Blinde topproducer Pino Guarraci verkoopt studio waar Stef Bos, Rocco Granata en Toots Thielemans platen opnamen

Pino Guarraci (69) begon zijn professionele muziekcarrière in de jaren 70 met de rockgroep Clown. Al van kleins af aan, droomde hij van een eigen opnamestudio.

"Ik ben altijd al met muziek bezig geweest. In mijn ouderlijk huis hebben we dan een garage omgebouwd tot een kleine studio en ben ik met beperkte apparatuur begonnen. Dat werkte echt heel goed en toen besloot ik om deze studio te bouwen", vertelt hij trots.

Pino opende in 1992 Studio Crescendo aan de Torenlaan in Zwartberg. In de loop der jaren zijn daar heel wat grote artiesten gepasseerd. "Denk maar aan Toots Thielemans, Jo Lemaire, Johan Verminnen, Stef Bos, Rocco Granata, Belle Perez, de Amerikaanse Breckers Brothers en nog veel meer. Het is bijna te veel om op te noemen", lacht Pino.

Door zijn visuele beperking maakt Pino vooral muziek met zijn oren. "Mijn gehoor is beter ontwikkeld dan bij anderen. Zo hoor ik elk detail in de muziek", legt hij uit. Hij ontwikkelde ook een brailletechnologie voor in zijn studio die later zelfs door Stevie Wonder werd overgenomen.

Studio Crescendo staat bekend als een van de beste en grootste opnamestudio's in België en heeft internationale faam. Vandaag is Pino nog elke dag te vinden in de cafetaria van zijn studio. "Deze plek betekent heel veel voor mij. Hier ontvingen we onze klanten en konden we even ontspannen tussen het opnemen door. Ik kom hier nu nog elke dag mijn koffietje drinken. Het is mijn favoriete plekje in de hele studio."

Maar aan alle mooie liedjes komt een einde, ook voor Pino. Na een carrière van meer dan 40 jaar, besluit hij om de studio te verkopen.

"Ik nader de 70 en ik voel dat het nu tijd is om met pensioen te gaan. Natuurlijk zal ik het missen. Ik heb hier heel veel plezier beleefd. We hebben hier mooie momenten gehad en vooral, we hebben hier mooie opnames gemaakt. Ook de dankbaarheid van de klanten zal ik nooit vergeten."

"Ik ga nu genieten van mijn pensioen. Ik ga nog heel veel doen: op vakantie, genieten en pintjes drinken", zegt hij met een brede glimlach.

De vele instrumenten van Pino worden nu gestockeerd en de volledige ruimte van zijn studio wordt leeggehaald. Zijn vleugelpiano staat sinds kort al in de bibliotheek van Genk. Die werd begin dit jaar eigendom van de stad Genk en heeft in de bibliotheek een ereplaats gekregen.

"Ik ben opgelucht dat de piano in Genk kan blijven", zegt Pino. "Die is emotioneel heel belangrijk voor mij. Er hebben veel bekende muzikanten op gespeeld. Daarom ben ik blij dat de stad Genk de piano gekocht heeft. Het is mijn kindje. Ik zal er nog vaak langsgaan om er zelf op te spelen.

Ook vandaag op Pianodag schittert de piano van Pino in de Genkse bibliotheek. Die staat er de hele dag centraal en er is ook een voorstelling waarin Pino komt vertellen over zijn carrière. 

Samen met muzikale gasten Alano Gruarin, Wouter Bongaerts en Tars Lootens blikt Pino terug op de verhalen en herinneringen die aan deze piano verbonden zijn. Bovendien zal elke pianist ook een eigen compositie op de vleugelpiano brengen. 

Eigenlijk is het pas op 29 maart Pianodag, de 88ste dag van het jaar. Die is als internationale Pianodag gekozen omdat een piano 88 toetsen heeft. In een schrikkeljaar valt Pianodag op 28 maart. In Genk wordt Pianodag dit jaar dus wat vroeger gevierd.