Veerle (40) heeft een zeldzame erfelijke aandoening en vindt het lastig om contact te leggen. Ze verlangt naar ‘normale’ vriendschappen waarin ze als een ‘normaal’ persoon wordt gezien. Maar hoe kan ze die opbouwen? Relatiedeskundige Rika Ponnet geeft advies.
Relatiedeskundige Rika Ponnet beantwoordt vraag van de week: "Hoe kan ik ondanks mijn ziekte gelijkwaardige vriendschappen sluiten?"
De vraag van Veerle: "Mijn aandoening maakt sociale contacten moeilijk, hoe kan ik toch 'normale' vriendschappen opbouwen?"
Veerle (40) heeft een zeldzame erfelijke aandoening. "Ik bracht een groot deel van mijn jeugd in ziekenhuizen door. Vriendschappen sluiten was nooit vanzelfsprekend voor mij."
"Als prille veertiger wil ik graag nieuwe vrienden maken. Mijn partner en familie steunen me, maar toch voel ik me soms eenzaam. Mensen vinden het moeilijk om contact met mij te leggen."
"Ik heb geen kinderen en geen job. Ik heb 14 jaar lang op een fijne werkplek gewerkt. Door een medische burn-out ben ik gestopt. Dat is in veel gesprekken een struikelblok. Ik word vaak ontweken en gesprekken vallen snel stil."
"Ik heb een aandoening, maar ik ben zoveel meer dan dat. Ik wil er ook gewoon kunnen zijn voor anderen. Ik weet dat er initiatieven zijn die mensen met een beperking samenbrengen, maar dan blijf ik op het ‘eiland’ van zieke mensen en mensen met een beperking."
"Ik verlang naar gelijkwaardige vriendschappen waarin er ruimte is voor mij als persoon. 'Normale' vrienden die mij zien als een 'normale' vriendin. Maar hoe bouw ik die op?"
Beluister: Rika Ponnet beantwoordt de vraag van Veerle
Het antwoord van Rika: "Accepteer dat je niet zoals anderen bent, maar dat je wel even waardevol bent"
"Ze is uiteraard niet haar beperking, maar het maakt wel deel uit van wie ze is en heeft mee bepaald wie ze vandaag is", stelt Rika.
"Ze denkt sterk vanuit het idee: Ik hoor er niet echt bij. De wereld is druk, mensen halen hun identiteit uit het werk of een gezin. Zij heeft dat niet. Daardoor voelt ze zich buitengesloten en denkt ze dat anderen haar zo zien."
Ze lijkt de wereld op te delen in ‘geslaagden’ en ‘verliezers'
Rika Ponnet, relatiedeskundige
"Je hoort erbij en hebt een druk leven, of je valt erbuiten. Dat denkkader maakt het moeilijk. Ze lijkt de wereld op te delen in ‘geslaagden’ en ‘verliezers’."
"Vriendschap is een actueel thema. Vaak zoeken we gelijkgestemden als een spiegel van onszelf, wat ons het gevoel geeft dat we erbij horen. Maar onderzoek toont aan dat duurzame vriendschappen en relaties niet altijd draaien om volledige spiegeling."
"Accepteer jezelf en maak het bespreekbaar"
"Ze zal moeten accepteren dat ze niet is zoals anderen. Ze moet zichzelf leren aanvaarden en beseffen dat haar leven, ondanks de verschillen, evenveel waarde heeft.”
"Het leven van iemand met een job en kinderen is niet waardevoller dan het hare. Als iemand voor haar kiest, dan is dat om wie ze is als mens en daar mag best verschil tussen zitten", benadrukt Rika.
Een typisch voorbeeld van selffulfilling prophecy. Je vervult zelf precies datgene waar je bang voor bent.
Rika Ponnet, relatiedeskundige
"Veerle wil graag contact maken, maar doordat ze zich zo bewust is van haar ‘afwijking van de norm’, denkt ze meteen: vindt die ander mij wel leuk? Wil die wel met mij omgaan?"
"Ze vult nu veel in over wat anderen denken en is zich erg bewust van het idee: ik voldoe niet aan de norm, dus de ander vindt dat ongemakkelijk en gaat mij uit de weg. Maar in veel gevallen klopt dat helemaal niet. Op die manier schermt ze zichzelf eigenlijk al af. En zodra ze merkt dat iemand afstand neemt, interpreteert ze dat als bevestiging: zie je wel, die persoon wil niets met mij te maken hebben."
"Dat is een typisch voorbeeld van een selffulfilling prophecy. Je vervult zelf precies datgene waar je bang voor bent."
Eerlijk zijn over je eigen gevoel, dat is échte kwetsbaarheid
Rika Ponnet, relatiedeskundige
"Je kan dat ongemakkelijke gevoel aftoetsen bij de ander. Dat is échte vriendschap. Kwetsbaarheid delen en eerlijk zijn over je eigen gevoel, het leven, de uitdagingen en moeilijke momenten."
"Het draait niet om wat is jouw job en wat is de mijne. Mensen met kinderen en een drukke baan hebben niet alles perfect op orde', zegt ze.
"De reactie zal je verbazen. Mensen zullen je niet meteen troosten of geruststellen. Het creëert wél ruimte om het over kwetsbaarheid te hebben. En juist dán kan er een echte ontmoeting ontstaan. Niet op basis van het idee dat we elkaars leven moeten spiegelen. Gewoon als mens tot mens. Door jouw kwetsbaarheid te delen, kan de ander zich misschien ook openstellen."
"Begin met zelfacceptatie. Probeer in contact met anderen niet meteen te denken: die persoon trekt zich terug omdat ik niet voldoe en hij niet weet waarover hij met mij moet praten. Deel dat gevoel en je zult versteld staan. Vaak is dat helemaal niet wat de ander ervaart", besluit Rika.
