"Slechtziend of niet, in dans kan je voluit gaan": Presentator Karl Meesters waagt zich aan 'Dancing with the stars'

"Een evidente ja", noemt Karl Meesters zijn beslissing om mee te doen aan het VTM-programma 'Dancing with the stars'.  Hij danst graag en is graag met muziek bezig, zo toont ook zijn programma 'Niks te zien' en de concerten 'Rien à voir'. 

Zonder veel nadenken is hij in het dansavontuur gestapt. "Mijn danspartner Margot Weeda en ik zijn er gewoon aan begonnen."

"Ik ben gestart met alles verbaal uit te leggen. Eerst het idee van de dans, dan pas per pas", zegt danspartner Weeda. Een extra coach was nooit nodig.     

Tijdens die eerste trainingen was de evidentie toch even zoek. "Het werd meteen duidelijk dat het pittiger was dan ik dacht", herinnert Meesters zich. "Je moet gewoon met honderden details rekening houden. Kin omhoog, schouders relaxen, armen in verschillende posities… Het is constant wel iets."

Normaal rekenen dansers erg op de spiegels die in de zaal aanwezig zijn om zo pasjes beter te begrijpen en in te studeren. Daar kan Meesters geen beroep op doen. "Als oplossing proberen we elkaar te scannen."

"Ik probeer hem eerst bij mij te laten voelen. Ik leg zijn handen op mijn benen en knieën en dan voelt hij wat ik bedoel", legt Weeda verder uit. "Even goed vind ik mezelf soms op mijn knieën op de grond om zijn voeten op de juiste plaats te zetten en te verplaatsen", lacht ze. 

Zeker is dat het voor Meesters meer tijd, een andere focus en  meer aandacht vraagt dan bij de andere deelnemers. "Tijdens de tweede repetitie was ik wel echt overweldigd. Ik had toen door: wow, dit tempo ligt hoog. Dit is niet om te lachen."

Dat ontkent Weeda niet. "Hij heeft gewoon even nodig om zelf van binnenuit de link te leggen van zijn hersenen naar zijn spieren. Hij moet het echt van binnen voelen, want kan het vormelijk niet zien. Maar eenmaal hij zelf doorheeft wat de bedoeling is, is hij een snelle leerling."

Ondertussen heeft hij zijn draai wel gevonden. "Ik moet wel echt terugvallen op mijn geheugen en de schwung erin houden." Dat oefent hij, zelfs op straat. "Ik denk dat mensen al ogen hebben getrokken als ze mij soms zien wandelen. Maar zo oefen ik om mijn heupen helemaal in de flow te krijgen", lacht hij. 

Die flow voelt Weeda ook. "Waar ik eerst tijdens het dansen stap per stap moest zeggen wat er kwam, kan ik nu vertrouwen dat hij het kent en maak ik enkel nog geluidjes. Op die manier voelt hij het ritme en de dynamiek."

Wat zeker is, is dat hij zijn best zal doen. "Ik heb er vertrouwen in dat ik me ga amuseren en dat ik me ga smijten, altijd met een glimlach. Ik vind het een plezant project en doe hier echt aan mee omdat ik beter wil leren dansen."

Stap per stap en met heel wat bijsturing en geduld wil Meesters samen met zijn danspartner een goede prestatie neerzetten. "Ik heb er wel het volste vertrouwen in. Ik merk dat ik hem in het begin veel moest bijsturen, maar nu kan ik hem al uitdagen om mij te leiden", klinkt het bij Weeda. 

"Ik hoop dat we ooit een dans kunnen tonen waarbij we beiden onze ogen dicht houden", geeft Meesters aan. "Als ik op een feest dans, doe ik dat ook met mijn ogen dicht. Hopelijk kan dat ook op de dansvloer van ‘Dancing with the stars’ zodat ik enkel kan focussen op de dans."

Voor het eerst een slechtziende tv-presentator en nu voor het eerst een slechtziende kandidaat in een dansprogramma in België. Meesters zorgt opnieuw voor een belangrijke stap voor de representatie van slechtzienden.

Toch ziet hij het niet als een statement. "Ik moet niks bewijzen aan mezelf of aan anderen. Ik doe mee omdat ik van muziek en dans houd en me vooral wil amuseren."

Hij wil vooral dat het toont dat je de focus best legt op wat je kunt, zodat je kan loslaten wat je niet kan. "Dat wil ik meegeven: zoek persoonlijk waar je plezier ligt en investeer je tijd en energie daarin. Probeer je interesses te ontwikkelen en laat los wat je niet kan beleven."

"Ik merk dat nu bij dansen. Of je nu slechtziend bent of niet, je kan voluit gaan in een dans. Het gevoel dat dansen me geeft, geeft me veel motivatie en plezier."

Het afgelopen seizoen van 'Strictly come dancing'', de Britse – en originele - versie van het dansprogramma, maakte duidelijk dat slechtzienden niet enkel plezier kunnen beleven op de dansvloer, maar ook met de hoofdprijs naar huis kunnen gaan. 

Komiek Chris McCausland, die zijn zicht verloor toen hij 22 jaar oud was door de genetische aandoening retinitis pigmentosa, heeft daar het programma gewonnen. "Ik vind het fantastisch. Hoe meer dat er zulke verhalen zijn, hoe beter dat is voor de representatie", zegt Meesters enthousiast. 

"Ik vertrek wel vanuit mezelf. Mijn doel blijft me amuseren en te leren dansen. Ik zie wel waar mij dat brengt. Ik heb het gevoel dat het niveau bij de competitie vrij hoog ligt. Ik kan alleen maar mijn best doen."