Zonnebeke herdenkt Anzac-soldaten met dauwceremonie bij zonsopgang in Polygoonbos

Het is een mooie en serene traditie in Zonnebeke op Anzac Day: de dauwceremonie bij zonsopgang op Buttes New Cemetry, waar Australiërs en Nieuw-Zeelanders begraven liggen die zijn gesneuveld in onze contreien tijdens de Eerste Wereldoorlog. Dag op dag 110 jaar geleden, op 25 april 1915, kwamen de Australische en Nieuw-Zeelandse troepen in de oorlog terecht. De Anzacs landden toen voor dag en dauw in Gallipoli in Turkije.

"Er hangt hier een heel bijzondere, bijna sacrale sfeer", zegt een buurtbewoner die er elk jaar bij is om 6 uur 's ochtends. "Het blijft een kippenvelmoment. Naast mij stonden Nieuw-Zeelanders, die mensen zijn dus speciaal van de andere kant van de wereld naar hier gekomen. Het idee dat zij zoveel jaren later nog zoveel moeite doen, bezorgt mij echt kippenvel."

Kaarsenrijen leiden de ochtendlijke bezoekers vanaf de ingang van de begraafplaats tot dieper in het bos, waar de plechtigheid plaatsvindt. De stilte en ingetogenheid van de plek lijken iedereen te overweldigen. "DIt is speciaal", voelt ook schepen Joachim Jonckheere (Team 8980). "Je hoort de vogeltjes wakker worden en fluiten in het bos. Ik dacht na over van alles: over wat hier moet gebeurd zijn 110 jaar geleden, maar ook over wat er op vandaag nog gebeurt elders in de wereld. En daar word ik heel stil van, zo vroeg op de dag."

In het publiek valt een man op die de vlag van Australië rond zijn schouders heeft gedrappeerd. "Ik kom uit Brisbane in Australië", vertelt hij. "Maar ik ben geboren in Nieuw-Zeeland. Ik ben speciaal voor Anzac Day naar hier gekomen. Het is een heel emotionele reis. Want mijn oom ligt in Ieper begraven."

"Ik denk dat mijn vader niet eens wist dat zijn broer hier is gesneuveld. Zo triest... Ik heb pas een maand of 4 geleden ontdekt waar mijn oom precies begraven ligt. Ik ga straks zijn graf bezoeken. Dit wordt een heel emotionele dag voor me."