"Werkomgeving met schimmel en minstens één kraan met loodvrij water": opmerkelijke vacature voor magistraten in Gent

Het zit er bovenarms op tussen de regering en de magistratuur. Het pijnpunt? De hervorming van de pensioenen. De magistraten vrezen dat ze 30 tot 40 procent van hun pensioen zullen moeten inleveren. 

De voorbije weken stapelden de acties zich op: er was de aankondiging dat de magistraten niet langer tegemoet zullen komen aan de vraag om criminelen met een korte straf voorlopig niet naar de gevangenis te sturen, er waren de mededelingen van verschillende parketten dat ze hun prioriteiten zullen verschuiven en zittingen zullen uitstellen, er was de politierechter (ook in Gent) die alle beklaagden naar huis stuurde, enzovoort. 

Nu heeft het hof van beroep in Gent dus een vacature voor magistraten en raadsheren uitgeschreven . Niets bijzonders, denkt u? Wel als je de omschrijvingen leest. Zo staat er onder meer: 

• "Een optimale werksfeer met gedreven collega’s en heerlijk goedgevulde dagen. Ook tijdens het weekend en op feestdagen mag er uitbundig gewerkt worden."

• "Een uitdagende werkomgeving met schimmelende muren, neervallende plafonds, openwaaiende ramen en acute overstromingen. Zelfs de saaiste juristen krijgen hiervan een adrenalinekick."

• "De mogelijkheid om te smullen van openhartige commentaren dat u ‘wereldvreemd’, ‘lui’, ‘incompetent’, ‘politiek benoemd’ en ‘activistisch’ bent. Extra voordeel: u krijgt deze koosnaampjes zelfs van leden van regeringspartijen."

• "Veel deugddoende schouderklopjes van vroegere studiegenoten uit de opleiding rechten, die zeggen dat ze het mooi vinden dat u uw idealisme helemaal kwijt kan in uw job."

• "In de meeste gerechtsgebouwen minstens één kraantje met loodvrij water. De aanwezigheid van toiletpapier kan wel niet altijd worden gegarandeerd."

• ...

In 13 punten somt de vacature op wat er allemaal spaak loopt. Ook de pensioenplannen van de regering komen aan bod. "Het vooruitzicht op een voordelige pensioenregeling (disclaimer: niet voor jonge mensen)." 

Martin Minnaert van het hof van beroep benadrukt dat het een "collectieve tekst" is: "Het is een ludieke actie om het onbegrip van een aantal collega's te illustreren, we willen de aandacht trekken zonder dat we ons verheven achten boven het volk." Hij benadrukt dat ze de onderhandelingen zeker niet willen afbreken, maar dat ze willen tonen hoe zij aankijken tegen die onderhandelingen. "De onderhandelingen hebben alleen betrekking op de pensioenen, maar er is ook een bredere actie gaande over de omstandigheden waarin justitie verkeert."

Het mag duidelijk zijn: het stof over de pensioenplannen is nog niet meteen gaan liggen, wat de magistratuur betreft.