Leuvenaar Jan Vandekerckhove loopt 771 kilometer in 5 dagen en breekt wereldrecord, maar eindigt nipt 2e in Legends Backyard Ultra

Een extreme loopwedstrijd zonder vooraf bepaald einde: dat is Backyard Ultra. De lopers krijgen een uur de tijd om een ronde van 6,7 kilometer af te leggen. Zijn ze sneller binnen, dan kunnen ze de resterende minuten gebruiken om te eten, te drinken, van kleren te wisselen of een microslaapje te doen. Hoe lang de wedstrijd duurt, hangt af van wanneer de laatste loper opgeeft. 

Op 26 april 's morgens begonnen de lopers eraan, Jan Vandekerkchove uit Leuven was een van hen. Hij nam al voor de 4e keer deel, en was vastbesloten om het beter te doen dan de vorige keren, toen hij respectievelijk 37, 46, en 86 rondjes wist af te werken.

Jan liep de race van zijn leven: 115 rondes liep hij uit, in een goeie 5 dagen tijd, goed voor precies 771,19 kilometer. Meer dan 50 rondjes bleven ze nog met 2 over, helaas voor Jan kwam hij het 116e rondje niet op tijd binnen. Daardoor kon zijn enige tegenstander, de Pool Lukasz Wrobel, met 1 rondje meer de overwinning op zijn naam schrijven en werd Jan nipt 2e. Maar samen lieten ze de concurrentie ver achter zich: de 3e liep net geen 400 kilometer. 

En het werd trouwens niet zomaar een overwinning: 116 rondes is ook een nieuw wereldrecord. De vorige recordhouder hield het 110 rondes uit, zowel Wrobel als Vandekerckhove verbraken dus dat record. Al kan Jan zich helaas geen wereldrecordhouder noemen, die eer komt Wrobel toe. 

Het nieuwe wereldrecord was voor de organisatie een verrassing. "Een nieuw record gebeurt meestal op een WK, niet op een gewone individuele race. Beide mannen hebben elkaar echt tot het uiterste gedreven", vertelt Eilis Lanclus. 

Aan opgeven dacht Jan niet. "In het verleden ben ik wel eens gestopt voor een of andere prul, maar nu wou ik echt volhouden tot het bittere, of in dit geval zoete einde", zegt hij. "Dat ik niet de winnaar ben geworden, is voor mij maar een detail. Het was vooral leuk, en ik ben mezelf misschien wel tegengekomen, maar het is dezelfde routine: een blok van een uur waarin je loopt en even rust, en dat herhaalt zich, vele keren in dit geval."

"Fysiek ging het intussen heel lang verrassend goed", vertelt zijn vrouw Sofie Vandoninck. "Pas gisteren in de late namiddag namen zijn concentratie en helderheid af. Door het slaaptekort kreeg hij geheugenverlies, waardoor hij tijdens het 116e rondje de weg kwijt was en zo te laat binnenkwam. Maar deze keer heeft Jan ook meer ingezet op microslaapjes tussendoor, en dat heeft duidelijk gewerkt. Al blijft maximaal 2 uur slaap in 5 dagen tijd een absoluut minimum natuurlijk."

"Ik werd gisterennamiddag inderdaad minder alert, de gesprekken werden moeizamer, ik vond mijn woorden almaar minder", zegt hij. "En toen ben ik verloren gelopen in het bos. Dat heeft de wedstrijd beslist. Vroeg of laat moest het gebeuren dat een van ons beiden iets overkwam, en ik was dus eerst aan de beurt. Zo is het nu eenmaal. Ik onthoud vooral dat het leuk was en dat de sfeer goed zat."

 Maar hoe slaagt een mens erin om zo'n prestatie te leveren? "Ik ben van marathon overgeschakeld op het ultralopen. Dat gaat trager en duurt veel langer", legt Jan uit.

"Ik zoek ook graag mijn grenzen op, dat kan ik wel. En tijdens de wedstrijden ervaar ik een soort rust." Zichzelf weerbaar maken, is ook een uitdaging die Jan graag aangaat. "Vroeger zou ik gestopt zijn door een blaar, maar nu doe ik gewoon door. Met een pleister gaat het ook. Niemand is al gestorven door een blaar."

Toen de wedstrijd vanmorgen rond 6 uur afgelopen was, verlangde Jan eerst en vooral naar een douche, vertelt Sofie. "Omdat hij fysiek best nog goed was, was er niet echt verzorging nodig. In slaap vallen lukte door de adrenaline van de afgelopen dagen niet meteen. Rond 9.30 uur heeft hij dan toch zijn bed opgezocht."

De komende weken gaat Jan het vooral rustig aan doen. "Ik ga niet te veel sporten, op tijd slapen, en ik zal de draad van het gewone leven weer opnemen."