Gezocht: 65-plussers die WhatsApp-gesprekken willen delen voor taalonderzoek

Een berichtje op WhatsApp tussen vrienden ziet er anders uit dan een mail naar je baas. Dat komt omdat we via WhatsApp chattaal gebruiken. We schrijven iets spreektaliger, gaan woorden afkorten en maken al eens een dt-fout. 

Dat betekent niet dat we de regels van de Nederlandse taal niet meer kennen. De chat is bedoeld om snel te communiceren. We gaan niet meer nalezen en voelen ook niet de nood om de ander te corrigeren. Maar in officiëlere teksten letten we wel wat beter op. Vergelijk het gerust met mensen die sporten in gemakkelijke kledij, maar op een feestje wel netjes gekleed zijn. We weten (meestal) wel wanneer iets past en wanneer niet. 

Chattaal zien we vooral bij jongeren. Ze doen het massaal en ontwikkelen zelfs hun eigen taal. Met afkortingen, veel uitroeptekens of overdrijvingen zoals ‘zaaaalig!’. Je ziet hier en daar ook invloeden uit het Engels. We gebruiken dat gewoon vlotjes door elkaar.

Er zijn ook regionale verschillen. Brabantse jongeren zullen een bepaald liedje ‘keigoed’ vinden, terwijl Limburgers het ‘echt goed’ vinden en West-Vlamingen het over ‘bère’ hebben. Vooral bij jongens zie je die regionale verschillen harder.

Maar er zijn nog verschillen in de chattaal tussen jongens en meisjes. Jongens zullen meer de kenmerken van de gesproken taal gebruiken. ‘Da’ in plaats van ‘dat’, ‘wa’ in plaats van ‘wat’. Meisjes leggen meer emotie in hun tekst en dat doen ze door emoji’s te gebruiken. Jongens zullen de chattaal ook langer blijven gebruiken, terwijl meisjes eruit groeien naarmate ze ouder worden en beter opgeleid zijn.