Hoe vaker en hoe langduriger het fysieke contact, hoe intiemer de band met iemand wordt. Dat zegt seksuoloog Sam Geuens van PXL Hasselt. Hij vindt het dan ook niet verwonderlijk dat Ward Lemmelijn afgelopen weekend gevoelens uitte voor zijn danspartner in ‘Dancing with the stars’. Of hoe dansen verliefd doet worden in een tijd waarin we vooral swipen.
Vonk slaat over bij 'Dancing with the stars': hoe makkelijk word je verliefd op je danspartner?
Sien Demuynck
Gepubliceerd:
Niet de winst van Ward Lemmelijn en Yulia Düll Dursin overheerst na de finale van het VTM-programma ‘Dancing with the stars’, wel het nieuws dat er gevoelens tussen de 2 zijn ontstaan. Als danspartners repeteerden en performden ze 3 maanden lang heel nauw samen.
“Er zijn heel wat redenen die ervoor zorgen dat in zo’n danswedstrijd gevoelens van verliefdheid de kop opsteken”, zegt seksuoloog Sam Geuens in De Wereld Vandaag op Radio 1. “De specifieke context maakt die kans toch net iets groter.”
Fysiek contact
Ten eerste is er het fysieke aspect. Dansers moeten elkaar aanraken, maar nemen elkaar ook nadien vaak nog eens fysiek vast. “Dat is een van de potentiële motoren waardoor de connectie sneller groeit”, zegt Geuens.
“Uit onderzoek blijkt dat fysiek contact, zeker huid op huid, een aantal fysiologische processen in gang zet. Zelfs na enkele seconden is er al een verhoogde vrijgave van oxytocine en dopamine. Die stoffen bevorderen en intensifiëren de hechting met de persoon met wie je contact hebt."
Samen een doel stellen, daarnaar toewerken en het halen, heeft een positieve invloed op de vrijgave van dopamine
Sam Geuens, seksuoloog (PXL Hasselt)
"Hoe vaker je contact hebt met je (dans)partner en hoe langduriger dat contact is, hoe groter de vrijgave van de stoffen wordt. Veel tijd samen doorbrengen is dan ook een tweede factor die een mogelijke liefdesrelatie kan beïnvloeden.
“Tegelijk heb je de factor van het gezamenlijk stellen van een doel. Daarnaar toewerken en het doel halen, zal ook een positieve invloed hebben op de vrijgave van dopamine. Dat versterkt opnieuw de hechting.”
CM-kamp-effect
“Sociaal-psychologisch is er de niet te onderschatten factor dat de wereld versmalt tot een bepaalde bubbel”, zegt Geuens. Daarin kijk je met een hyperfocus naar 1 of een beperkt aantal potentiële partners. “Je kijkt met een andere blik, die kan leiden tot romantische gevoelens.”
“Ik noem het 'het CM-kamp-effect'”, zegt Geuens. “De 1ste dag vind je de 6 meisjes in de groep niet zo bijzonder. Op dag 3 vind je 3 meisjes toch al leuk, en op dag 4 ben je op 1 van de meisjes verliefd. Want er zijn maar 6 meisjes in je wereldbeeld op dat moment, in de intense bubbel van een kamp.”
Luister naar seksuoloog Sam Geuens in De Wereld Vandaag
Hetzelfde gebeurt met 2 dansers die heel intens trainingstijd en andere tijd met elkaar doorbrengen. “De kans is daar groter dat die 2 gevoelens voor elkaar ontwikkelen”, zegt Geuens.
Werkvloer als logische plek
Lemmelijn en Dursin zijn overigens niet de enige dansers die elkaar vonden. Ook Dina Tersago leerde haar voormalige partner Wim Gevaert kennen op de dansvloer. In 2006 namen ze samen deel aan de eerste editie van ‘Sterren op de dansvloer’.
Maar zoals elk kamp, loopt ook ‘Dancing with the stars’ ten einde. “De confrontatie met de realiteit is soms echt een reality check. Hoe lang blijft de liefde dan duren wanneer je plotseling merkt dat er in de wereld nog heel veel andere opties zijn?”
Hoe dan ook: de werkvloer, of het nu een dansvloer is of niet, blijft een logische plek om iemand te ontmoeten. “Collega’s brengen er heel veel tijd met elkaar door in een beperkte bubbel. Ze werken samen aan bepaalde doelen, dus het is logisch dat mensen elkaar daar vinden”, besluit Geuens.
