Koersen met meer dan 300.000 euro om de pols: waarom rijden Pogacar en Van der Poel met peperdure horloges?

"Ro-da-ni-aaaa, ta-ta-ta-taaa!"

Wielrennen en horlogemerken? Onder meer door een iconische oorwurm zijn ze al decennia met elkaar verbonden.

Alleen is er de jongste jaren een extra facet bijgekomen.

Want wie zondag tijdens de finale van de Ronde goed naar de linkerpols van Tadej Pogacar en Mathieu van der Poel keek, merkte daar een horloge met de waarde van een nieuwbouwappartement in een grootstad.

Richard Mille's met een prijskaartje van elk ruim 300.000 euro - slik.

De twee tenoren zijn zeker niet de enigen in het peloton die dure 'klokjes' met de koers verbinden.

Ook Rondewinnares Lotte Kopecky is - net als Biniam Girmay en Jasper Stuyven - al een klein jaar ambassadeur van het populaire Zwitserse horlogemerk Breitling.

Maar wat maakt coureurs plots zo'n populair uithangbord voor een luxeproduct?

"Wielrennen is het nieuwe golf", klinkt het onomwonden bij topmakelaar Alex Carera, die onder meer Pogacar en Girmay begeleidt en dus al meerdere keren bij deals met horlogemerken betrokken was.

"Kijk, de koers was vroeger een populaire sport, maar nu is het ook cool geworden. Dan trek je automatisch vermogende mensen aan. Topmanagers gaan tegenwoordig graag fietsen en geven veel geld uit aan materiaal. Wel, zij kunnen die bedragen dus ook neertellen voor horloges. Daarom zetten horlogemerken steeds vaker in op wielrenners als ambassadeurs."

Sporteconoom Wim Lagae merkt ook op dat de protagonisten in de koers grootverdieners geworden zijn.

"We schatten dat zo'n 60 renners minstens 1 miljoen euro bruto verdienen", duidt hij. "Het zijn dus niet alleen meer voetballers. En dat straalt af op de luxemerken, die een match proberen te vinden met een atleet. Ze zoeken naar storytellers, alleskunners en mensen die hun grenzen kunnen verleggen."

Bernard Hertoghe, managing director van Breitling in de Benelux, bevestigt dat het verhaal van de atleet en het merk moet matchen om een gezonde samenwerking te onderhouden.

Zoals Lotte Kopecky.

"Ik ontmoette haar voor het eerst bij de opening van onze vestiging in Antwerpen", doet Hertoghe het verhaal van het partnership.

"Ik zei haar dat ik de budgetten niet had om een wereldkampioene te betalen, maar dat ik geboeid was door de vrouw achter de atleet. Hoe ze van een klein meisje met een droom geworden is tot waar ze nu staat. Bovendien voelde ik een oprechte liefde van haar kant voor ons merk."

"Lotte past ook perfect bij wat wij willen zijn: inclusief, relaxed en met beide voeten op de grond. Ze zijn goed in hun sport, maar eveneens aangenaam gezelschap als we bijvoorbeeld eens een social ride organiseren. Je merkt dat gasten ervan houden om bij mensen zoals Lotte te zijn tijdens onze events."

Volgens Hertoghe is er bij de deal tussen Kopecky en Breitling sprake van een "commerciële verstandhouding".

"Lotte krijgt enkele horloges en in ruil post ze soms een foto met het exemplaar op sociale media of komt ze eens langs op een event."

Bij Pogacar is er dan weer een deal via zijn ploeg UAE Team Emirates, die gesponsord wordt door Richard Mille.

Alleen: waarom beslissen renners, die normaal op elke halve gram willen besparen, om met een extra accessoire de strijd aan te gaan? En is het eigenlijk verplicht?

"Een horloge zoals dat van Mathieu en Tadej weegt amper 15 à 20 gram", weet liefhebber Lawrence Naesen. "Draaien of vibreren doet het evenmin. Je ondervindt er dus eigenlijk geen nadelen van."

Al is dat uiteraard niet bij alle modellen - lees: die van (veel) minder dan 300.000 euro - het geval.

"Ik heb ooit eens enkel met de horlogekast gereden omdat het anders te veel woog", lacht Greg Van Avermaet. "Anders zou het echt kunnen storen, omdat je zwaardere schokken op je armen krijgt."

"Nochtans zie je op oude foto's dat renners zoals Fausto Coppi ook een horloge dragen. Nadien is het even 'out' geweest, maar nu met die vederlichte modellen zie je ze opnieuw opduiken. Persoonlijk vind ik het wel mooi om te zien."

Ook Jasper Stuyven, die ambassadeur is voor Breitling, is fan.

"In het peloton is het vaak een populair gespreksonderwerp", vertelt de renner van Soudal-Quick Step. "Er zijn jongens die er echt actief in verzamelen."

"Volgens mij heb ik twee jaar geleden eens Milaan-Sanremo gereden met een horloge om. Alleen bestaat er altijd het risico dat je met de sluiting van mijn exemplaar kunt blijven haperen - daarom draag ik ze meestal niet. Vanuit de sponsor is het absoluut ook geen verplichting om het horloge tijdens een koers te dragen."

Maar Pogacar doet het dus wél.

"Tadej houdt ervan", weet zijn makelaar Carera. "Of het tijdens een wedstrijd nooit in zijn gedachten zit dat hij met een horloge van 300.000 euro rondrijdt? (lacht) Het enige waar Tadej aan denkt, is om als eerste aan de finish te zijn."

Benieuwd of zijn tijd in Roubaix straks al aanbreekt.