In een dierenopvangcentrum in de omgeving van de Amerikaanse stad San Diego proberen dierenverzorgers een verwaarloosd berenjong van amper 2 maanden oud in leven te houden. Bijzonder aan deze reddingsactie is dat alle verzorgers zich bewust vermommen in camouflageoutfits of berenpakken. Het is niet de bedoeling dat de kleine zwarte beer went aan menselijk gezelschap, want dat is gevaarlijk als hij op termijn weer wordt uitgezet in het wild.
Dierenverzorgers proberen berenjong te redden in camouflagekledij en berenpak: "Hoe wilder het dier blijft, hoe beter"
Kirsten Sokol
Gepubliceerd:
De jonge zwarte beer van 2 maanden oud wordt verzorgd in het San Diego Humane Society’s Ramona Wildlife Center. Het is het jongste dier ooit dat er wordt opgevangen.
Volgens het departement voor visserij en wilde dieren in de staat Californië (CDFW) is dit amper het vierde berenjong in 5 jaar tijd dat in een opvangcentrum terechtkomt. Het Ramona Wildlife Center is de enige plek in San Diego waar inheemse roofdieren zoals zwarte beren of bergleeuwen verzorgd mogen worden.
"Dit is een zeer ongewone situatie", zegt Autumn Welch van het opvangcentrum in een persmededeling. "We zien zelden zo'n jonge beer zonder moeder in de buurt. Het is een eer dat wij nu voor hem mogen zorgen, maar het is een groot engagement, zowel qua tijd als financieel. Een wild dier grootbrengen met de papfles vraagt om enorm veel expertise en geduld."
Verzorgers camoufleren zich bewust
Het is moeilijk om te achterhalen waarom de beer zijn moeder is kwijtgeraakt. Het dier heeft wellicht meerdere dagen alleen door een bos in Californië gezworven. Tot hij midden april wordt opgemerkt door kampeerders in het Los Padres National Forest. Het dier was er toen erg aan toe.
Medewerkers van de lokale dierenbescherming in Californië hebben het dier proberen verenigen met zijn moeder, maar die was nergens in het natuurgebied te bespeuren. Daarom is het berenjong overgebracht naar een opvangcentrum.
Daar wordt hij al meer dan een maand de klok rond verzorgd door een heel leger verzorgers. Letterlijk, want de medewerkers dragen bewust camouflagekledij en berenpakken. Ze proberen hun menselijke identiteit zo veel mogelijk te verbergen.
Dat moet de reïntegratie van het dier in de wilde natuur later vergemakkelijken. Het is niet de bedoeling dat de jonge beer went aan menselijk gezelschap en nadien zelf mensen gaat benaderen in de natuur.
In de maand dat we hem verzorgen is het gewicht van het dier al verviervoudigd
Verzorgster Autumn Welch van het San Diego Humane Society’s Ramona Wildlife Center
De aanpak lijkt te werken. "Het beertje was erg verzwakt toen hij werd binnengebracht. We vermoeden dat hij verschillende dagen is doorgekomen zonder voedsel of water. In een maand tijd is zijn gewicht al verviervoudigd", zegt Autumn Welch van het opvangcentrum in The Guardian.
Bij het San Diego Humane Society’s Ramona Wildlife Center denken ze erover na om het dier in contact te brengen met een ander berenjong om zijn ontwikkeling zo normaal mogelijk te laten verlopen. Daarom liggen er in zijn hok ook pluche beren, wat opmerkelijke foto's oplevert.
De verzorgers doen hun uiterste best om de gezondheid van het dier zo veel mogelijk op te krikken. Ook op sociaal vlak zijn ze erg bewust met hem bezig. Zo proberen ze het typische gedrag van een moederbeer in hun contact met het dier na te bootsen. Het hele team wil de menselijke gevolgen op het gedrag van het dier zo veel mogelijk beperken.
We hopen dat het jong de verzorgers ziet als andere beren en niet als mensen
Verzorgster Autumn Welch van het San Diego Humane Society’s Ramona Wildlife Center
"Beren zijn slimme dieren en hun gedrag is sterk voedselgedreven. Daarom duiken ze soms op in de tuinen van mensen of in de buurt van vuilbakken of vuilnisbelten. We willen dit berenjong zo wild mogelijk houden. Hoe minder mensen voor hem gelinkt zijn als degenen die voor zijn voedsel zorgen en dus iets positiefs, hoe beter. We hopen dat hij onze verzorgers ziet als andere beren en vooral niet als mensen identificeert."
Waar en wanneer de beer opnieuw in het wild wordt vrijgelaten, wordt bepaald door het departement voor visserij en wilde dieren in de staat Californië (CDFW). Het dier zal wellicht een klein jaar in het opvangcentrum blijven om volledig te herstellen. Voor de beer weer de natuur in gaat, zal hij een halsband met een GPS-tracker krijgen, zodat biologen hem kunnen opvolgen.
