Terwijl andere sporten inspanningen doen om veiliger te worden, wordt het wielrennen alsmaar gevaarlijker. Dat zegt ex-coureur en wieleranalist Sep Vanmarcke. Volgens hem is die trend al 20 jaar bezig en is een tegenbeweging dringend nodig.
Oud-renner en wieleranalist Sep Vanmarcke aan vooravond Ronde van Vlaanderen: "Koers wordt steeds gevaarlijker"
Volgens Vanmarcke zijn er verschillende aspecten die maken dat het wielrennen de afgelopen jaren gevaarlijker geworden is. Allereerst is er het algemeen niveau dat omhoog gegaan is.
"In de jaren van Museeuw stopten helpers als ze hun werk gedaan hadden. Op een bepaald moment was dan nog maar 20 man over in koers. Nu zie je dat ook de helpers blijven terugkeren. Iedereen blijft vechten voor dat ene plekje op de weg en dat leidt al wel eens tot onveilige situaties."
Sneller, smaller, minder stabiel
Niet alleen het niveau heeft een hoge vlucht genomen, ook de snelheid neemt alsmaar toe. Vorig jaar reed Mathieu van der Poel de snelste Ronde van Vlaanderen ooit. Ook in grote rondes als de Tour de France zie je een duidelijk verschil in gemiddelde snelheid tussen de edities van nu en die van 20 jaar geleden. Dat heeft gevolgen voor het materiaal in het peloton.
Toen ik coureur was, reed ik met een stuur van 44 cm breed. Nu zijn er sturen van nog 36 cm breed. Je mag van de UCI zelfs tot 33 cm gaan.
Sep Vanmarcke, ex-coureur en wieleranalist
"Het technisch materiaal wordt hier ook op aangepast", zegt Vanmarcke. "Fietsen met smallere sturen zijn aerodynamischer, maar ook minder stabiel. Toen ik coureur was, reed ik met een stuur van 44 cm breed. Nu zijn er sturen van nog 36 cm breed. Je mag van de UCI zelfs tot 33 cm gaan."
"Uiteraard is dat goed voor de aerodynamica, want je pakt frontaal veel minder wind. Maar het heeft ook een keerzijde. Als je het verschil in stabiliteit wil kennen, probeer dan eens push-up's te doen met je armen breed uit elkaar, en vervolgens met je armen vlakbij elkaar. Je zal snel merken dat je minder stabiel staat in de tweede positie."
Beluister - Sep Vanmarcke in 'Zijn er nog vragen?'
Nog een gevaarlijk element op de fiets van nu, is de fietscomputer. "Navigatiesystemen en powermeters die op het stuur bevestigd zijn, leiden renners af. Ze zijn niet meer bezig met wat de persoon een paar centimeter voor hen doet, ze zijn bezig met dat scherm op hun stuur."
"Als gewone mensen niet met hun telefoon mogen bezig zijn in de auto, is het voor renners misschien ook geen slecht idee om hun fietscomputer achterwege te laten in het peloton."
Veilig voor de auto, onveilig voor de koers
Een minder voordehandliggende reden die Vanmarcke ziet, is de verbeterde veiligheid op de weg. "De wegen zijn veiliger geworden voor auto's, maar al dat extra verkeersmeubilair maakt het voor coureurs net gevaarlijker. Denk aan ronde punten, eilandjes, paaltjes, vluchtheuvels... Het zijn elementen die extra gevaar en stress geven."
Ook het feit dat de finish vaak in een dorps- of stadscentrum ligt, is volgens Vanmarcke een factor die bijdraagt aan de onveiligheid. "Vind maar eens een rechte lijn op die locaties, dat is erg moeilijk."
Moeilijker dan Formule 1
Moeilijk is niet onmogelijk: het wielrennen kan én moet veiliger, beaamt ook Vanmarcke. "Het is ontzettend jammer dat zo'n mooie sport zo gevaarlijk geworden is. Er worden wel al inspanningen gedaan, maar we zijn er nog niet."
Dat het een traject van lange duur zal zijn, ligt volgens Vanmarcke ook aan het feit dat het een erg complexe sport is om bij in te grijpen. "In een Formule 1-wagen is een extra goede airbag een stuk makkelijker geïnstalleerd dan op een fiets. Ook lichaamsbeschermende pakken zijn niet meteen een oplossing: je raakt makkelijker oververhit, wat dan weer gezondheidsrisico's met zich meebrengt."
Toch beweegt er wel al heel wat. Vanmarcke zelf is al bij de UCI geweest om de problematiek aan te kaarten. "Ook al ben ik geen wielrenner meer, ik denk dat we allemaal kunnen bijdragen aan een veiliger wielrennen. En ik zet mijn kennis van de coureur en zijn fiets dan ook graag in om hieraan bij te dragen."
