Dat bleek vorig jaar ook toen Egypte zich aansloot bij de genocidezaak die Zuid-Afrika bij het Internationale Gerechtshof in Den Haag heeft aangespannen tegen Israël.

