Dieter Coppens gaat op reis met jongeren met psychische kwetsbaarheid: "Ze tonen ons dat we soms op de pauzeknop moeten durven te drukken" 

'Down the road' en 'Restaurant misverstand': 2 programma's die taboes willen doorbreken. Niet vreemd dus dat Dieter Coppens met een nieuw tv-project opnieuw een taboe de wereld wil uithelpen. Deze keer wil hij het samen met 8 jongeren hebben over hun psychologische kwetsbaarheid. 

Depressie, eenzaamheid, een eetstoornis, een angststoornis, verslaving, paniekaanvallen, een posttraumatische stressstoornis, kenmerken van borderline, ADHD, een obsessief-compulsieve stoornis: de medereizigers van Coppens dragen een brede waaier van moeilijkheden met zich mee. 

Moeilijkheden die iedereen kunnen overkomen, merkte Coppens zelf. "Wij hebben dat al een keer gevoeld in ons gezin, dat het niet 100 procent ging met mijn kinderen - ondertussen ook jongvolwassenen. Het is niet iets dat alleen kinderen in moeilijke thuissituaties meemaken."

Coppens vindt het positief dat mentale moeilijkheden steeds beter bespreekbaar zijn, en wil zijn steentje ook bijdragen. "Het is niet omdat je de mentale kwetsbaarheid niet ziet, dat je de persoon niet moet helpen. Ik vergelijk het met iemand die zijn been breekt op een skipiste. Die ga je toch ook niet zeggen 'ga maar naar beneden'. Nee, die help je."

Om de 8 jongeren te helpen, reist hij met hen naar Thailand. Ook in 'Down the road' reist hij met zijn gezelschap naar een ver land. Toch voelt dit anders voor Coppens. "Bij 'Down the road' heb ik meer een zorgende rol. Bij de jongeren ben ik meer een geleider en hou ik me meer op de achtergrond, net omdat ze bij elkaar de meeste troost vinden." 

"De mooiste gesprekken zijn degene die ze met elkaar hebben. Zij kunnen zelf beter inschatten hoe het voelt om in een bepaalde situatie te zitten. Wat me opviel, is hoe goed zij door therapie hebben leren luisteren. Dat zouden we allemaal wat meer moeten doen." 

Niet enkel Coppens ging mee als 'geleider', het was voor hem ook belangrijk dat psychologe Dominique alles in goede banen leidde. "Ik kan wel vanuit mijn menselijke kant reageren, maar soms hebben de jongeren ook de nood om met iemand met ervaring te praten. Voor de crew was dat ook fijn om bepaalde dingen gekaderd te krijgen door haar." 

Een ander verschil met 'Down the road'? "Hoe intens die 2 weken waren en hoe vaak ik bezorgd wakker heb gelegen. De verhalen van de jongeren: die kruipen wel echt onder je huid", zegt Coppens meermaals. 

"Ze hebben alle 8 sprankelende persoonlijkheden. Als je hun verhalen hoort, dan valt je mond echt open. Ze zitten met iets in hun hoofd, maar dat bepaalt hun persoonlijkheid niet. Ik wil hen dan het beste geven, want je leert die jongeren graag zien."

Bij de keuze van de 8 jongeren was het voor psycholoog Dominique en Coppens belangrijk mensen te kiezen die al in een traject zitten om hun problematiek aan te pakken. "Zo tonen zij dat er hoop is als je hulp zoekt. Ondertussen hebben ze een manier gevonden om ermee om te gaan en staan ze al sterker in het leven." 

Dat ze handvaten hebben gevonden om om te gaan met situaties, heeft Coppens gemerkt. "Als ze zich even wilden afzonderen, wisten ze zelf perfect wat ze moesten doen om tot rust te komen. Het is mooi hoe ze kunnen aangeven dat ze even de pauzeknop moeten indrukken."

"Daar kunnen we nog wat van leren. Even aangeven wanneer het te veel is om dan na pauze en reflectie te kunnen zeggen 'nu ben ik helemaal klaar om opnieuw in de wereld te staan.'"

"Ik heb tijdens de reis soms ook gedacht dat we toch gewoon konden doorzetten of verdergaan wanneer de jongeren het moeilijk hadden", geeft Coppens toe. "Maar doordat ze me dan zo goed konden uitleggen wat er in hun hoofd gebeurt, leer je het ook vanuit hun perspectief te bekijken. Ik hoop dat de kijker dat ook kan." 

Wat als de kijker toch beslist dat het allemaal "niet zo erg kan zijn"? Dan maakt Coppens de vergelijking met een burn-out. "Vroeger dachten enkelen van mijn vrienden ook dat het niks voorstelde, tot ze het zelf kregen. Ik heb zelf bij 2 van mijn broers gezien dat een burn-out wel echt een kwetsuur in de geest is." 

Pas als je ermee geconfronteerd wordt, kan je het beter snappen. Dat wil dit programma losweken. "Dat is de grote hoop van de jongeren. Dat mensen het leren begrijpen en dat jongeren met dezelfde problematiek ook hulp willen zoeken."