Voor het eerst is er in Belgische wateren een gewone vinvis gefilmd, meer bepaald aan het windmolenpark van C-Power in de Noordzee. En het is dan nog een levend exemplaar. Tot nu toe waren er alleen dode exemplaren gevonden in ons deel van de Noordzee.
Voor het eerst gewone vinvis gespot in Belgische wateren, maar onduidelijk wat het naar hier brengt: "Normaal heeft zo'n dier hier niets te zoeken"
Gepubliceerd:
Een medewerker van het windpark merkte gisteren een grote walvisachtige op, en dat op enkele tientallen kilometers van de Belgische kust. Het dier kon worden gefilmd en de beelden werden overgemaakt aan het Instituut voor Natuurwetenschappen dat de effecten van windparken op het zeeleven opvolgt. Aan de hand van die beelden kon het dier geïdentificeerd worden als een gewone vinvis (of Balaenoptera physalus), eentje van het magere type op het eerste zicht.
Het is de eerste keer dat er een levende gewone vinvis is gespot voor de Belgische kust. De vorige exemplaren van de walvissoort die met zekerheid gedetermineerd konden worden, waren dood. In de 20e eeuw werden aan de Belgische kust 3 strandingen van gewone vinvissen geregistreerd. Sterk ontbonden exemplaren spoelden aan in 1939 en 1978, gevolgd door de strandingen van een recent overleden dier in november 1997 (Oostende). Van een aangespoeld stuk huid met keelgroeven in september 1994 (eveneens in Oostende) kan niet met zekerheid worden beweerd dat het van een gewone vinvis afkomstig was. In deze eeuw zijn er al 6 gevallen bekend, maar ook dat waren allemaal kadavers.
Ongewoon bezoek
Het is niet duidelijk wat het dier hier doet, zeg Kelle Moreau van het Koninklijk Instituut voor Natuurwetenschappen. "Maar het is alleszins verdwaald. Zo'n dier heeft normaal gezien niets te zoeken in het zuiden van de Noordzee."
"Doorgaans zwemmen gewone vinvissen in het najaar naar veel zuidelijkere wateren. Ze overwinteren in hun voortplantingsgebieden aan de evenaar. Al is het wel zo dat sommige gewone vinvissen ook in de winter in het noordelijke deel van de Atlantische oceaan blijven. Misschien is het zo'n dier."
"Of misschien heeft het moeilijkheden om zich te voeden. Het ziet er redelijk mager en niet al te gezond uit. Het zou kunnen dat het verzwakt is en zo bij ons terecht is gekomen. Maar dat is moeilijk te zeggen."
Veel vragen, en er komt er nog eentje bij: de lengte van het dier. Gewone vinvissen kunnen tot 27 meter lang worden. Maar "dit individu is vanop een windturbine gefilmd, vanop heel grote hoogte. Dat is dus moeilijk te bepalen. Dankzij de kadavers weten we wel dat de gewone vinvissen die in Belgische wateren opduiken, zelden hun maximale lengte bereikt hebben."
Er is geen zoekactie gepland om het dier verder te bestuderen, maar scheepvaarders op de Noordzee zijn wel gewaarschuwd om een oogje in het zeil te houden. "We hopen dat dat vervolgwaarnemingen kan opleveren."
Assymetrisch gekleurde oceaanreus
De gewone vinvis is de op een na grootste walvisachtige en daarmee ook de op een na grootste diersoort op aarde. Alleen de blauwe vinvis is nog groter. De gewone vinvis is bruinachtig grijs op de rugzijde en wit op de buikzijde. Opvallend is de asymmetrische kleuring van de kop. De linkeronderkaak is donker, terwijl de rechteronderkaak een witte of lichtgrijze kleur heeft.
Op de beelden van het dier dat is waargenomen aan het windpark, is de witte rechteronderkaak net zichtbaar. Net als veel andere grote vinvissen is de gewone vinvis een kosmopolitische soort. Dat betekent dat hij voorkomt in alle grote oceanen en in wateren van de polen tot de tropen. De soort voedt zich met krill, scholen vissen en pijlinktvissen. In de ondiepe Noordzee heeft de soort dus echt niet veel te zoeken.
