Kan je echt gelukkig scheiden? "Samen en respectvol scheiden is realistischer"

‘Gelukkig’ scheiden is voor zowel professionals als koppels een streven, maar volgens scheidingsbemiddelaar Maaike Goyens niet realistisch. "Geluk vinden op een moment waarop de fundamenten van iemands leven wankelen, is een te hoog gegrepen doel", stelt ze in 'De Wereld van Sofie'. 

"Iedere situatie is anders. Samen met mijn cliënt probeer ik zo nuchter mogelijk naar de situatie te kijken. Uiteindelijk scheid je altijd ‘samen’. De echte vraag is dus: hoe bewandelen we de weg naar dat eindpunt?"

Volgens Goyens ligt de sleutel in de manier waarop het proces wordt aangepakt. "Voeg daar het woord ‘respectvol’ aan toe, en je krijgt een haalbaarder doel: ‘samen en respectvol’ scheiden."

Een scheiding is een zeer emotionele gebeurtenis. De emoties durven hoog op te lopen. Daarom is het volgens Goyens belangrijk dat partners hun verantwoordelijkheid nemen. "Een scheiding verloopt beter wanneer beide partners volwassen genoeg zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen gevoelens."

Een cruciale vraag is: ben ik bereid om een manier te zoeken om dit conflict op z’n minst rustig en respectvol op te lossen? "Het ego speelt hierin een grote rol. Het vraagt moed om in de spiegel te kijken en duidelijk af te bakenen waar de grens van je gevoel ligt."

Een scheidingsbemiddelaar kan ook een rol spelen in het bedaren van de emoties. Maar dat moet niet. "Niet alle cliënten verwachten emotionele ondersteuning van ons. Sommige koppels hebben al een heel traject doorlopen en hebben dat emotionele aspect zelf in de hand genomen."

Ook tijd speelt een cruciale rol. "Er hangt vaak een druk; zodra de beslissing is genomen, willen mensen alles snel in gang zetten. Maar in veel gevallen is het beter om eerst af te koelen voordat de grote beslissingen worden genomen."

"Mensen de tijd te geven en hen op het hart drukken dat het oké is om die te nemen hoort erbij", zegt Goyens. 

Koppels die haar raadplegen, hebben een helder doel voor ogen. "Ze bevinden zich vaak op 2 sporen. Enerzijds is er de praktische regeling over de kinderen, het huis, de financiën en andere juridische kwesties. Maar zo’n regeling kan pas écht gedragen worden als de eerste emoties zijn gezakt."

"Als de wet of het recht precies wist wat goed voor ons was, zouden er niet zoveel procedures zijn", benadrukt ze. "Er zijn meer oplossingen dan we in eerste instantie zien. Maar om die te kunnen horen en overwegen, moeten niet alleen onze geest, maar ook ons hart openstaan."

"De vraag is: wat zijn de beste opties voor 2 volwassenen? En als er kinderen bij betrokken zijn, hoe zorgen we ervoor dat zij écht centraal staan?"

Bij veel scheidingen zijn ook kinderen betrokken. Volgens Goyens is het essentieel om het welzijn van kinderen voorop te zetten. "Hoewel het loslaten van de partnerrelatie moeilijk kan zijn, is het essentieel om het ouderschap te blijven omarmen en een respectvolle relatie te behouden in het belang van de kinderen."

"In de praktijk lukt dit in veel gevallen goed, maar helaas niet altijd. Juist dan zien we vaak een langdurige nasleep van conflictscheidingen."

Co-ouderschap is niet altijd de beste oplossing, stelt ze. "Elk kind is anders, en elke ouder heeft een unieke levenssituatie. Het draait vooral om 2 dingen: het welzijn van het kind en de manier waarop de ouders hun leven organiseren. Soms blijkt een gelijk verdeeld verblijf de ideale oplossing, maar in andere gevallen is dat niet haalbaar."

"Het is moeilijk als ouders zich vastklampen aan de gedachte dat ze recht hebben op 50 procent. Maar we evolueren steeds meer naar een wereld waarin we door de bril van kinderen kijken. Dat is de belangrijkste leidraad."

"Aan de start van mijn carrière had ik een duidelijke ideologie: Ik wil bijdragen aan een wereld zonder vechtscheidingen, zodat kinderen niet onnodig hoeven te lijden wanneer hun ouders uit elkaar gaan. Mijn doel was om alle koppels in dat proces te begeleiden."

Intussen botste Goyens op de grenzen van haar ideologie. "Dat ideaal is niet altijd haalbaar. Dat besef deel ik ook openlijk met mijn cliënten. Ik ben niet de juiste bemiddelaar als er geen oprechte intentie is om respectvol uit elkaar te gaan, zowel in woorden als in daden."

"Als die intentie ontbreekt, moet ik afstand nemen en duidelijk maken dat we er met die houding niet gaan komen." Dat creëert vaak een kantelpunt, besluit Goyens. "Op de een of andere manier openen zich dan toch nieuwe mogelijkheden en wordt er verandering in gang gezet."

"Gelukkig scheiden is hoogmoedig, 'samen en respectvol' scheiden is een realistischer doel", besluit ze.