Bevrijdingsstraat in Oudenaarde met re-enactment: "Vooral jongeren tonen hoe het leven was tijdens WOII"

Een militaire stoet, een openluchtmuseum met meer dan 70 authentieke oorlogsvoertuigen en 160 re-enactors: dat doen ze in Oudenaarde elke 5 jaar rond 8 mei. "We willen iedereen nog eens tonen hoe het alledaagse leven van de soldaten was. Vooral jongeren weten daar dikwijls niets over, terwijl het nodig is om oorlog te begrijpen om vrede beter te kunnen waarderen", zo luidt het.  

"Er is ook een WOII verkenningsvliegtuig Piper overgevlogen", zegt Bertrand Van De Walle. "Het is opgestegen in Overboelare bij Geraardsbergen, en bracht een saluut aan iedereen beneden. Dat is altijd de moeite om te zien."

Veel van de mensen in de Bevrijdingsstraat hebben een heel grote interesse in alles wat met WOII te maken heeft. "Neven en nonkels hebben toen meegevochten, en ik ben de familiegeschiedenis wat gaan uitzoeken met mijn broer," zegt Nico Van Bellingen.

"Het begon met een kleine verzameling spullen. In het milieu kom je dan ook verschillende clubs tegen die nog gasten zoeken om mee te doen met iets, zoals een 'mock battle'. Dan ga je meekijken, zet je steeds stapjes verder om uiteindelijk zelf als re-enactor in de Bevrijdingsstraat in Oudenaarde te staan." 

Simon De Ruyck is lid van Remember Belgium, dat de Bevrijdingsstraat in Oudenaarde organiseert. "We staan voor ‘nooit meer oorlog’ en willen dat aan zoveel mogelijk mensen meegeven. Daarom maken we om de 5 jaar van de Hoogstraat opnieuw een Bevrijdingsstraat om de boodschap kracht bij te zetten."

Er is ook een echte veldkeuken uit WOII. Christophe Van Zandijke heeft de Field Kitchen M38 meegebracht. "Het gaat om een model dat eigenlijk al in de Eerste Wereldoorlog ontwikkeld werd, maar voor WOII aangepast moest worden. Houten wielen waren niet meer handig."

Ook de medische kant van oorlogsvoering komt aan bod in de Bevrijdingsstraat. Dorine Bousse is altijd verpleegster geweest, kreeg ooit een oude doos met medisch materiaal en was toen vertrokken voor een grotere verzameling, zegt ze.

"Nu leg ik meestal aan de mensen uit hoe het eraan toe ging in de oorlog, als gewonde soldaten verzorging nodig hadden. Over de glazen spuiten, hoe je een naaldje moest reinigen of hoe handschoenen werden gewassen en hergebruikt. Zelfs gebruikte zwachtels werden gerecupereerd. Instrumenten werden zo veel mogelijk gereinigd of gesteriliseerd, maar als daar geen tijd voor was, werd het materiaal aan de schort afgeveegd, en bij een andere patiënt gebruikt."

"Het mag niet vergeten worden, de jeugd zou veel meer moeten leren op school wat de Eerste en Tweede Wereldoorlog betekenden, veel jonge mensen weten het echt niet meer", besluit Dorine.