Laten Hermès, Louis Vuitton en andere luxemerken hun dure spullen voor een fractie van de prijs in China maken?

Tegen de achtergrond van de aanhoudende tarievenoorlog tussen China en de VS, wordt TikTok vandaag overspoeld door video’s waarin fabrikanten beweren dat veel luxeartikelen in realiteit in China worden gemaakt.

Zo beweert Wang Sen  dat hij de fabrikant is voor veel luxemerken zoals Gucci, Prada, Coach of Louis Vuitton. In een video toont hij een Birkin-handtas (een bekende handtas van het merk Hermès, red.), waarvan hij beweert dat het maken van de tas “zo’n 1.400 dollar kost, terwijl je die in een Hermès-boetiek zal kopen voor zo’n 38.000 dollar.”

In een nog andere video  beweert Sen dat 80 procent van de luxehandtassen in China wordt vervaardigd, terwijl luxemerken net beweren dat ze hun producten hoofdzakelijk fabriceren in Europa.

Wang is niet de enige: ook andere Chinese Tiktokkers delen gelijkaardige video’s. Veel van de video’s sporen consumenten aan de producten rechtstreeks bij Chinese leveranciers te kopen. Wat klopt hiervan? Laten luxemerken hun handtassen goedkoop vervaardigen in China om ze duur in Europa of de VS te verkopen? En hoe betrouwbaar zijn die websites en apps?

Volgens experten is de kans klein dat deze Chinezen effectief werken voor merken als Chanel en Hermès. Fabrikanten die voor grote merken werken, moeten meestal een geheimhoudingscontract ondertekenen, vertelt Hao Dong, hoofddocent Operations en Projectmanagement aan de Universiteit van Southampton, aan CNN . Dat betekent dat ze niet mogen vrijgeven voor wie ze produceren. “Ze zouden die producten dan ook niet publiekelijk verkopen op het internet.”  

Experten stellen dat het waarschijnlijk namaakproducten zijn. "Het is onmogelijk om te oordelen over het namaakkarakter van goederen op basis van de video’s. Een lage prijs voor luxegoederen en het feit dat deze via sociale media worden verkocht doen weinig positiefs vermoeden wat betreft de echtheid", laat de FOD Economie weten aan VRT NWS.

Over Hermès specifiek zijn de experten het wel eens. “Van Hermès is geweten dat hun tassen in Frankrijk vervaardigd worden”, zegt Annick Schramme, hoogleraar fashion management aan de Universiteit Antwerpen. “Het staat ook duidelijk op hun website en er bestaat wetgeving die stelt dat je je klant daarover niet mag misleiden”, zegt professor en expert internationale duurzame mode-industrie Ysabel Nauwelaerts (KU Leuven). "Als later zou blijken dat dat niet klopt, zou dat enorme imagoschade veroorzaken." 

We contacteerden het luxemerk Hermès zelf. “We willen u ervan verzekeren dat onze juridische afdeling de zaak actief onderzoekt”, laat het merk ons weten. “Deze beschuldigingen zijn ongegrond." Op de eigen website laat Hermès weten dat de belangrijkste productielocaties zich in Frankrijk bevinden. Daarnaast worden er nog artikelen vervaardigd in Zwitserland, Italië, het VK, de VS, Portugal en Australië.

Het merk Louis Vuitton schrijft op zijn website  dat het zijn lederproducten uitsluitend laat vervaardigen in Frankrijk, Spanje, Italië en de VS. Gucci schrijft op zijn website  dat 95 procent van zijn fabrikanten zich in Italië bevinden. 

Toch laten sommige merken (een deel van, zoals ritsen of handvatten) hun producten in China of lageloonlanden produceren. “Of 80 procent van de luxehandtassen in China gemaakt worden, kunnen we niet bewijzen”, zegt Nauwelaerts. “Daar hebben onderzoekers – maar ook de fabrikanten – geen cijfers over. Dat een groot deel van onze mode – en ook van onze luxeproducten - al dan niet gedeeltelijk in China of andere Aziatische landen wordt gemaakt, klopt natuurlijk wel.”

“De weg die een modeproduct aflegt, is moeilijk te achterhalen", merkt Schramme op. "Zo weet je nooit zeker met welke onderaannemingen producenten werken en waar bepaalde onderdelen gemaakt worden."

Het merk Lululemon bijvoorbeeld heeft wel productie in China, maar werkt naar eigen zeggen niet samen met de fabrikanten op TikTok, laten ze weten bij CNN . De 2 fabrieken die in de TikTok worden genoemd, staan overigens niet op de leverancierslijst van Lululemon van april 2025 . Het bedrijf werkt wel met een aantal fabrieken op het Chinese vasteland, maar heeft ook leveranciers in landen als Vietnam, Peru en Cambodja.

Een ander opvallend aspect in de video’s zijn de prijsverschillen die de makers aanhalen. Volgens de man in een van de meest bekeken video’s kost de aanmaak van een luxueuze handtas van Hermès om en bij de 1.400 dollar, terwijl die voor een veelvoud zou worden verkocht. Wat klopt hiervan?

“Het verschil tussen de verkoopprijs van een goed en de kosten van het vervaardigen ervan is gemiddeld tussen de 2 tot 3 keer keer zo hoog”, zegt Schramme. “We weten dat luxeproducten de laatste jaren decadent duur geworden zijn. De verkoopprijs staat vaak niet meer in relatie tot de maakprijs.”

“Dat gebeurt natuurlijk bij de meeste producten”, zegt Nauwelaerts. “De maakprijs is maar een fractie van de verkoopprijs in de winkel. Er moeten immers ook transportkosten, kosten voor ontwikkeling, design, marketing, taksen en marges van de distributeurs enzoverder mee in rekening worden gebracht. Elke tussenstap betekent een extra percentage in de prijs. Bij luxeproducten is de marge vaak nog groter.”

Veel van die Chinese fabrikanten verwijzen naar hun eigen website of apps als DHgate of Yellow App. Amerikaanse TikTok-gebruikers, maar ook Nederlandse, maken daar gretig gebruik van. In de VS staan DHgate en gelijkaardige app Taobao zelfs bij de populairste apps van het moment in de Apple store.  

Toch pas je best op omdat de kans groot is dat je namaak koopt. “Die handtasmodellen, bijvoorbeeld, zijn beschermd door auteursrecht, niet alleen in ons land maar over heel de wereld, zelfs al maken ze het zonder herkenbaar logo”, zegt professor intellectuele rechten Jozefien Vanherpe (KU Leuven). “Zowel de maker van tassen die erop lijken, als degene die ze importeert, begaat een inbreuk op het auteursrecht van de houder. ”

Daarnaast riskeer je ook dat je producten, als het namaak is, tegengehouden worden aan de grens door de douane. “Een merk als Hermès kan het product laten vernietigen en een schadevergoeding eisen van de consument. De kans dat ze hiervoor naar de rechtbank gaan, is klein, maar juridisch gezien is het niet oké om dit als consument te doen.”

Experten wijzen er ook op dat dergelijke producten mogelijk niet voldoen aan veiligheids- en kwaliteitseisen die in Europa en Amerika gelden.

Er zijn mogelijk ook oplichters aan het werk. VRT NWS nam een kijkje en zag dat de website waar Wang Sen naar verwijst nog maar recent geregistreerd werd, in februari 2025.

Bovendien lijken de contactgegevens geregeld te wijzigen. Op 13 april , 14 april en 15 april vonden we telkens andere WhatsAppnummers terug. Amper een jaar geleden maakte dezelfde man overigens nog video’s als “exporteur van Chinese elektrische wagens”, blijkt uit een YouTube-video die VRT NWS vond .  

“Dat zijn duidelijke red flags”, zegt cyberexpert Mathieu Verschraege aan VRT NWS. “Ik zou hier zeker mee opletten. Het feit dat een website gebruikt wordt die nog maar pas geregistreerd werd, doet vermoeden dat het om erg kleine producenten gaat die nu van de mediastorm gebruik maken om viraal te gaan.”

“Mogelijk kunnen klanten producten ontvangen, maar de kans bestaat ook dat het om een pure scam gaat. Een belangrijke truc is om de reputatie van de fabrikant na te gaan, maar in dit geval kon ik hem nog niet terugvinden. Ik zou er zeker niets bij kopen.”