Vicky Schelfthout stapte vandaag voor de laatste keer de deuren van Audi Brussels in Vorst binnen. Morgen sluit de autofabriek, waar ze 28 jaar werkte, definitief de deuren. "Ik sta op het punt om te huilen", vertelt ze.
Vicky beleeft na 28 jaar laatste dag bij Audi in Vorst: "Heel emotioneel om hier voor de laatste keer toe te komen"
"Het is heel emotioneel en ook heel raar om hier voor de laatste keer te komen", vertelt Vicky vanuit de fabriek. "De voorbije weken drong het allemaal nog niet echt door, maar nu sta ik echt op het punt om te huilen."
"Vandaag is de laatste dag waarop we ons materiaal, zoals laptops en gsm's, kunnen binnenbrengen. Ons e-mailadres wordt ook geblokkeerd. Het is een triestige zaak", gaat ze verder. "De bureaus liggen overhoop, want iedereen is alles aan het leegmaken. Ik draai vandaag gewoon op automatische piloot."
Beluister het volledige gesprek met Vicky in De Ochtend:
Vicky werkte de afgelopen jaren in een team met 24 collega's. "We vormden 2 ploegen, met zowel Nederlandstaligen als Franstaligen."
"Maar als ik hier nu rondkijk op het bureau, zie ik maar 2 personen: ik en mijn collega. Wij gaan elkaar ook na vandaag nog blijven zien. Dat is een vriendschap die nooit verloren zal gaan", vertelt ze. "De rest van mijn team komt vandaag niet meer. Zij hebben op een andere manier afscheid genomen."
"We hebben alle aanwezigen wel nog opgeroepen om om 12 uur aan de hoofdingang samen te komen, om samen afscheid te nemen van Audi. Ik hoop dat dat op een rustige manier zal verlopen. Dat we nog met elkaar kunnen praten, zonder dat er iets van geweld aan te pas komt."
Terug naar de lijn waar het allemaal begon
"Ik heb hier 28 jaar gewerkt: eerst bij Volkswagen Vorst, daarna bij Audi Vorst", aldus Vicky. "Daarnaast was ik ook 25 jaar vakbondsafgevaardigde voor het ACV."
Voor ze de deur achter zich dicht trekt, ging Vicky nog eens naar de lijn waar het allemaal begon: lijn 1. "Nu staan er geen wagens meer op, maar hier heb ik lang kabels gelegd. Die dienden onder meer voor de binnenverlichting van de auto's."
"Sinds ik hier begon als jong meisje, heb ik veel dingen zien veranderen. Zeker sinds de coronacrisis hebben we de fabriek zien afzwakken", gaat ze verder. "En nu, op een leeftijd van bijna 50 jaar, moet ik afscheid nemen en een totaal nieuw leven beginnen."
Hoe moet het nu verder?
Vicky maakt nu deel uit van een tewerkstellingscel. Daar wordt samen met de ontslagen werknemers bekeken welke nieuwe job het beste bij hen zou passen. "Ik heb een diploma boekhouding, maar dat is al van jaren gelden. Ik zal waarschijnlijk een opleiding volgen om die kennis wat bij te schaven."
"Vandaag is het even moeilijk, maar het leven gaat voort", besluit Vicky krachtig. "We moeten positief vooruitblikken ."
Regionaal nieuws uit Brussel en Vlaams-Brabant


