"Kinderen zijn te zwak om te huilen door honger": UNICEF-hulpverlener over dramatische situatie in Gaza

Duizenden hongerige Palestijnen bestormden gisteren opnieuw een voedseldepot in de Gazastrook. Deze keer ging het om een magazijn van het Wereldvoedselprogramma, waar hulpgoederen lagen opgeslagen in afwachting van distributie. Bij de bestorming zijn zeker 4 mensen om het leven gekomen. 

"Al meer dan 600 dagen is er oorlog in de Gazastrook, met onophoudelijke bombardementen. Na meer dan 80 dagen blokkade van hulpgoederen komt er nu eindelijk wat hulp binnen, maar iedereen heeft honger en mensen zijn de wanhoop nabij. Dan moet je dus ook niet opkijken van dit soort scènes, waar mensen proberen om iets van hulp te pakken te krijgen", zegt Rosalia Bollen, hulpverlener bij UNICEF in Gaza.

"Kinderen hebben honger en dorst en zijn getraumatiseerd. Het is ondenkbaar", zegt ze. "Ik ben de afgelopen 6 maanden in Gaza geweest en heb de situatie zien verslechteren, met name in maart. Mijn collega's die nu in Gaza zijn vertellen me dat de situatie de afgelopen dagen nog slechter is geworden."

"Dat er nu terug wat hulpgoederen binnenkomen in Gaza, is zeker een lichtpuntje dat wij verwelkomen", gaat ze verder. "Maar het is absoluut niet genoeg om iedereen, of zelfs enkel de zwakste mensen, te helpen. De marktstallen en de paar supermarktjes die nog overeind staan, zijn leeg. Er is gewoon niets meer te krijgen."

Zo vertelde Geert Cappelaere, voormalig Europees directeur van UNICEF en ook een tijdlang regionaal directeur UNICEF voor het Midden-Oosten, vorige week al in De Ochtend dat sommige kinderen zelfs zo ondervoed zijn dat ze niet meer aangeraakt kunnen worden. 

"Veel kinderen zijn zo verzwakt. Ze zijn gewoon een hoopje botten met vel eromheen. Ze hebben hun mond en ogen wijd open en je ziet dat ze proberen te schreeuwen, maar er komt geen geluid meer uit. Ze zijn te zwak om te huilen. Ze kunnen niet opstaan. Aangeraakt worden is pijnlijk en gevaarlijk", zegt ook Bollen.

"Kinderen gaan op dit moment dood door verhongering. Dat zien wij voor onze ogen gebeuren."

"Wat we zien gebeuren is verschrikkelijk, maar vooral onnodig", zegt Bollen. "De Verenigde Naties, ngo's en traditionele hulpverleners hebben hulpgoederen klaarstaan, een paar kilometer buiten Gaza. Onze warenhuizen zitten tjokvol, dus de oplossing ligt binnen handbereik. Maar het wordt ons niet toegestaan om die hulpgoederen op te halen en binnen te brengen in de Gazastrook."

"De oplossing is vrij simpel: wij moeten gewoon ons werk kunnen doen. Wij zijn klaar", zegt ze.

"Mensen voelen zich heel erg in de steek gelaten. Ze vragen ze af wat ze in godsnaam gedaan hebben om dit te verdienen en vragen zich af waar de menselijkheid van de rest van de wereld is. Met name als het over kinderen gaat. Zij hebben uiteraard niks te maken met deze oorlog en dragen geen verantwoordelijkheid voor wat er op 7 oktober 2023 is gebeurd, maar zij zijn wel de eerste slachtoffers."

Eerder deze week was er ook al chaos en vielen er tientallen gewonden bij het voedseldepot van de Gaza Humanitarian Foundation. Die nieuwe hulporganisatie krijgt heel wat kritiek, omdat ze anders te werk gaat dan de doorsnee hulporganisaties.

"Dat zijn geen hulpverleners", zegt Bollen. "Wij zijn professionele hulpverleners die werken volgens humanitaire principes. Wij zijn bijvoorbeeld niet bewapend en wapens zijn ook niet toegestaan op onze kantoren, in onze warenhuizen en in onze klinieken."

"Wij willen ook dat de hulpgoederen terechtkomen bij de kinderen en families die ze het hardst nodig hebben. Elke dag moeten mijn collega's daarom wrede keuzes maken. Zo worden kinderen in onze klinieken gescreend op ondervoeding, zodat de producten zeker naar de kinderen gaan die er het ergst aan toe zijn. In werkelijkheid hebben alle kinderen die hulp nodig, maar we hebben niet voldoende hulpgoederen."

"Wat doet de Gaza Humanitarian Foundation? Ze openen een distributiepunt in het zuiden van Gaza, mensen stromen er toe en mensen moeten vechten om een pak pasta of rijst. De mensen die kunnen vechten zijn natuurlijk de sterksten, met name de mannen die iets voor hun familie willen bemachtigen."

"De hulp gaat dus niet naar wie het het hardst nodig heeft. Dat schaadt humanitaire principes en menselijke waardigheid", vertelt Bollen. "Ze laten een grote mensenmassa toestromen op een heel klein beetje hulp, waarvan ze weten dat het bij lange niet genoeg is voor alle mensen."

"Daar komt nog eens bij dat die organisatie slechts 1 of 2 punten opent in het zuiden van Gaza. Wij hebben in de hele Gazastrook honderden hulppunten, klinieken en kindvriendelijke ruimtes, waar kinderen terechtkunnen voor onderwijs, sessies rond mentale gezondheid, en om te spelen."

"Mensen moeten dan niet ver lopen, want stel dat je ouder dan 65 of gewond bent. Dan kun je helemaal niet naar het zuiden van Gaza gaan, om daar uren in de brandende zon en zonder water in de rij staan om vervolgens te moeten vechten om iets te kunnen bemachtigen. Goederen op die manier uitdelen, maakt de ongelijkheid tussen verschillende groepen van de bevolking enkel erger."