Na 43 jaar en 500 voorstellingen: hedendaagse dansers én publiek herontdekken 'Fase' van Anne Teresa De Keersmaeker

In 1982 kwam choreografe Anne Teresa De Keersmaeker met een stuk dat nu, na meer dan 40 jaar en 500 uitvoeringen, nog altijd nazindert. ‘Fase. Four movements to the music of Steve Reich’ bracht voor het eerst repetitieve dansbewegingen op de scène, op soortgelijke muziek van de Amerikaanse minimalist Reich. 3 duetten en 1 solo tekende Anne Teresa De Keersmaeker uit, waarbij ze ook zelf danste.

Amper 21 was ze toen. Met 'Fase' zette De Keersmaeker zich op de internationale danskaart. Kort daarna richtte ze haar ensemble 'Rosas ' op, dat nog altijd hoge ogen gooit in binnen- en buitenland. Uit het prille werk bleek al haar voorliefde voor strakke danspatronen, dansplezier en bijzondere muziek. "Het was het begin van een traject om te leren choreograferen", zegt ze.

‘Levend danserfgoed’: zo noemt STUK Leuven deze productie. En herleven, dat is ook wat de komende 2 weken gebeurt: een frisse generatie dansers herinterpreteert ‘Fase’, en ook het publiek kan letterlijk meestappen in het verhaal.

Het is de eerste editie van het festival 'Body of work' over danserfgoed. 'Fase' van De Keersmaeker bijt de spits af, in een volgende editie is 'What the body does not remember' (1987) van Wim Vandekeybus aan de beurt. 

“We willen de dans van gisteren doorgeven aan de generaties van morgen, maar omdat dans zo vluchtig is, is dat niet zo evident", zegt Delphine Hesters, curator van het festival in Pompidou op Klara. Van een dansvoorstelling zijn er vaak foto's of video's, maar dat is natuurlijk niet hetzelfde als de dans zelf. 

Choreografe Anne Teresa De Keersmaeker stelt dezelfde vraag: "Hoe hou je danserfgoed in stand? In de eerste plaats door het te dansen. Door het zelf te dansen en door te geven aan nieuwe generaties, nieuwe publieken." 

Over dat zelf dansen is ze wel wat zenuwachtig, "op mijn leeftijd", (ze is 64, red.), zegt De Keersmaeker, die vorig jaar negatief in het nieuws kwam. Ex-medewerkers en dansers hadden haar onveilig werkklimaat en grensoverschrijdend gedrag aangeklaagd. Ze heeft zich daarna publiek verontschuldigd. 

Op 20 februari, de openingsavond, brengen verschillende generaties professionele én amateurdansers hun versie van ‘Fase’. Tijdens het festival wordt de voorstelling nog herhaaldelijk gedanst. Een van die keren zal de 500e maal zijn sinds de première in 1982.

Stappen is de basis van dansen, volgens choreografe Anne Teresa De Keersmaeker. Op zaterdag 22 februari, tussen 12 en 16 uur, trekt een ‘Slow walk’ langs 4 verschillende routes doorheen Leuven, om dan samen uit te komen op het Ladeuzeplein. Een traject van 1,2 km, afgelegd op 4 uur tijd, dus met 300 meter per uur. Om 16 uur gaat de wandeling over in een workshop en een openluchtdansfeestje onder leiding van de choreografe.

In STUK Leuven loopt ook de tentoonstelling 'Unfolding Fase'. Je ziet er notitieboeken en allerlei wiskundige schema's en tekeningen van Anne Teresa De Keersmaeker, die een inkijk geven in hoe zo'n voorstelling tot stand komt, en hoe die kan worden doorgegeven aan de volgende generaties.  "In het archief heb ik documenten en verbanden ontdekt die verrassend zijn, en die weemoed met zich meebrengen", zegt De Keersmaeker.

Er zijn interviews met dansers van vroeger en nu over hun ervaringen en uitdagingen. En je kunt luisteren naar de muziekinstallatie 'Pendulum music' van Steve Reich.

In de krokusvakantie is er een gratis programma, ook voor kinderen, met ritme- en dansworkshops of zelfs een dans-videogame.