64 dagen, 7 uur en 17 minuten op de oceaan: moeder en zoon uit Bilzen aangekomen in Caraïben na 4.800 kilometer roeien

Suzanne Krekelberg en haar zoon Bas uit Bilzen zijn aangekomen in de Caraïben na een roeitocht over de Atlantische Oceaan. Ze namen deel aan de zwaarste roeiwedstrijd van de wereld, een tocht van zo'n 4.800 kilometer. Bij aankomst kon het duo rekenen op heel veel applaus en gejuich. "Het was ongelofelijk om mijn mama terug te zien. Ik heb traantjes gelaten", zegt Suzanne.

Evi Walschaers

vr 14 feb. 2025 17u24

Op 11 december vertrokken Bilzenaren Suzanne en Bas vanaf het Canarische eiland La Gomera. Met hun roeiboot begonnen ze aan een tocht van ruim 4.800 kilometer over de Atlantische Oceaan, met als eindbestemming Antigua in de Caraïben.

Het werd een zware tocht. "De boot is maar 7 meter lang en 1,5 meter breed", vertelt Suzanne. "We hadden elk onze eigen slaapcabine, maar slapen kwam er niet echt van, want we moesten eigenlijk dag en nacht doorroeien."

"Dan was er ook nog het hygiënische aspect van het verhaal. Onze behoeften deden we in een emmertje. Dat is wel vreemd, wanneer er golven van 10 tot 15 meter naast je boot zijn. Daarnaast overleefden we op afschuwelijke droogvoeding, die we klaarmaakten met een waterkoker. We hadden wel wifi, maar vanaf een bepaald moment werkte die niet meer."

Warme ontvangst

Ook mentaal was de tocht een grote uitdaging. "We hebben best moeilijke momenten gehad, zeker met de feestdagen. We hebben onze familie, vrienden en vriendinnen heel erg gemist. Maar we zijn er beter uitgekomen. Het heeft de band tussen mij en mijn zoon nog versterkt. Daarnaast hebben we veel levenslessen geleerd. Je begint de kleine dingen te waarderen, en je moet veel geduld uitoefenen. Wanneer het even tegenzit, moet je even mopperen en dan je roeispanen weer oppakken."

64 dagen, 7 uur en 17 minuten na hun vertrek, bereikte het euforische duo haar eindbestemming. "De aankomst was super. Ik had zo'n voldaan gevoel", zegt Suzanne. "Toen we de baai binnen roeiden, begonnen alle grote schepen daar te toeteren. Er waren ook allemaal mensen die juichten en klapten. Mijn mama was er, wat natuurlijk niet vanzelfsprekend is, want de reis was voor haar erg duur. Ik heb traantjes gelaten, wat een avontuur."

De maandenlange fysieke inspanning heeft een groot effect gehad op het lichaam van de roeiers. "Mijn vingers doen veel pijn van zo lang een roeispaan vast te houden. En alles wiebelt een beetje wanneer ik wandel. Het is ook vreemd voor onze heupen en knieën, want we hebben zo lang enkel gezeten en gelegen. Ik ben ook 10 kilogram afgevallen."

Wat Suzanne zal doen wanneer ze weer thuis is? "Meteen de kat knuffelen. Die heb ik toch echt wel enorm gemist. En natuurlijk het normale leven weer oppakken als frituuruitbater in Bilzen", lacht ze. "Daarna kijk ik weer uit naar het volgende avontuur."