Nog één laatste keer feest in jeugdhuis De Molen in Alken: "3 dagen lang fuiven om afscheid te nemen"

Dit weekend neemt het bestuur van jeugdhuis De Molen in Alken afscheid van het gebouw dat ze al jaren gebruiken. "We sluiten als vzw niet af, maar we moeten nu afscheid nemen", zegt voorzitter Lennert Berx. 

"We moeten verhuizen omdat het pand waar we nu in zitten een beetje in verval is. We zitten er dan ook al sinds 1982 in. Nu is het oud, dat merk je aan de energieprijs en omdat je met je nagels makkelijk stukjes baksteen van de muur kunt afbreken."

"Toch is het moeilijk om afscheid te nemen", klinkt het. "Het is en blijft ons gebouw. Het heeft iets rauw en ruw. En we zijn hier ook gewoon opgegroeid."

Na dit weekend trekt het jeugdhuis even naar een andere locatie. "We verhuizen tijdelijk naar de kelders van het gemeenschapscentrum hier iets verderop", vertelt Lennert.

"Nu zullen we moeten leren samenwerken met andere verenigingen. Dat zal vooral aanpassen worden voor de bands die bij ons repeteren. Ik snap wel dat er geen metalbandje kan spelen terwijl er ook een dansles voor bejaarden bezig is. En we zijn ons terrasje kwijt. Dat gaan we zeker missen."

"We blijven in het centrum tot er op dezelfde locatie een nieuwbouw is gezet. Dat moet normaal gezien tegen eind 2026 in orde zijn. Daarna verhuizen we terug hierheen, en komen we op de 1e verdieping van dat complete nieuwe gebouw te zitten."

Om af te sluiten, organiseren de jongeren nog 1 laatste groot feest in het oude gebouw: 'De Molen trapt het af'. "Een geniale naam, want we trappen het op deze locatie af, maar we trappen ook een nieuw begin af", lacht Lennert.

"Om afscheid te nemen, zijn we sinds gisterenmiddag doorlopend open tot zondagmiddag", gaat hij verder. "We werken een beetje in shiften en zijn voortdurend hier. Het slaat ook aan, want er zijn mensen deze voormiddag al mensen een pintje komen drinken."

"Elke avond is er een groot feest. Zo hebben we voor vandaag en morgen een podium voorzien waar bandjes komen spelen. Daarnaast hebben we de garage leeggehaald en daar zullen dj's komen draaien."

"Gisterenavond was er een 'ancien-avond', een evenement dat we samen met de oudere generaties van het jeugdhuis op poten hebben gezet. Er waren zelfs mensen van tegen de 60 bij, omdat het jeugdhuis voor 1982 zelfs nog op een andere locatie heeft gezeten", zegt Lennert. "Er was muziek en er werd gedanst, maar er waren ook oude fotoboeken. Het was leuk om alle straffe verhalen van de oude garde te horen."

"Plots hoorden we tijdens het feest een luide knal. De stroom was blijkbaar in verschillende dorpen uitgevallen. Toen zag je meteen hoe de jongere en oudere generaties samen begonnen te werken. Sommige mensen die nog bij de Chiro zitten, zijn spontaan een generator gaan halen en de oudere generaties hingen met Fluvius aan de lijn."

"Het volk was ook enorm begripvol en begon gewoon zelf te zingen, dus het feest heeft eigenlijk niet stilgelegen. De tap bleef ook vloeien, want dat werkt gelukkig wel zonder stroom."

Wat zondag het laatste wapenfeit van het jeugdhuis is? "Daar moeten we nog over nadenken", geeft Lennert toe.

"We willen in eerste instantie overleven tot dan", lacht Axelle Philtjes, penningmeester van het jeugdhuis. "Als we wakker worden en goed ontbeten hebben, zullen we wel zien in welke staat we ons nog bevinden nadat we de boel dagenlang draaiende hebben gehouden."

"Ik denk dat we hier met de hele groep in een kring gaan staan om een goeie knuffel aan elkaar te geven. We zullen dan een traantje wegpinken, terwijl we voor de laatste keer naar ons gebouw kijken", zegt secretaris Nathalie Philipaerts.

Voor sommige bestuursleden van het jeugdhuis is dit afscheid ook het moment om de fakkel aan de volgende generatie door te geven. "Ik blijf wel nog zo lang hangen als nodig is om de jongere generatie te helpen bij deze 2 verhuizen", vertelt Lennert.

"Als de nieuwe garde het overgenomen heeft, kunnen ze natuurlijk nog altijd bij ons terecht voor vragen en ondersteuning", zegt ook Axelle. "Ook al stop ik waarschijnlijk deze zomer, als ze me nodig hebben ben ik maar een belletje weg."

"De Molen gaat ons nooit loslaten, want we zijn hier opgegroeid en hebben lief en leed met elkaar gedeeld. Zo hebben ze hier voor mijn 18e verjaardag een verrassingsfeestje georganiseerd, waar ook mijn familie aanwezig was. Ze hadden me als smoes gevraagd om te komen tappen en ik had eigenlijk geen zin, maar mijn mama zei dat ik toch maar moet gaan. Die momenten ga ik nooit vergeten."