Brugs Begijnhof blijft vrouwenbastion: "800 jaar traditie behouden"

Het Begijnhof van Brugge is al meer dan 25 jaar beschermd als Unesco Werelderfgoed. Eerst woonden er begijnen: vrome, bewust alleenstaande vrouwen. Toen er niet veel begijntjes meer waren, nam een kloostergemeenschap van de Benedictinessen het Begijnhof over. Wanneer ook het aantal zusters drastisch verminderde, verhuurde het klooster de 40 begijnhofwoningen aan alleenstaande vrouwen. In 2020 droeg het klooster de beschermde site en dus ook de verhuur van de huisjes over aan de stad. 

De gemeenteraad moet volgende week een 'bewonerscharter' goedkeuren: de afspraken om in het Begijnhof te mogen wonen zeg maar. "De immateriële waarden van de site staan daarin", legt schepen van patrimoniumbeheer Pieter Marechal (CD&V) uit, "maar ook de immateriële waarden van de woongemeenschap: een gemeenschap van alleenstaande vrouwen. Het is absoluut onze intentie om die te behouden!"

Dat mannen er niet welkom zijn, doet oppositieraadslid Jasper Pillen (Voor Brugge) besluiten dat er sprake kan zijn van discriminatie. "Wij discrimineren niet", weerlegt schepen Marechal. "Mannen mogen kandidaat zijn om een huisje in het Begijnhof te huren, maar er komen heel wat voorwaarden bij kijken. Ze zullen goed moeten nadenken of ze daar wel thuishoren, het zou wel eens kunnen dat veel mannen de voorwaarden in het charter te beperkend vinden." Zo gaat de poort van het Begijnhof om 20.30 uur dicht, in de winter zelfs al om 19.30 uur. En de vrouwen leven ook voor een stuk in gemeenschap: ze zorgen voor elkaar en onderhouden samen een tuin.

Trees Dewever woont al 20 jaar in het Begijnhof van Brugge. "Toen ik hier voor het eerst door de grote poort binnenkwam, was ik ontroerd. Het is hier zo stil, sereen en mooi. Toen er een huis vrijkwam, heb ik niet lang getwijfeld om van het centrum van Brussel naar het Begijnhof van Brugge te verhuizen."

Trees houdt ook van het gemeenschapsleven: "Wij zorgen een beetje voor elkaar. Er is een bewonerswerkgroep: we richten activiteiten in, zorgen voor attenties op feestdagen en bij overlijdens. We proberen hier echt voor verbinding en voor een gemeenschapsgevoel te zorgen."

Of de vrouwen een man zouden willen zien komen in de gemeenschap? "We hebben niets tegen mannen of tegen gezinnen, maar ik zou het wel erg vinden als een traditie van 8 eeuwen lang, plots ongedaan wordt gemaakt. Dit is een veilige plek voor vrouwen. Wij zorgen al 800 jaar voor de schoonheid, de spiritualiteit en het erfgoed van deze plek. En we zouden dat in de toekomst graag blijven doen."

Voorlopig hoeven de vrouwen zich nog geen grote zorgen te maken. Want er bestaat een wachtlijst om een huisje te huren in het Begijnhof. Elke keer als er een woning vrijkomt, gaat die naar de eerste op de wachtlijst. Er staan 40 vrouwen op de wachtlijst. Dus nog 40 wachtenden voor een eerste man die zich eventueel durft kandidaat te stellen om tussen al die vrouwen in het Begijnhof te gaan wonen."