Lotenhulle, de deelgemeente van Aalter, is te zien op een postzegel in Polen. De Polen hebben de postzegel gemaakt als herdenking en als symbool voor de samenwerking tussen de Polen en andere troepen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een verzamelaar heeft de postzegel ontdekt, de gemeente zelf was niet op de hoogte.
De postzegel is uitgebracht op 28 februari dit jaar, maar pas een goeie maand later weten de inwoners van Lotenhulle dat hij bestaat. "Mijn goeie vriend André is een postzegelverzamelaar en hij zag toevallig de postzegel passeren", legt Patriek De Meyer van Erfgoed Aalter uit. "Ik heb al boeken geschreven over de Poolse bevrijding hier in Aalter en hij stuurde mij de postzegel door."
Daarop begon De Meyer de postzegel te bestuderen. "De foto op de postzegel toont de bevrijding op 9 september 1944. 's Morgens kwamen de Poolse soldaten Lotenhulle binnengereden. De inwoners waren dol van vreugde. Overal kwamen mensen de straat op om hun bevrijders te verwelkomen. In de namiddag begon een groot feest dat tot in de late uurtjes voortduurde."
"De postzegel is een eerbetoon aan de 1st Armored Division, die een sleutelrol speelde bij de bevrijding van België. De Poolse soldaten hebben meegeholpen om de Duitse bezetting te beëindigen. De postzegel herdenkt niet alleen de bevrijding zelf, maar het is ook een symbool voor de strijdlust, de opoffering en de samenwerking tussen Polen en bondgenoten."
Herdenking Poolse bevrijding
Elk jaar herdenkt Aalter die bevrijding nog. "We nodigen Poolse nabestaanden uit om een bloemenkrans neer te leggen bij het Polenmonument in onze gemeente", zegt schepen voor Cultuur Tom Pacqué (N-VA). "De band met Polen blijft wel intens."
En toch was niemand in Aalter op de hoogte van de postzegel. "We weten zelf ook niet hoe dat komt, maar we mogen wel heel trots zijn op de postzegel. Het is een erkenning dat de bevrijding van Aalter belangrijk is geweest voor de uiteindelijke bevrijding van heel Oost-Vlaanderen."
Leven inwoners nog?
De Meyer laat de postzegel niet los. "Ik ben er ook voor 90 procent zeker van wie de mensen op de postzegel zijn", beweert hij. "De vrouw op de tank was toen 21 en ze woonde in de Dorpsstraat. Helaas is ze al overleden. Ze houdt haar zoon vast en die zou wel nog leven. We zijn nu nog aan het uitzoeken waar hij woont."
En dan kan Aalter de postzegel misschien een plek geven. "Het is een mooie postzegel", vindt Pacqué. "Als kind heb ik zelf nog postzegels verzameld en ik zou graag een versie op de kop tikken. De mensen binnen onze cultuurafdeling zijn ermee bezig en we nemen het voorstel mee om iets met de postzegel te doen."
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd:
