Meisje van 11 verkracht dat niet in jeugdzorg terechtkon, parket spreekt over "institutionele mishandeling"

"Op 2 mei 2025 werd het parket van Brussel gecontacteerd door de lokale politie naar aanleiding van de verkrachting van een minderjarige van amper 11 jaar terwijl ze bij gerechtelijke beslissing van een jeugdrechter in een ziekenhuis was geplaatst", meldt het parket. 

Het jonge meisje was al meer dan een maand ondergebracht in een ziekenhuisafdeling die volgens het parket totaal ongeschikt is voor haar problemen. De begeleiding die ze eigenlijk nodig heeft, is er niet.

"Deze beslissing om haar in het ziekenhuis te plaatsen werd genomen bij gebrek aan beschikbare plaatsen in het jeugdzorgnetwerk en in afwachting van een meer permanente plaatsingsoplossing. De familiale context waarin het kind opgroeide en haar zelfmoordneigingen maakten een terugkeer naar haar familie onmogelijk."

De feiten waarvan ze het slachtoffer werd, vonden weliswaar niet in het ziekenhuis zelf plaats, maar werden gepleegd terwijl de 11-jarige zich buiten het ziekenhuis bevond. Toch linkt het parket de plaatsing in het ziekenhuis aan de feiten zelf. "In het ziekenhuis wordt ze niet opgesloten. Als er even geen aandacht of begeleiding is, kan ze gewoon naar buiten wandelen. Ze heeft het ziekenhuis verlaten, is slachtoffer geworden van een verkrachting en is nadien teruggekeerd", licht Willemien Baert van het parket toe. 

"Dagelijks worden het parket van Brussel en de jeugdrechtbank geconfronteerd met de noodzaak om kinderen met spoed in het ziekenhuis te plaatsen om hun minimale fysieke veiligheid te garanderen", klinkt het. "Deze plaatsingen hebben een aanzienlijke impact op het reeds overbelaste Brusselse ziekenhuisstelsel." 

Het parket wijst erop dat er een tekort aan personeel is, waardoor deze kinderen, die zich in een uiterst kwetsbare situatie bevinden, niet de juiste zorg en begeleiding kunnen krijgen. Bovendien wordt zo ook de hele pediatrische medische keten gedestabiliseerd, waardoor chirurgische ingrepen moeten uitgesteld worden en andere kinderen die dringend medische hulp nodig hebben, niet in het ziekenhuis kunnen worden opgenomen. 

En vooral: in het ziekenhuis kan zo'n kind onmogelijk de juiste begeleiding krijgen, benadrukt Baert. "Dat is gewoon een ziekenhuiskamer, daar is geen omkadering. Het behoort ook niet tot de kerntaken van een ziekenhuis om minderjarigen die in gevaar zijn op te vangen."

Hoe vaak het gebeurt dat er naar ziekenhuizen gekeken moet worden voor noodopvang, weet Baert niet. "Het gebeurt af en toe. Dat gaat meestal om enkele dagen, soms een week of enkele weken. Het is niet de bedoeling dat dat lang duurt."

"We betreuren niet alleen dat door het structurele tekort aan plaatsen in jeugdzorginstellingen de meest kwetsbare jongeren niet binnen een redelijke termijn adequaat kunnen worden opgevangen, maar ook dat het gebrek aan investeringen in de sector gevolgen kan hebben die veel verder reiken dan de gevallen in kwestie", luidt het nog. 

"Op dit moment beschouwen we de beschreven situatie als institutionele mishandeling ervaren door bepaalde kinderen, een mishandeling die het onderwerp uitmaakt van een strafrechtelijk onderzoek naar schuldig verzuim."

"In plaats van structurele oplossingen door overheden, blijft het probleem bestaan. Dit zijn niet zomaar dossiers, dit zijn kwetsbare kinderen die geen bescherming en begeleiding krijgen op het moment dat ze het het meeste nodig hebben. En justitie kan niet handelen of doen wat ze moet doen."