"Ik heb er een hele nacht niet van geslapen. Hij (Tom Waes) kan het nog komen vertellen, maar onze kinderen hebben geen tweede kans gekregen." Het zijn de woorden van Annemie Hemelaers, die in 2001 haar 18-jarige dochter Kristel verloor in het verkeer. Ze is intussen voorzitter van Ouders van Verongelukte Kinderen (OVK), een "club waar niemand lid van wil worden" en bekeek gisteren ook het gesprek met Tom Waes in 'Vive le vélo'.
Voorzitter Ouders Verongelukte Kinderen over interview Tom Waes: "Ik begrijp ouders die zeggen 'voor mij hoeft het niet meer jongen, je bent te ver gegaan'"
Ellen Maerevoet
Gepubliceerd:
Het was een emotionele Tom Waes die gisteravond voor het eerst aan het woord kwam op televisie over het ongeval waarbij hij onder invloed van alcohol met zijn auto op een botsabsorbeerder reed. Hij benadrukte ook dat hij zich enorm schaamt.
Maar ook voor Annemie Hemelaers was het bekijken van dat gesprek niet evident. "Ik heb er de hele nacht niet van geslapen", zegt ze in De Ochtend op Radio 1. "Hij kan het komen vertellen, maar onze kinderen hebben geen tweede kans gekregen. Voor ons was het meteen gedaan. Ik heb het er heel moeilijk mee. Ik kan begrijpen dat er ouders zijn die de hand reiken, maar ik kan ook begrijpen dat er ouders zijn die zeggen: 'voor mij hoeft het niet meer, jongen, je bent te ver gegaan'."
Kristel, de dochter van Annemie Hemelaers, werd op 7 december 2001 doodgereden door iemand die tegen een te hoge snelheid (150 km per uur waar hij 90 mocht) door het rode licht reed, terwijl zij overstak bij groen licht. Kristel was op slag dood. Als straf moest de bestuurder 1 jaar zijn rijbewijs inleveren.
Bekijk: "Onze kinderen hebben geen tweede kans gehad", zegt Hemelaers
Waes gaf gisteren al aan dat hij de reacties begrijpt van mensen die niet snappen waarom hij aan de 'Vive le vélo'-tafel mag komen zitten. "Dat doet pijn. Maar er zijn ook ouders van verongelukte kinderen die toenadering hebben gezocht. Dat heeft mij enorm geholpen om dit te verwerken." Waes woonde de afgelopen maanden ook lezingen bij over alcohol in het verkeer.
Boodschap moet op lange termijn nazinderen
Ondanks die inspanningen van Waes had Hemelaers het er toch moeilijk mee om naar zijn verhaal te luisteren. "Er zijn al zoveel campagnes geweest met de oproep: alsjeblieft, stap niet dronken in een auto. Maar toch doet hij het, met zoveel promille (vorige week raakte bekend dat Waes 2,44 promille alcohol in zijn bloed had). Ik kan er heel moeilijk bij. Ik ben voorzitster van een lotgenotenvereniging waar niemand lid van wil worden. Dat zijn meer dan 1.000 ouders, ontwrichte gezinnen, leed, verdriet, ... dat is heel, heel moeilijk."
Volgens haar moet Waes, die een voorbeeldfunctie heeft, ervoor zorgen dat hij op lange termijn de boodschap kan doen nazinderen dat de combinatie drinken en rijden absoluut niet kan en moet hij zich zelf ook aan die boodschap houden. "Bij 1 op de 10 verkeersongevallen is de bestuurder onder invloed van alcohol of drugs, dan weet je genoeg", benadrukt Hemelaers.
Voor Hemelaers zelf heeft het gesprek met Waes gisteravond alles opnieuw opgerakeld wat ze zelf heeft meegemaakt. "Het ongeluk, de politie aan de deur. Het is niet gemakkelijk. Hij leeft nog en ons kind is dood."
