Annelies uit Bredene eindigt 4e op Marathon des Sables bij vrouwen: "Door straftijd nipt geen podiumplaats"

"Ik had zelf helemaal niet verwacht dat ik zo hoog zou eindigen" vertelt Annelies. "Ik ben geen professionele loopster en ik had geen trainer. Vanuit mijn achtergrond als leerkracht LO, heb ik mij zo goed mogelijk voorbereid. Ik wilde zoveel mogelijk lopen en de finish halen, dat was het enige." Toch scheelde het niet veel of Annelies ging met een bronzen medaille naar huis.

Bij vertrek van dag 3 werd er controle gehouden. "Dat was de 1e keer in de geschiedenis van de Marathon des Sables dat er tijdens een loop zelf gecontroleerd werd. De top 5 van de vrouwen moest hun zak tonen. Ik had 2 belangrijke zaken niet meer bij, waardoor ik 2 keer 60 minuten straftijd kreeg. Ik vloog van plaats 4 naar plaats 50. In de totale ranking stond ik in de top 30, dan plots op plaats 372."

Annelies wou haar rugzak lichter maken om haar snelheid te verhogen. "De toploopsters droegen een rugzakje van 6,5 kilogram, de mijne woog toen nog 9 kilogram. Daar zit bijvoorbeeld water in, maar ook eten, reservekleren en kookgerief."

"Als je je water met bergvoedsel in een kommetje op het warme zand en in de vlakke zon legt, dan wordt het na een uurtje wel warm genoeg, dus dat kookgerief mocht weg, net zoals wat extra kleren. Maar in mijn opruimwoede gooide ik ook mijn aansteker en fluitje weg. Dat zijn 2 dingen die in de veiligheidsvoorschriften staan. Als je de weg kwijt geraakt, zijn die van levensbelang. Ik had nog wel de benen, maar blijkbaar niet meer het volle verstand."

Net na het slechtste nieuws kwam de langste duurloop van 84 kilometer. "Dat was zeer zwaar. De elite vertrekt vroeger, zodat ze gefinisht zijn voor het warmste moment van de dag. Ik liep dus op kop, helemaal alleen in de hitte. Het was kwestie van mijn kop niet te zot te laten maken. Je benen blijven maar vooruit gaan, als je hoofd sterk genoeg is."

"Ik ben dan ook enorm trots dat dat is gelukt. Ik heb die dag mijn achterstand al goed kunnen inhalen. Het enige wat mij vooruit hielp, was terugkijken naar het verleden, naar de moeilijke periodes die ik ook had overleefd. Als ik dat kon, dan zou ik dit ook kunnen."

Annelies eindigde uiteindelijk op de 4e plaats, op 28 minuten van haar voorganger. In het totale klassement eindigde ze 48e. Ze deed er 30 uur, 5 minuten en 32 seconden over.

Ondanks alles was het een magische ervaring volgens Annelies. "Ik ben graag zelfstandig in de natuur. Niet iedereen kan dat. De beste lopers komen niet per se goed tot hun recht in de woestijn. Het is back to basics, dat moet je liggen. Ik woon aan zee en ik zit elke dag met mijn blote voeten in het zand. Het was op mijn lijf geschreven."

"Je deelt daar ervaringen met mensen die je daarvoor totaal niet kende. Je slaapt met 8 mensen in een tent en doorstaat samen zandstormen, pijn, emoties etc. Dat is zeer speciaal."

Of ze nog teruggaat om toch die bronzen medaille te pakken? "Ik ben niet iemand die 2 keer hetzelfde doet. Dus wellicht niet. Ik kijk wel al uit naar een volgende meerdaagse loop. Welke dat zal worden, is nog niet beslist."