2 Belgen komen in actie in de eerste ronde van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano en allebei zijn ze 26 jaar. Naast de Vlaming Roeland Vermeulen is er ook Valère Burnon uit Marche-en-Famenne in de Ardennen. VRT NWS sprak met Burnon in de Muziekkapel Koningin Elisabeth in Waterloo, waar hij studeert.
Maak kennis met pianist Valère Burnon, 1 van de 2 Belgen in de Koningin Elisabethwedstrijd: "Zou teleurgesteld zijn als ik niet in de finale raak"
Praktische info: Valère Burnon speelt zijn eerste ronde op dinsdag 6 mei, als 4e in de avondsessie van 20 uur. Live te bekijken en te beluisteren via livestream op de website van de Koningin Elisabethwedstrijd .
In de concertzaal van de Muziekkapel Koningin Elisabeth in Waterloo klinkt een frisse étude van Franz Liszt uit de vleugelpiano. Valère Burnon zit aan het klavier en speelt met sprekend gemak. Hij heeft de voorbije weken al meerdere concerten gegeven, “om te roderen”.
Als kind keek Burnon al naar de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd, samen met zijn ouders, “zelfs al zijn zij geen muzikanten”. Dat hij nu meedoet is “een kinderdroom die uitkomt”.
"Het komt er vooral op aan om je persoonlijkheid te tonen", zegt Valère Burnon
Valère Burnon komt uit Marche-en-Famenne in de Ardennen. Daar startte hij op zijn 6e aan de academie met viool en een jaartje later met piano. Hij studeerde vervolgens aan het conservatorium van Luik, haalde een masterdiploma aan de Hochschule für Musik in Keulen en trok daarna naar Imola in Italië.
Nu vervolmaakt hij zich in de Muziekkapel Koningin Elisabeth, al voor het derde jaar. Daar wordt hij onder meer begeleid door de Franse pianist Frank Braley, die de Koningin Elisabethwedstrijd in 1991 won. Burnon nam eerder al deel aan andere pianowedstrijden, in binnen- en buitenland.
“Doorheen de jaren heb ik me kunnen voorbereiden en ben ik dichter bij de Koningin Elisabethwedstrijd gekomen. Tot ik dan enkele maanden geleden te horen kreeg dat ik mocht meedoen. En daar ben ik natuurlijk heel blij mee.”
Meedoen aan de wedstrijd is als Belg onvermijdelijk. Een kinderdroom die uitkomt
Valère Burnon
Het stond in de sterren geschreven dat Burnon ooit zou deelnemen. “Als Belg is het bijna onvermijdelijk om mee te doen. Iedereen praat over deze wedstrijd, ook niet-muzikanten. Als Belg ervaar je wel extra druk, dat is waar, maar alle steun en aandacht geven me ook veel vreugde, en ik heb toch vooral zin om goed te presteren.”
"Deze wedstrijd is eigenlijk maar een etappe, wat erna komt is ook belangrijk", zegt Valère Burnon
Valère Burnon vindt de eerste ronde meteen de grootste horde, met 60 kandidaten voor amper 24 plaatsen in de halve finale. Daar heeft hij wel schrik voor: “Het is toch een soort loterij. Je moet het beste van jezelf laten zien in heel korte tijd.” De kandidaten spelen maar zo'n 20 minuten in die eerste proef.
De eerste ronde is toch een soort van loterij
Valère Burnon
Vanaf de halve finale wordt het leuker. “En het zou een teleurstelling zijn als ik niet in de finale raak.” Daar kijkt de jonge pianist enorm naar uit. “Ik heb nog nooit in Bozar gespeeld!”.
Voor zijn finaleprogramma heeft hij gekozen voor het bekende 3e concerto voor piano en orkest van Sergej Rachmaninov. “Een klassieker voor finalisten, maar ook een stuk dat me afgaat. Een echte performance, dit concerto. Het duurt ook lang, er lijkt geen eind aan te komen.”
Voor een wedstrijd verleg je je grenzen
Valère Burnon
Is het voor een jonge pianovirtuoos met ambitie eigenlijk nodig om wedstrijden te spelen? “Zoals mijn leraar Frank Braley zegt: het is een visitekaartje voor de internationale muziekscène. Maar een wedstrijd is niet de enige toegangspoort. Er zijn eerste prijzen die geen carrière maken en halvefinalisten die dat wel doen. “
Valère Burnon ziet er vooral een kans in om te groeien als muzikant. “Je verlegt je grenzen. De echte kracht van een wedstrijd is dat je jezelf perfectioneert. Het resultaat is paradoxaal genoeg minder belangrijk.”
Bekijk: Valère Burnon op een pianoconcours in Japan, eind 2024:
