In de Westhoek wordt op een nieuwe, eenvoudigere manier gezocht naar de zeldzame kamsalamander. Een waterstaal volstaat nu om na te gaan of er kamsalamanders in een poel zitten. Vroeger moesten de diertjes eerst gespot worden met het blote oog.
Westhoek spoort zeldzame kamsalamanders op met DNA in waterstalen: "Sneller en minder impact op de dieren"
Charlotte Cattebeke
Gepubliceerd:
De kamsalamander is een beschermde en zeldzame diersoort. De amfibie wordt zo'n 14 centimeter groot en is te herkennen aan zijn gele vlekjes. In het broedseizoen hebben de mannetjes een hanenkam.
"De kamsalamander komt niet overal voor", vertelt onderzoekster Sara Defoort van Regionaal Landschap Westhoek. "Om de kamsalamander te helpen, leggen we poelen aan, en voorzien we ook heel wat hagen, heggen en houtkanten."
Om de populatie in kaart te brengen, gaan de onderzoekers ook op zoek naar de kamsalamanders. "Maar tot nu was dat erg tijdsintensief en we moesten de dieren ook vangen." Daarom gebruiken ze bij Regionaal Landschap Westhoek nu de eDNA-techniek, voluit 'environmental DNA'. Dat is een pak sneller en heeft geen impact op het welzijn van de dieren.
Spoort genetisch materiaal op
De kamsalamander laat genetisch materiaal achter in het water, zoals huidcellen, uitwerpselen of slijm. "We geven die stalen aan het Instituut Natuur en Bos. Zij onderzoeken dan in hun labo of er kamsalamanders in het water leven of niet."
"Het is een methode die enorm aan het opkomen is", vertelt Defoort nog. "Ze wordt niet alleen gebruikt voor kamsalamanders, maar ook om andere diersoorten op te sporen. Bijvoorbeeld voor de Afrikaanse klauwkikker, dat is een invasieve exoot die in opmars is in onze regio. Voor ons is het de eerste keer dat we eDNA gebruiken, maar we hopen hier in de toekomst nog mooie resultaten mee te halen."
