Belgische metalgroep Amenra vult deze week 5 keer de AB: "Hun concerten zijn als een religieuze ervaring"

5 AB’s vullen: het is zeker niet elke Belgische artiest gegeven. “Het gaat om meer verkochte tickets dan een volle Lotto Arena of Vorst Nationaal: zeer straf voor een Belgische metalgroep”, zegt Thomas Michiels die bij Studio Brussel ‘De zwaarste lijst’ en de podcast ‘Zware klap’ presenteert.

“Zeker omdat Amenra er een residentie van 5 opeenvolgende dagen van maakt. Met hun intense muziek en act wordt het een uitdaging om zo’n stevige spanningsboog aan te houden. Want Amenra staat er niet om bekend dat ze doseren op het podium.”

“Er zijn fans die bewust naar show 1, 3 en 5 gaan in de AB, om tussendoor te bekomen van de intensiteit. Een concert van Amenra heeft een even zware emotionele lading als een begrafenis.”

Het succes van Amenra komt zeker niet uit het niets. De Belgische groep bestaat al 25 jaar en is ontstaan uit verschillende projecten in het Kortrijkse hardcoremilieu. Hun naam is de samentrekking van het Bijbelse ‘amen’ met de Egyptische zonnegod ‘Ra’. Religie en mystiek zijn de basis van hun muziekproject. Op hun sociale media omschrijft de groep zich als 'de Kerk van Ra'.

“Amenra is vanuit de hardcore geëvolueerd naar postmetal. Typisch voor dat genre zijn de trage, logge gitaarriffs, waardoor hun muziek zwaar en beladen aanvoelt. Ze brengen eigenlijk een misviering in metalvorm”, legt Michiels uit. 

“De zwaarte in hun muziek weerspiegelt de sombere thema’s waarover hun nummers gaan. Sinds de vader van frontman Colin H van Eeckhout is overleden, staan verlies, verdriet, pijn en lijden centraal. Het zit in alles wat Amenra doet, ook visueel.”

“Daarom wordt een concert van Amenra vaak vergeleken met een religieuze ervaring. Je verdriet omarmen en doorvoelen: daar gaat het om. Weinig bands doen dat zo expliciet. Tegelijk zijn er weinig thema’s universeler dan rouw en verdriet. Daarom spreekt hun mystieke verhaal vol symboliek een internationaal publiek aan.”

Visueel kiest Amenra voor artistieke zwart-witfoto’s en videoprojecties, met veel religieuze verwijzingen. “Bij Amenra is geen spatje kleur te zien. Al hun artwork is zwart-wit: sober maar krachtig. Ook de belichting op het podium is strak en wit.”

“Hun muzikale productie klinkt indrukwekkend, maar niet op de Rammstein-manier met veel bombast. Essentieel voor de podiumact is de kracht die frontman Colin uitstraalt."

"Hij raakt het publiek enorm, hoewel hij 90% van de tijd met zijn rug naar de zaal staat gekeerd. Je ziet dus vooral zijn rugtattoo van een gigantische omgekeerde galg. Wanneer hij zich enkele keren in de show omdraait, zingt hij vanuit een oerkracht, die enorm blijft plakken.”

Amenra timmert al 25 jaar aan hun zeer internationale carrière. “Ze hebben eerst een groot publiek bereikt in het buitenland, voor ze in België hetzelfde platform hebben gekregen. Misschien was er in de VS meer dan in een Europa een gelijkaardige scene, waar zij op het juiste moment in pasten? Op Ieperfest en Graspop zijn ze wel al jaren vaste klant.”

In hun geschiedenis is het nummer ‘A solitary reign’ uit 2017 – goed voor een 2e plek in ‘De zwaarste lijst’ vorig jaar – een belangrijk kantelpunt. “Dat lied raakt bij een breed publiek een gevoelige snaar, wat Amenra een stevige duw in de rug heeft gegeven.” 

Beluister 'A solitary reign':

“Ik sluit niet uit dat ze dit jaar bovenaan ‘De zwaarste lijst’ geraken. Ze verdienen die plek ook. Al is Colin zeker niet het soort artiest die 5 volle AB’s zal oproepen om voor hen te stemmen.”

Een andere mijlpaal is hun show op Rock Werchter 2023. Amenra heeft toen zo veel indruk gemaakt dat ze deze zomer terugkeren naar het grootste festival van ons land.

“Dat concert heeft hen van de ene dag op de andere ook bekendheid gegeven bij een meer mainstream publiek. Vanaf het moment dat Amenra werd aangekondigd, voelde ik dat het een mijlpaal was voor de metalgemeenschap. De kritiek dat Rock Werchter minder rock programmeert, klopt volgens mij dus niet. Want naast Amenra en jonge gitaarbands op The Slope zie je ook Deftones, Linkin Park en While She Sleeps pronken op de affiche.”

Amenra valt moeilijk te vergelijken met andere artiesten, maar Michiels ziet toch gelijkenissen met de Amerikaanse metalgroep Tool. “Ofwel ben je helemaal weg van Amenra, ofwel vind je het helemaal niets. Omdat het zo’n specifieke, compromisloze en dromerige muziek is met een beladen ondertoon. Ook bij Tool is er geen middenweg.” 

“Amenra’s recente single ‘Heden’ duurt 13 minuten en start met een intro van 1,5 minuut met sobere drumslagen waarrond de muziek aanzwelt. Niet bepaald hitgevoelige radiomuziek dus. Je moet ervoor openstaan”, lacht Michiels.

Tijdens hun AB-residentie deze week komt Amenra met 2 nieuwigheden. Vrijdag brengen ze een dubbel-EP uit. En ze stellen in Brussel hun nieuwe bassiste voor aan het Belgische publiek.

De Amerikaanse Amy Tung Barrysmith (zie onderstaande Instagrampost) volgt Tim De Gieter op. Ze is al tijdelijk ingevallen tijdens de Noord-Amerikaanse tournee van de groep en ze heeft met haar eigen project Year of the Cobra ook in het voorprogramma van Amenra gespeeld.

“Ik ben benieuwd hoe zij omarmd zal worden en welke nieuwe draai ze zal geven aan Amenra. Ik ga zelf kijken vanavond en ik verwacht een muzikale mokerslag die zwaar zal binnenkomen”, besluit Michiels.