Het personeel van de Vlaamse overheid wordt steeds diverser, maar het aantal vrouwen in topfuncties en het aantal personen met een handicap of chronische ziekte voldoet niet aan het opgestelde doel in 2016. Dat blijkt uit een vergelijking tussen de cijfers van 2020 en 2023.
Diversiteit van personeel bij Vlaamse overheid neemt toe, maar niet alle doelstellingen behaald
Het personeel van de Vlaamse overheid wordt elk jaar diverser, zo blijkt uit het antwoord op een parlementaire vraag van Vlaams volksvertegenwoordiger Bert Maertens (N-VA) aan minister van Binnenlands Bestuur Hilde Crevits (CD&V).
De Vlaamse overheid hanteert sinds 2016 streefcijfers rond diversiteit in haar personeelsbestand. Zo zou 10 procent van de personeelsleden een buitenlandse herkomst moeten hebben. Die grens is al even overschreden: in 2020 had 11,5 procent van de medewerkers een buitenlandse etniciteit, in 2023 was dat bijna 14 procent.
Terugval in topfuncties
Bovendien is het aantal vrouwen die een functie uitoefenen als middenmanager gestegen. Dat is iemand die een leidinggevende functie heeft, maar nog steeds een baas boven zich heeft staan. In 2020 was 39,4 procent van die managers een vrouw, in 2023 was dat 43,5. Met die cijfers heeft de Vlaamse overheid haar vooropgesteld doel van 40 procent behaald.
Maar bij de absolute topfuncties is er een terugval: in 2020 was 29,7 van de topmanagers een vrouw, in 2023 was dat slechts 26,5 procent. Ver van het vooropgestelde doel van 40 procent.
"Dat laag procent is een signaal dat aanhoudende inspanningen nodig zijn om ook op het hoogste niveau werk te maken van gendergelijkheid", zegt Volksvertegenwoordiger Maertens.
Net niet gehaald
Het percentage medewerkers met een handicap of een chronische ziekte komt stilaan in de buurt van de beoogde 3 procent. Dat percentage steeg van 2,3 procent in 2020 naar 2,6 procent in 2023.
"Het streefcijfer is in zicht, maar de Vlaamse overheidsdiensten mogen niet achterover leunen", aldus Maertens.
Volgens Maertens is het goed dat het principe van 'de beste persoon op de juiste plaats' aan de basis ligt. Tegelijk moet wel via campagnes de instroom en doorstroom van kansengroepen bevorderd worden, zonder dat een minimum aantal personeelsleden per groep wordt opgelegd.
