An (34) en haar partner zijn bewust kinderloos. Ze ontvangen graag vrienden bij hen thuis, maar liever zonder kroost. Hoe breng je zoiets ter sprake zonder vriendschappen op het spel te zetten? Relatiedeskundige Rika Ponnet geeft advies.
Rika Ponnet beantwoordt vraag van de week: "Mijn partner en ik nodigen graag vrienden uit, maar liever zonder hun kinderen. Is dat onredelijk?"
Elke week beantwoordt relatietherapeut Rika Ponnet in 'Nieuwe feiten' een vraag van een luisteraar. De antwoorden worden gebundeld in de podcast 'Vraag het aan Rika'.
De vraag van An: “We willen vrienden blijven ontvangen, maar liever zonder hun kinderen. Is dat onredelijk?”
An (34) en haar partner zijn bewust kinderloos. Ze genieten ervan om vrienden thuis uit te nodigen, maar sinds steeds meer van hun vrienden kinderen hebben, is die ontspanning verdwenen.
"We zijn blij voor onze vrienden met kinderen. Het is mooi om te zien hoe liefdevol ze met hun gezin omgaan. We willen er ook voor hen zijn als dat nodig is."
Maar An heeft het lastig met het feit dat kinderen altijd mee op bezoek komen. "Onze woning is de vaste afspreekplek geworden. We sparen voor designmeubels en houden van rust. Maar wanneer kinderen meegebracht worden, wordt het druk, luid en chaotisch. Laatst maakte een peuter vlekken op onze sofa en speelde hij met een dure muziekinstallatie. Zijn ouders grepen wel in, maar zonder veel effect."
De avonden die vroeger voor verbinding en diepgang zorgden, voelen nu eerder uitputtend aan. "We willen onze vrienden blijven zien, maar bij ons thuis liever zonder kinderen. Op locatie mét kinderen kan zeker. Is dat onredelijk? En hoe breng je zoiets aan zonder vriendschappen te schaden?"
Het antwoord van Rika: "Het voorstel is niet onredelijk, maar misschien wel te streng"
"Dit is een herkenbare situatie, zeker voor wie bewust kinderloos is", zegt relatiedeskundige Rika Ponnet. Zelf werd ze pas op latere leeftijd moeder en begrijpt dus beide standpunten goed.
Wat hier schuurt, is niet het voorstel op zich, maar het gebrek aan dialoog
Rika Ponnet, relatiedeskundige
"Wat hier schuurt, is niet het voorstel op zich, maar het gebrek aan dialoog. Vaak wordt er in vriendschappen veel verondersteld. Ouders gaan er automatisch van uit dat hun kinderen welkom zijn, terwijl mensen zonder kinderen zich nog vaak moeten verantwoorden voor hun keuze. En dat voel je."
Twee soorten ouders
Rika onderscheidt 2 soorten ouders: "Er zijn ouders voor wie het ouderschap bijna identitair is. Alles draait om hun kinderen, en ze gaan ervan uit dat dat ook zo is voor anderen. Je eigen kind is misschien altijd schattig, maar die van iemand anders... niet noodzakelijk — zeker niet als ze je huis op stelten zetten."
Daarnaast zijn er ook ouders die hun leven niet volledig laten bepalen door hun kinderen. "Zij kunnen het net fijn vinden om ook eens zonder kinderen af te spreken. Dat laat ruimte voor andere gesprekken en verbinding."
Bespreek de verwachtingen
"Je voelt dat er langs beide kanten gevoeligheden spelen. Misschien zullen sommige vriendschappen zelfs onder druk komen te staan. Maar ouders gedragen zich in de maatschappij vaak dominant; ook zij moeten soms toegevingen doen."
Het voorstel is dus niet onredelijk, maar mogelijk te strikt. "Misschien moet er eerst gewoon gepraat worden over hoe iedereen zich voelt, en hoe daarmee om te gaan. Niet meer afspreken met vrienden mét kinderen is misschien te radicaal, maar aangeven dat je het soms fijn vindt om elkaar zonder kinderen te zien, is een goed begin", besluit ze.
