Hoge huurprijzen, een beperkt aanbod en steeds strengere voorwaarden om iets te huren: de mensen die vandaag op zoek zijn naar een huurwoning, moeten heel wat hindernissen overwinnen. Dat merken we ook aan de reacties in onze inbox. Kalsang was 1 van hen. Zij zocht zelf ruim 2 jaar naar een betaalbare huurwoning, en helpt nu mensen verder die nog op zoek zijn. "Ik kan mensen niet helpen, en dat vind ik heel erg."
"100 mensen op wachtlijst, maar we vinden niets voor hen": Kalsang zocht 2 jaar naar betaalbare huurwoning, en helpt nu mensen die op zoek zijn
Ine Philippe
Gepubliceerd:
De huurprijzen zijn het afgelopen jaar opnieuw fors gestegen. Dat merken we ook aan de verschillende reacties die we hebben ontvangen. Verschillende mensen getuigen dat ze elke maand de eindjes aan elkaar moeten knopen om hun huidige huurwoning te kunnen betalen. Velen durven ook niet te verhuizen, omdat ze toch niets goedkoper vinden.
Oudere mensen moeten dan weer hun huur betalen met hun spaargeld, omdat ze met hun pensioen de kosten niet kunnen dekken. Maar dat spaargeld was eigenlijk bedoeld was om later een verblijf in het woonzorgcentrum te kunnen financieren.
Kalsang Choekey kent de verhalen. Zij werkt bij de Woonclub in Mechelen, een organisatie die mensen ondersteunt in de zoektocht naar een huurwoning op de privémarkt. Toen ze enkele jaren geleden zelf op zoek was naar een huurwoning, merkte ze hoe moeilijk dat soms ging.
Kalsang moest zelf enkele jaren geleden meer dan 2 jaar zoeken naar een geschikte woning
"Ik heb zelf 2 jaar lang gezocht naar een woning", vertelt Kalsang. "Uiteindelijk heb ik via via mijn appartement gevonden, waar ik nu woon met mijn 3 kinderen. Ik ben tevreden, maar het is een klein appartement met 2 slaapkamers, waar ik per maand 900 euro voor betaal."
De afgelopen jaren is de situatie alleen maar erger geworden, vindt ze. "Ik kan mensen niet helpen, en dat is heel erg. Er is een tekort en alles is heel duur. Het is echt heel moeilijk om iets te vinden voor mensen met een lager inkomen of mensen met een leefloon."
Motivatiebrieven en loonfiches nodig
Bovendien merkt Kalsang dat ook de verhuurders tegenwoordig veel meer eisen stellen. "Je moet een motivatiebrief hebben, loonfiches doorsturen... Je hebt echt een heel dossier nodig."
"Verhuurders vragen ook naar je nationaliteit, ze willen weten of je Belg bent", vertelt ze. "Er is heel veel discriminatie op de woningmarkt. Iemand die de taal niet zo goed spreekt, krijgt heel weinig kansen."
Zelf probeert ze de mensen die ze begeleidt zo goed mogelijk voor te bereiden. Maar veel huurwoningen zijn veel te duur. "Meestal hebben mensen een budget van 750 à 800 euro voor een appartement van 2 slaapkamers. Maar dat vinden we niet onder de 950 à 1.000 euro"
"Ik heb op mijn werk een lijst met mensen die een huurwoning zoeken. Er staan meer dan 100 mensen op die lijst, maar ze vinden niets. En wij vinden niets voor hen."
10 jaar wachten op een sociale woning
Kalsang staat zelf ook al meer dan 3 jaar op de wachtlijst voor een sociale woning. Maar ook daar zit voorlopig geen schot in de zaak. "Sommige mensen die ik zie, staan al meer dan 10 jaar op een wachtlijst. Dat is een echte ramp."
Private huurders met een laag inkomen die al minstens 4 jaar op de wachtlijst staan voor een sociale woning, komen in aanmerking voor een maandelijkse huurpremie. Kalsang kan nog geen aanspraak maken op die premie, omdat ze nog niet lang genoeg op de wachtlijst staat.
"Er is ook een tekort aan huurwoningen, zeker op de sociale woonmarkt", vult Kalsangs collega Charlotte aan. "Dat zorgt ervoor dat mensen gedwongen worden om op de privémarkt te zoeken. Dat zorgt dan weer voor een heel grote concurrentiestrijd binnen die groep. Als wij met mensen naar een woning gaan kijken, staan we daar soms met meer dan 30 mensen.
Regionaal nieuws uit Antwerpen
Gepubliceerd:
