Noodpakketten in huis halen gaat verder dan een oorlogsvoorbereiding: we leren ons voorbereiden op alle onvoorziene omstandigheden, van een cyberaanval tot een overstroming. Dat zegt Yves Stevens van het Nationaal Crisiscentrum in De Ochtend op Radio 1.
Nationaal Crisiscentrum: "Noodpakketten niet enkel voor oorlog, maar voor alle onvoorziene omstandigheden"
Louise Van Immerzeele
Gepubliceerd:
De Europese Commissie heeft gisteren een nieuwe paraatheidsstrategie voorgesteld om goed voorbereid te zijn op onvoorziene omstandigheden. Een van de 30 actiepunten is het in huis halen van een noodpakket waarmee je 72 uur kan overleven zonder hulp van buitenaf.
Die noodpakketten aanschaffen heeft niet enkel een nut in de voorbereiding op een oorlog, zegt Yves Stevens van het Nationaal Crisiscentrum in De Ochtend op Radio 1. "Doordat het nieuws overspoeld wordt met crisissen en noodsituaties denken we meteen aan het ergste scenario. Maar die oproep om noodpakketten in huis te halen, gaat veel breder."
Onvoorziene omstandigheden
"De campagne dient vooral om bewust te worden van de risico's rondom ons, zonder daarin in paniek te schieten", legt Stevens uit. Die risico's omvatten ook klimaatcrisissen, zoals bosbranden, hittegolven en overstromingen.
"Zulke crisissen kunnen ons ook overkomen. Kijk maar naar de overstromingen in de Ardennen een paar jaar geleden", zegt Stevens. We moeten ons als individuele burgers dus voorbereiden op onverwachte omstandigheden. Zo kan bijvoorbeeld een elektriciteitspanne een hele stad platleggen of zoals 5 jaar geleden: een virus.
"De coronapandemie toont aan hoe snel ons leven kan veranderen", vertelt Stevens. Ook de huidige geopolitieke situatie speelt een grote rol: cyberaanvallen en desinformatiecampagnes zijn alomtegenwoordig. Zo heeft een pro-Russische hackersgroep vorige week meerdere overheidswebsites platgelegd.
"Het is belangrijk om zich bewust te zijn van de risico’s die leven in onze samenleving en weten wat je kan doen als individuele burger om je voor te bereiden", aldus Stevens. Een noodpakket in huis halen is een voorbeeld hiervan.
Rol van de overheid
Maar er is nog een grotere verantwoordelijkheid weggelegd voor de overheden, vindt Stevens. Die spelen namelijk de belangrijkste rol in het crisisverhaal. Samen met het Nationaal Crisiscentrum zitten ze rond de tafel om te bespreken hoe ze een crisis gaan aanpakken of hoe ze zich voorbereiden op zulke situaties.
Het crisisbeleid verschilt ook van land tot land: de geografische locatie speelt een grote rol. Zo leren kinderen in Finland bijvoorbeeld hoe ze een wapen moeten gebruiken. Dat gaat bij ons niet onmiddellijk gebeuren, zegt Stevens.
"Rusland is een buurland van Finland, natuurlijk zijn de risicopercepties en de reële risico's helemaal anders dan die bij ons. Maar ook bijvoorbeeld bij een land zoals Portugal: daar zijn bosbranden zeer actueel", aldus Stevens.
In België wordt onder andere de nadruk gelegd op bijvoorbeeld risicocommunicatie, en die te integreren in het leerplan. Daar is het Nationaal Crisiscentrum al even met bezig. "Een aantal jaren geleden heeft het crisiscentrum een programma opgericht voor lagere scholen. Op een educatieve manier praten we met kinderen over crisissen", voegt Stevens toe.
"Zo weten de kinderen hoe ze moeten handelen in zulke situaties. Ze leren bijvoorbeeld hoe je op een correcte manier contact opneemt met het noodnummer '112'."
