Valère Burnon speelt straks finale Koningin Elisabethwedstrijd, als eerste Belg in 18 jaar: "Misschien brengt mijn strikje geluk" 

Marche-en Famenne, 20 jaar geleden. Valère Burnon is een kleine jongen die viool wil leren. Wanneer hij liedjes zomaar uit het hoofd naspeelt op de piano, besluiten zijn ouders hem pianoles te laten volgen. Nu is Burnon 26 en 1 van de 12 finalisten van de Koningin Elisabethwedstrijd. "Een kinderdroom die uitkomt," zegt hij zelf.

Zowel Valère Burnon als de Amerikaanse Rachel Breen, die ook aan de beurt is vanavond, heeft voor het 3e pianoconcerto van Sergei Rachmaninov gekozen, een echte klassieker. "Dit stuk gaat mij echt af," zei Burnon vooraf aan VRT NWS. "Het is een echte performance, want het duurt erg lang, er lijkt geen eind aan te komen." Burnon speelde het al 2 keer met orkest, maar nog nooit in Bozar.  

Heeft hij speciale rituelen voor hij opkomt? "Niet echt. Ik raak de piano wel altijd eventjes aan, dat stelt me gerust." En hij draagt altijd hetzelfde zwarte pak. "Sinds enkele jaren ook een vlinderdasje bij grote gelegenheden. Misschien brengt het strikje geluk."

Net als de andere 11 finalisten heeft Burnon een week in afzondering doorgebracht in de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Geen nieuwe omgeving voor hem, hij is daar al 3 jaar 'artist in residence'. Deze week was toch anders. Hij at wel samen met de andere finalisten, maar had verder geen contact met de buitenwereld. Geen internet, geen telefoon. "Het was toch even een plaats buiten de wereld, waar je je herbront."

De afgelopen week heeft Burnon het gloednieuwe, verplichte werk 'Music for the heart' van Kris Defoort ingestudeerd. "Het is wel redelijk lang, maar het ligt me wel, met al die interessante effecten en momenten van stilte."

Burnon droomde als kind al van de Koningin Elisabethwedstrijd. "We keken thuis samen naar de finale, zelfs al zijn mijn ouders geen muzikanten. Dit maakt echt deel uit van het Belgisch muzikale universum."  

De liefde voor de piano is in al die jaren enkel maar gegroeid: "Het is niet zomaar een passie, maar een noodzaak. Als ik me slecht voel, dan ga ik achter de piano zitten."

Valère Burnon komt als 2e pianist aan de beurt vanavond, na Rachel Breen (28). Zij werd geboren in Californië en leerde zichzelf piano spelen op haar 5e. Pas enkele jaren later kwam er een leraar aan te pas. Breen studeerde aan de Juilliard-school, de School of Music in Yale en ook in Hannover in Duitsland, onder meer bij Lars Vogt.

"Eigenlijk had ik liever cello gespeeld", bekent ze, maar er was nu eenmaal een piano in huis. Een instrument dat echt een middel is om je uit te drukken, vindt Breen. "Je kunt er directer mee communiceren dan met woorden."

Net als Nathalia Milstein zweert Rachel Breen bij een banaan net voor de wedstrijd. "Of 2 of 6 bananen, afhankelijk van mijn stressniveau."