Dansen in Brugge, een nieuwe kunstroute in Leuven en Pride in Brussel: dit zijn onze 5 weekendtips

Brugge lijkt the place to be dit weekend. Terwijl de argeloze toerist door het historische centrum van de stad dwaalt, kan je als beter geïnformeerde lezer van deze weekendtips genieten van gratis dans, van theater in het Koningin Astridpark of van historische schepen aan de Lodewijk Coiseaukaai.

Er raast om te beginnen een figuurlijke storm door de straten van Brugge dit weekend. Het tweejaarlijkse stadsfestival Dansstorm strijkt dit jaar neer in de stad en propt 45 performances in 1 zeer goed gevuld weekend. Je kan ook zelf leren (paal)dansen. Het festival is volledig gratis.

In het Koningin Astridpark vind je meer informatie en kan je ook terecht voor verschillende voorstellingen. Het festival beperkt zich niet tot het park, de dansers van Dansstorm kan je tegenkomen in de hele binnenstad. Zo moet je voor een portie flamenco  zaterdag om 16.30 uur of om 18.30 uur in het Arentshof zijn.

Ook het stadsfestival Mirage start dit weekend . Dat loopt 10 dagen lang, van 16 mei tot 25 mei, en is deels gratis. Het festivalhart vind je net zoals dat van Dansstorm in het Brugse Koningin Astridpark. Er staat geen spiegeltent dit jaar, wel een openluchttheater. Dat was een gok, maar de weergoden lijken Brugge gunstig gestemd.

Er vallen dit weekend ook enkele historische schepen te spotten, tijdens de eerste editie van Brugge Maritiem Erfgoed .

Daarvoor moet je zondag net buiten het centrum zijn, aan het einde van het Boudewijnkanaal, ter hoogte van de Lodewijk Coiseaukaai 11 tris. Er liggen zo'n 40 schepen. Je kan ze vrij bezoeken, van 11 tot 18 uur. 

Initiatiefnemer Guy De Craemer vertelde me al lachend dat Brugge normaal 30 musea telt, maar dat er zondag nog eens 40 extra musea liggen te drijven. Daarna vaart een deel van dat erfgoed door naar Oostende, voor het nog veel grotere (en veel drukkere) Oostende voor Anker. Dat start volgende week donderdag.

1 van die schepen waar je zondag in Brugge al aan boord mag, is de Askoy II, ooit eigendom van Jacques Brel. De aanslepende restauratie is vorig jaar eindelijk afgerond. Sommige andere schepen die je kan bezoeken, zijn meer dan 100 jaar oud.

De droom van De Craemer is om met die historische schepen ooit terug op de Brugse reien te geraken, de binnenwateren van de stad. Een zicht dat we alleen nog maar kennen van schilderijen en oude prenten. Wie kan daar iets tegen hebben?

Vanaf dit weekend is Leuven niet 1, maar meteen 16 kunstwerken rijker. Het gaat hier om een kunst- en wetenschapsparcours waar KU Leuven de afgelopen jaren hard aan heeft gewerkt, samen met wetenschappers van alle faculteiten. 

Noem het een cadeautje van de jarige universiteit aan de stad en haar bewoners. Curator Heidi Ballet en dichteres Maud Vanhauwaert werkten het project mee uit, samen met filosoof Stéphane Symons.

Zij selecteerden 8 kunstenaars en 8 dichters van wie het werk nu in de (semi-) publieke ruimte terechtkomt.

Zo is er een 'Arcangelo', een imposant beeld in brons van kunstenares Berlinde De Bruyckere dat je terugvindt op de binnenplaats van het Van Dalecollege. Zelf had ze nog een andere plek in gedachten. Die verhuis staat gepland in 2026. Het toont aan dat dit een project van zeer lange adem is.

Startpunt van de route ligt in het park van het Arenbergkasteel, in Heverlee. 'Dwaaltuin' van kunstenaarsduo Gijs Van Vaerenbergh is een doolhof-in-wording. Door het droge voorjaar zijn de klimplanten nog niet echt opgeschoten, maar het ziet er nu al veelbelovend uit. 

Zo kan je 5,5 kilometer afleggen, langs parken en colleges. Zaterdag opent de kunstroute feestelijk. In de Museumzaal van de Universiteitshal delen kunstenaars en dichters hun verhalen . Je kan ook op eigen tempo het parcours in en rond Leuven verkennen.

De magie van het atelier. Toevallig sprak ik er deze week nog over met de curatoren van de kunst- en wetenschapsroute in Leuven hierboven. Wat trekt ons toch zo aan, aan het atelier van de kunstenaar?

Waarom willen we dat atelier of het bureau van de schrijver graag in het echt aanschouwen? Wat hopen we daar te vinden?

Het zijn vragen waar je dit weekend mogelijk een antwoord op krijgt. Tijdens Atelier in beeld stellen duizenden kunstenaars hun atelier open voor het publiek. Zo'n 1.600 ateliers in Vlaanderen en Brussel zijn zaterdag en zondag gratis toegankelijk.

Ik merkte het zelf, toen ik het (vorige) atelier van Rinus Van de Velde mocht bezoeken. Hij legde geduldig uit hoe hij en zijn team werken, met decorstukken waar hij samen met vrienden tussen poseert. 

De foto's die hij daarvan laat nemen, dienen als basis voor zijn grote houtskooltekeningen. Zelfs wanneer alles onthuld wordt, heb je het genie van de kunstenaar nodig om daar een kunstwerk van te maken.

Niet elke kunstenaar vindt zo'n atelierbezoek even prettig. Eind februari filmde ik in het atelier van Hans Op de Beeck, in aanloop naar de grote expo in het KMSKA. Op de Beeck snapte maar niet waarom zo'n blik achter de schermen interessant kon zijn.

In het atelier zie je het ambacht van het team. De kunstwerken komen pas dáárna tot leven, in zijn opinie. Voor hem werkt zijn kunst enkel in de museumzalen, met de juiste belichting en soundscape. Ik vond het net fascinerend te zien waar zijn ideeën vandaan komen.

Eerlijk is eerlijk, het zijn vooral lokale kunstenaars die deelnemen aan Atelier in beeld. De ateliers van Rinus Van de Velde en Hans Op de Beeck kan je niet bezoeken. 

Op 17 mei 1990 schrapte de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) homoseksualiteit uit de lijst van geestesziekten. 35 jaar later wordt dat herdacht tijdens IDAHOT, de Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie. 

Ik werd 5 in 1990 en de wereld leek mensen zoals ik langzaam maar zeker wat meer te aanvaarden. In 2025 ben ik daar niet meer zo zeker van. Het maakt Brussels Pride vandaag opnieuw wat dwingender. 

Ja, het gaat om dansen, vrienden ontmoeten en kijken naar een bonte parade. Al is er dit jaar meer aan de hand. Verworven rechten zijn niet in steen gebeiteld, maar fragiel en breekbaar. 

Pride Brussels toont hoe diversiteit kan werken, in een wereld die net wat minder tolerant lijkt te worden. De slogan dit jaar is daarom ook 'In het hart van Europa, verenig je. Het is tijd om onze rechten te beschermen'.

Afgelopen najaar werd Brussels Pride nog opgenomen in de lijst van immaterieel erfgoed van het Brussels Gewest, naast frietjes en strips. Dat is een zéér bont gezelschap en zo hebben we het graag.

Er zijn mensen die het een verschrikkelijk idee vinden, maar ik bezoek graag oude begraafplaatsen. Het zijn vaak de mooiste parken, met dat verschil dat je er ook nog eens interessant erfgoed vindt. 

Neem alleen al de term 'funerair erfgoed', dat klinkt als pure poëzie. Ik vind niets eng aan een wandeling op het kerkhof. En als je het beschavingsniveau van een maatschappij kan meten aan het respect dat ze opbrengt voor de overledenen, dan zit het wel goed in het Brussels Gewest. 

Akkoord, sommige plekken verdienen een serieuze opknapbeurt, maar in het algemeen ben ik aangenaam verrast als ik zie hoeveel zorg en aandacht er wordt besteed aan de historische begraafplaatsen.

Dit weekend wordt voor de 4e keer 'Lente op de begraafplaatsen ' georganiseerd, waarbij je in groep of individueel de grootste begraafplaats van Brussel kunt ontdekken, die in Evere. Het park is 38 hectare groot, met enkele opmerkelijke monumenten.

Voor kinderen werd zelfs een spelparcours ontwikkeld, langs de meest bijzondere graven. Een begraafplaats hoeft geen dooie boel te zijn. 

Brussel viert dit jaar de 100e verjaardag van de art deco. Tijdens de 'Lente op de begraafplaatsen' merk je dat er ook heel wat graven in die typische art-decostijl bestaan. Zo is er het opvallende graf van voormalige burgemeester Adolphe Max, die stierf in 1939. Je vindt het op het 'rondpunt der burgemeesters'.

Naast de grote begraafplaats in Evere zijn er nog andere begraafplaatsen om te noteren . De begraafplaats van Dieweg is helemaal overwoekerd en lijkt daardoor op de romantische Engelse kerkhoven. Je vindt er ook het graf van striptekenaar Hergé. Hij is een van de laatsten die er mocht worden begraven.

Het kerkhof van Laken is het oudste van het Gewest en meteen ook mijn favoriet. Je vindt er een heel ondergronds gangenstelsel. De 300 meter lange grafgalerijen werden in de 19e en 20e eeuw gebouwd, want iedereen met naam en faam wilde graag op dit 'Brusselse Père Lachaise' liggen.

Boven de grond kan je er een echte Auguste Rodin vinden. Een van de originele bronzen beelden van 'De denker' van Rodin staat op het graf van kunsthandelaar Joseph Dillen. Je ziet, zo'n begraafplaats is zeker een bezoek waard!