"Dit is een renaissance": Pamela Anderson breekt met haar jaren 90-imago in 'The last showgirl'

In de neonverlichte straten van Las Vegas danst Shelly haar laatste voorstelling. Ze is gekleed in pluimen, glitters en heeft een brede glimlach. De muziek dreunt, het publiek juicht. Maar na meer dan 30 jaar als trotse showgirl ziet ze de glans van haar carrière vervagen wanneer de stekker uit haar show - Le Razzle Dazzle - wordt getrokken.

Wanneer de 57-jarige Shelly elders een job probeert te strikken, vangt ze bot. "Je werd destijds aangenomen omdat je jong en sexy was", klinkt het. "Dat was heel lang geleden." 'The last showgirl' laat de harde realiteit zien van ouder worden in een industrie die eeuwige jeugd vereert.

"En laat die parallel nu perfect te trekken zijn met het leven van de actrice die Shelly vertolkt: Pamela Anderson", zegt filmjournalist Lieven Van Gils. "Anderson werd wereldberoemd in de jaren 90 als C.J. Parker in 'Baywatch' en werd binnen de kortste keren een sekssymbool. Ze prijkte ook geregeld op de cover van Playboy.

"Ze werd aanbeden. Ze was overal. Maar dan werd ze - net als Shelly - ingehaald door haar leeftijd. In geen tijd werd ze bespot en uitgespuwd door Hollywood."

"Ik identificeer me heel erg met het personage", zegt Anderson daar zelf over tijdens een persconferentie. "Ik heb voor de rol dan ook echt veel geput uit mijn eigen ervaringen. Ik ben zelf ook 57 jaar oud. Een groot deel van mijn carrière draaide om mijn uiterlijk, maar mensen verwachtten voor de rest niks van mij."

"En als niemand verwachtingen heeft, kan je iedereen verrassen. Zelfs met een gewone volzin. Dat is eigenlijk een heel goede positie om te starten. Ik had niets te verliezen. Ik ben zo dankbaar dat ik deze ervaring heb gekregen van Gia (Coppola, de regisseur van 'The last showgirl', red.). Ik heb altijd geweten dat ik tot zoveel meer in staat was."

"En verdorie, dat weten wij nu ook", zegt Van Gils. "Anderson heeft alles van zichzelf gegeven in 'The last showgirl'. En nu staan we allemaal met open mond te kijken. Het heeft haar zelfs een Golden Globes-nominatie, en bijna zelfs een Oscarnominatie, opgeleverd. Ze heeft de award dan wel niet gewonnen, maar dat zal haar worst wezen."

"Ze heeft getoond dat ze veel meer is dan het etiket dat ze had gekregen. Ze laat zien dat ze een actrice is met diepgang en talent. Je kan echt zeggen dat ze zichzelf heeft heruitgevonden. Het is heel mooi om te zien. Tegelijkertijd blijft ze ook heel bescheiden en gaat ze heel elegant en dankbaar om met de situatie."

"Deze rol lijkt een opening te zijn naar andere serieuze projecten. Ze heeft nu al rollen op zak in de verwachte dramafilms 'Rosebuch pruning' en 'Place to be'. Maar zelfs als Hollywood haar talent nu niet had gezien, pakken ze 'The last showgirl' nooit meer van haar af. Al wat er nu nog bij komt, is winst."

"Die renaissance van Pamela Anderson is eigenlijk al een tijdje aan de gang. In 2022 schitterde ze op Broadway, in de bekende musical 'Chicago'. En nu deze rol. En ze draagt ook al een tijdje geen of minimale make-up. Ook op rode lopers. Ze voelt de nood niet meer om haar echte zelf of haar leeftijd te verdoezelen.What you see is what you get."

"En dat zie je de laatste tijd wel vaker in Hollywood. Vrouwen die ooit geprezen werden voor hun schoonheid toen ze jong waren, slaan terug met talent, durf en diepgang. Zoals Demi Moore recent nog. Haar verhaal en dat van Anderson zijn eigenlijk heel gelijkaardig. Ook Moore was in de jaren 90 een sekssymbool, waarna ze uit de gratie viel van Hollywood. Haar comeback in 'The substance' vorig jaar was er een van formaat. Ze greep voor die rol net naast een Oscar."