Specialisten hebben een digitale scan van het wrak van de Titanic geanalyseerd en zijn tot extra inzichten gekomen over de laatste uren van het luxueuze passagiersschip. Dat meldt de BBC. Volgende week is het 113 jaar geleden dat de Titanic tijdens haar eerste reis tegen een ijsberg botste en zonk, maar het verhaal blijft tot op de dag van vandaag fascineren.
Hoe de lichten tot op het laatste moment aan bleven: scan van wrak geeft extra inzichten in laatste uren van de Titanic
Gianni Paelinck
Gepubliceerd:
Het wrak van de Titanic ligt sinds 15 april 1912 op de bodem van de Atlantische Oceaan, op 3.800 meter diepte. In september 1985 werd het wrak teruggevonden, meer dan 70 jaar na de noodlottige eerste reis. Sindsdien zijn al verschillende expedities ondernomen.
Telkens gaven die expedities meer informatie vrij over hoe de Titanic zonk. Zo kwam er al snel bevestiging dat het schip wel degelijk in tweeën was gebroken. Maar de expedities met duikboten hebben hun limieten.
"Je kan alleen zien wat er direct voor je ligt. Het is alsof je in een donkere kamer bent met enkel een kleine zaklamp die niet al te sterk is", zegt Titanic-kenner Parks Stephenson aan National Geographic.
De technologie staat evenwel niet stil. In 2023 werd een 'digitale tweeling' van het Titanic-wrak gecreëerd, dankzij meer dan 700.000 foto's die robotten vanuit alle invalshoeken hadden genomen en via lasermetingen. Die scan is nu een eerste keer bestudeerd voor de documentaire 'Titanic: the digital resurrection'.
Helden die het licht aan hielden
Experts hebben op de scan nu onder meer een van de stookruimtes bestudeerd, ter hoogte van waar het schip in tweeën is gebroken. Op de scan is te zien hoe sommige boilers concaaf, dus ingedeukt, zijn. Dat suggereert dat de boilers nog werkten op het moment dat ze in het ijskoude water terechtkwamen.
Op het dek zagen de experts ook een klep in open positie liggen, wat zou moeten betekenen dat er tot het einde nog stoom door het systeem stroomde om elektriciteit op te wekken. Passagiers hadden al getuigd dat de lichten op het schip nog brandden tot de laatste momenten (al werd het licht steeds zwakker). De analyse van de scan lijkt dat nu te bevestigen.
Het heroïsche werk is dat van het team ingenieurs onder leiding van Joseph Bell, die tot het laatste moment de ketels lieten branden. De ingenieurs lieten allemaal het leven bij de schipbreuk.
"Dankzij hen bleven de lichten tot het einde aan, waardoor de bemanning de tijd kreeg om de reddingsboten veilig te water te laten in plaats van in complete duisternis. Ze hielden de chaos zo lang mogelijk af. En dat wordt allemaal gesymboliseerd door die open stoomklep", zegt Titanic-kenner Parks Stephenson aan de BBC .
Bekijk - Een 3D-scan van de boeg van de Titanic:
Onzinkbaar
Op de scan zijn ook andere details te zien, zoals een patrijspoort (een raampje van een kajuit) die wellicht door de ijsberg werd verbrijzeld. Dat komt dan weer overeen met getuigenissen van overlevenden die vertelden dat er in sommige hutten van passagiers ijs was binnengekomen tijdens de botsing.
De structurele schade van de aanvaring tegen de ijsberg zelf is niet te zien op de scan. Dat deel van het schip ligt onder de modder. Maar de nieuwe computersimulatie biedt wel extra inzichten. Het was al geweten dat er geen groot gat geslagen was in de "onzinkbare" Titanic, de simulatie suggereert nu dat gaten ter grootte van A4-blaadjes over een afstand van 6 compartimenten het grootste schip van die tijd fataal werden.
De scan van de Titanic zal experts de komende jaren wellicht nog veel meer inzichten opleveren. "Het wrak onhult zijn verhalen beetje bij beetje. Elke keer laat het ons verlangen naar meer", besluit Stephenson.
Bekijk - Ook het compleet vernielde achtersteven van het schip werd gescand:
