"Jouw moeder is sowieso een ladyboy of je vader heeft je gekocht." Het zijn slechts enkele van de verwijten die Christina De Witte (beter bekend als cartooniste Chrostin) naar haar hoofd krijgt gesmeten omdat ze een Belgische vader en een Thaise moeder heeft. "Terwijl ik mijn bestaansrecht niet zou moeten verdedigen", stelt ze scherp in 'Gloria mundi'.
"Ik zou mijn bestaansrecht niet moeten verdedigen": cartooniste Chrostin (29) over vooroordelen rond haar Thaise en Vlaamse roots
Gloria Monserez ontmoet haar reisgezel in de 7e aflevering van 'Gloria mundi' in Pattaya in Thailand. Het is de plek waar de (Vlaamse) vader en (Thaise) moeder van Christina De Witte elkaar hebben leren kennen.
De link tussen sekstoerisme en de Thaise badplaats is nooit ver weg. Toch heeft De Witte dat altijd anders beleefd. "Voor ons waren de vakanties hier vergelijkbaar met naar Middelkerke of Oostende gaan", vertelt ze.
Vooroordelen door een Thaise moeder en Vlaamse vader
"Mijn papa was hier op vakantie met zijn vrienden en heeft mijn moeder - die zangeres was - zien optreden en daar is de vonk overgeslagen. Een heel ander verhaal dus."
Toch heeft De Witte meermaals moeten vechten tegen de vooroordelen. "Het is best complex om als kind van een Thaise mama en een Belgische vader op te groeien in het Westen. Als kind stond ik daar vaak niet bij stil, maar als tiener merkte ik dat ik daardoor werd geseksualiseerd."
Ze geeft een concreet voorbeeld over toen ze in het eerste of tweede middelbaar voor het eerst naar feestjes ging. "Een van de eerste vragen die een jongen toen aan me stelde was niet 'hoe heet jij' of 'wie ben jij', maar wel 'van waar kom jij'."
Wanneer De Witte hem toevoegde op sociale media snapte ze al snel waarom hij die vraag stelde. "Hij volgde pagina's als 'Asian girls' of 'Chinese girls'. Daarom sprak hij me aan. Het is opvallend hoe ik in die jaren gemerkt heb hoe Aziatische vrouwen in de media als lustobject worden geportretteerd."
Iets waar de 29-jarige cartooniste zich altijd tegen heeft proberen te verzetten. "Zeker in mijn tienerjaren. "Je moeder is een ladyboy" of "je vader heeft je sowieso gekocht" is iets wat ik zo vaak heb gehoord. Ik heb mijn ouders zo vaak moeten verdedigen, terwijl ik niets heb om te verdedigen. Ik moet mijn bestaansrecht niet verdedigen."
Vlees noch vis
De Witte tekent als cartooniste over het opgroeien in 2 culturen. “Ik ben vlees noch vis, ik hoorde nergens bij en dat aanschouwde ik vroeger wel als zwakte. Ondertussen, door van beide werelden te proeven, weet ik dat het juist een sterkte is om beide kanten in me te hebben.”
Ook al was het 20 jaar geleden dat ze terugkeerde naar het dorp waar ze vele zomers heeft gesleten, toch voelt ze zich snel opnieuw thuis. “Ik ben hier niet opgegroeid, dus ik weet niet hoe het is om hier te leven, maar ik voel me hier wel gewoon meer op mijn gemak.”
Ze heeft het gevoel dat deze reis op het juiste moment kwam. “Ik heb het gevoel dat ik hier thuis hoor. Er was nooit een moment dat ik het gevoel had dat ik hier niet mocht zijn. Iedereen was lief, ook mijn familie omarmde mij alsof ik hier gisteren nog stond.”
“Uiteindelijk is dat waar het op neerkomt. Er zijn gewoon plekken op de wereld waar je misschien nog nooit geweest bent, maar waar je altijd thuishoort.”



