3 eeuwen aan herinneringen: bewoners Nelly, Pierre en Ida van woonzorgcentrum in Anderlecht zijn 100 jaar

Vandaag werden de bewoners gevierd met een feest in het woonzorgcentrum, in aanwezigheid van vrienden, familie en medewerkers. Bubbels en cadeaus stonden op het programma. Clos Bizet en de gemeente Anderlecht grijpen het moment aan om het levensverhaal van de 3 bewoners in de kijker te zetten.

Nelly De Jonghe groeide op in een handelsfamilie en leerde al vroeg zelfstandig zijn. "Ze werkte voor de kledingwinkel van haar familie, die met een bestelbusje rondreed om kleren te verkopen. Nelly leerde op erg jonge leeftijd al autorijden, een grote vrijheid voor een meisje toen", klinkt het bij het woonzorgcentrum.

Tijdens de oorlog vluchtten Nelly en haar familie naar Frankrijk. Toen de familie na de oorlog terugkeerde, was het huis zwaar beschadigd en leeggeroofd. Toch herpakte de familie zich. Terwijl Nelly op ronde was om kleren te verkopen, ontmoette ze haar man Vital. De 2 vestigden zich in Anderlecht en stichtten een gezin.

"Op 100-jarige leeftijd is Nelly nog erg actief en betrokken. Ze breit het hele jaar door mutsen en sjaals voor mensen die geen dak boven hun hoofd hebben, en fietst nog elke dag in de fitnessruimte van het woonzorgcentrum."

Pierre Driessens groeide op in Anderlecht in een familie van verzetsstrijders. Als tiener blies hij met dynamiet telefoonlijnen en wegen op om de Duitse troepen te vertragen. Pierre werd gevangengenomen, maar kon ontsnappen, waarna hij zich aansloot bij de Amerikaanse troepen. Hij marcheerde met hen richting Duitsland en begeleidde Franse krijgsgevangenen terug naar huis.

Na de oorlog ontmoette Pierre zijn vrouw Cécile en werkte hij 40 jaar in een fabriek als loodgieter. Het koppel kocht een kleine auto, waarmee de 2 met de kinderen doorheen Frankrijk, Spanje, Italië en Joegoslavië reisden.

Vandaag staat Pierre in Clos Bizet bekend om zijn levendige persoonlijkheid, sterke geheugen en zijn liefde voor muziek. Hij vertelt de medewerkers en bewoners graag over zijn verleden als soldaat. 

Ida Böhm werd geboren in het toen Duitse Silezië. Na de oorlog ontmoette ze een Belgische man, waarmee ze in het huwelijksbootje trad. Al snel verhuisde ze naar België. "Het was niet makkelijk om zich aan te passen aan een samenleving waar ze als Duitser werd aanzien, maar Ida was een sterke vrouw", klinkt het bij het woonzorgcentrum.

Ida werkte onder andere als fabrieksarbeidster in een sigarettenfabriek en schoonmaakster bij studentenkamers van de ULB. Tegelijk voedde ze haar kinderen grotendeels alleen op. "Het leven met haar eerste man was moeilijk en ze verliet hem, wat toen niet vanzelfsprekend was. Later ontmoette ze haar volgende man, Philippe, met wie ze 35 jaar samenleefde, tot zijn dood."

"Ida heeft een bewogen leven achter de rug, maar staat vandaag bekend als iemand die graag contact maakt met anderen en generaties met elkaar verbindt."