Alexander Deprez vertelt in zijn debuut hoe hij zijn vader verloor aan een alcoholverslaving. VRT NWS-journalist Jens Franssen en voormalig generaal Marc Thys denken na over vrede in tijden van oorlog. Yannick Dangre brengt in zijn nieuwe roman een verhaal over liefde, keuzes maken en terugblikken. Actrice Rosemarie Bergmans duikt in haar familiegeschiedenis, als kind van Lebensborn. En Laurens Van De Velde getuigt over zijn strijd tegen anorexia. Dit zijn de 5 boeken die VRT NWS deze week tipt.
Opgroeien bij een alcoholverslaafde vader, vrede in tijden van oorlog en de zoektocht van een Lebensbornkind: dit zijn de 5 boeken van de week
Ben je bezorgd om iemand of heb je vragen over drank, drugs, medicatiegebruik, gokken of gamen? Bel anoniem 078 15 10 20 of mail en chat via www.druglijn.be .
Nood aan een gesprek? Dan kan je 24/7 terecht bij Tele-Onthaal op het nummer 106 of via chat op www.tele-onthaal.be . Jongeren kunnen terecht bij Awel op telefoonnummer 102 of via chat op awel.be .
Fotograaf en theatermaker Alexander Deprez debuteert als schrijver. In 'Prins Albert' (uitgeverij EPO) schrijft hij zijn jeugd van zich af, doordrenkt met alcohol en geweld door het caféleven. Met de ondertitel 'Prelude van een communist' voegt Deprez een politiek statement toe aan zijn persoonlijke verhaal.
Op de cover staat een foto van zijn vader. "Ooit de mooiste man van Vlaanderen: gespierd, gebruind, blond haar. Hij kon goed vrouwen versieren", vertelt Deprez op Klara. "Hij begon heel hard te drinken toen ik 14 jaar was. Tot 4 jaar geleden heb ik hem niet meer nuchter gezien. Ik ben nu 29."
Deprez’ vader runde het beruchte motorcafé 'Prins Albert' in Lauwe, waar alcohol rijkelijk vloeide en een vechtpartij geen uitzondering was. "Toch heerste er ook een sterk gemeenschapsgevoel".
Alcohol heeft meerdere generaties het leven binnen de familie Deprez bepaald. "Een ouder die kampt met een verslaving brengt veel stress met zich mee voor een kind. Op hun beurt grijpen ze naar een kalmeermiddel, meestal ook drank."
Vandaag zijn zowel hij als zijn vader nuchter. "Sinds hij gestopt is met drinken, neemt mijn vader veel meer verantwoordelijkheid. Het was hartverscheurend voor hem om mijn boek te lezen, maar hij zei wel dat ik het moest publiceren."
Deprez benadrukt dat het boek niet alleen over het alcoholmisbruik maar ook over de liefde tussen hen twee gaat. Vader en zoon Deprez zijn momenteel te zien in 'Voorbij de schaamte ', de VRT Canvas-reeks over de verwoestende rol van alcohol in onze maatschappij.
Buitenlandjournalist bij VRT NWS Jens Franssen en oud-legergeneraal Marc Thys bundelen hun expertise in 'Vrede in tijden van oorlog' (uitgeverij Ertsberg). "De bedoeling is om de concepten oorlog en vrede aan het bredere publiek uit te leggen", vertellen ze in De Afspraak.
Na decennia van vrede en welvaart lijkt Europa in slaap gesust. De Russische inval in Oekraïne 3 jaar geleden kwam voor velen als een verrassing.
"De Baltische staten, ooit lid van het Warschaupact, zagen het aankomen, maar binnen de NAVO werd dat als overdreven beschouwd." Volgens Franssen en Thys is een besef bij de bevolking over het belang van defensie cruciaal. "Zonder die bewustwording is er geen politieke steun."
Daarnaast pleiten de auteurs voor een meer ambitieuze definitie van vrede, lang enkel gezien als 'de afwezigheid van oorlog'. Vrede moet volgens hen een situatie zijn die aanvaardbaar is voor alle partijen en perspectief biedt aan de bevolking. De lat moet hoger.
"Kinderen moeten naar school kunnen, ze moeten een leven kunnen uitbouwen. Wat vandaag in Gaza gebeurt, is geen vrede, maar een wapenstilstand."
Franssen en Thys buigen zich over de rol die weggelegd is voor defensie, diplomatie, ontwikkelingssamenwerking en internationaal recht in het streven naar een duurzame vrede.
Yannick Dangre is na 8 jaar terug met een nieuwe roman. 'Tussenjaren' (uitgeverij De Bezige Bij) is een tijdloze roman over afhankelijkheid in de liefde, keuzes maken en terugblikken.
Hoofdpersonage is de 60-jarige Charles. Zijn vrouw Sylviane heeft hem 30 jaar geleden in de steek gelaten. In een afscheidsbrief belooft ze hem dat ze elkaar later terug zullen zien in Napels.
Hunkerend naar antwoorden en onzeker of ze zal opdagen, stapt hij op het afgesproken tijdstip in het vliegtuig, zonder zijn nieuwe partner en dochter op de hoogte te brengen. "Het boek is een onderzoek: waarom doet iemand zoiets en waarom blijft hij aan haar denken? De liefde zit dan toch heel diep", licht Dangre toe op Radio 1.
De jonge Sylviane koestert de droom filmster te worden. "Het is heel wreed: ze zet hem decennialang gevangen", vertelt de auteur. "Ze had grote dromen die ze niet kon realiseren, dus maakt ze haar eigen film door een afspraak met 30 jaar horizon."
Dangre (zelf 37) slaagt er moeiteloos in om personages neer te zetten die veel ouder zijn. "Ik ben dan ook een oude ziel", vertelt hij. "Terugblikken als verteller is altijd boeiender. Een twintiger kan nog een paar keer de mist in gaan, maar een zestiger heeft de belangrijkste levenskeuzes al achter de rug."
Actrice Rosemarie Bergmans (onder andere te zien in de reeksen 'Johan en de Alverman' en 'Witterkerke' en de film 'Pauline & Paulette') heeft haar vader nooit gekend. In 'Het verdriet van Rosemarie' duikt ze in haar duistere familiegeschiedenis met de hulp van Eric Bauwens, expert in de geschiedenis van de Lebensborn-klinieken.
Lebensborn was een vereniging opgericht door nazi-Duitsland met als doel om het geboortecijfer gericht op te krikken. De bedoeling was om in overeenstemming met hun rassenideologie een Arisch ras te creëren.
Bergmans is in 1944 geboren in het kasteel van Wégimont, de Belgische kraamkliniek van nazi-kopstuk Heinrich Himmler. "Mijn vader was aan het Oostfront en kreeg van zijn oversten gedaan dat zijn Tsjechische vrouw in België mocht bevallen. Hij wou per se dat ik de Belgische nationaliteit had", vertelt ze op Klara.
Dit kwam ze allemaal veel later te weten, want de familie hulde zich in stilzwijgen."Als ik iets vroeg, dan was het niets, en de zakdoeken kwamen boven. Ze begonnen te huilen."
Bergmans geloofde wat haar moeder haar had wijsgemaakt: haar vader was op reis. Maar dan vindt ze in hun trouwboekje een krantenartikel over zijn terechtstelling op 21 februari 1945 in Antwerpen.
Het boek is geen biografie, maar een poging tot reconstructie van Jan Bergmans’ levensverhaal. "Hij heeft nauwelijks iets nagelaten en zijn dossier is flinterdun", vertelt Bauwens.
Door uitwisseling van gedachten en beschouwingen probeert hij een antwoord te bieden op de vragen van Rosemarie. Zij heeft dankzij hem haar vader in zekere zin teruggevonden. Een gevoel dat ze nu koestert. "Ik heb mijn hele leven met een zweer geleefd. Die is opengegaan en daar zit nu een mooi verband op: ik kan ermee leven."
Laurens Van De Velde is een jonge muzikant die alles aankan. Maar dan gooien een aantal gebeurtenissen zijn leven overhoop: verschillende dierbaren overlijden en ook in de liefde loopt het fout.
In samenwerking met Guy Didelez vertelt hij in '(On)breekbaar' (uitgeverij Pelckmans) hoe hij langzaam verstrikt raakt in een obsessie met de weegschaal. "Ik wist niet dat anorexia bestond bij jongens", getuigt de nu 22-jarige Laurens bij Radio2.
Snakkend naar de controle die hij op alle andere vlakken kwijtraakt, stort hij zich dwangmatig op afvallen en op sport. "Soms liep ik 3 tochten van 10 kilometer per dag, terwijl mijn maaltijden steeds kleiner werden."
Wanneer zijn gezin merkt hoe snel hij vermagert, trekt hij naar de huisarts. Op 18-jarige leeftijd krijgt hij de diagnose anorexia nervosa: de eetstoornis waarbij mensen een vervormd beeld van hun lichaam hebben en daardoor dwangmatig bezig zijn met gewichtsverlies.
Pas jaren later vinden Laurens en zijn familie de juiste professionele hulp. "We spraken met de huisarts af om het in zijn praktijk enkel over voeding te hebben. Dat haalde de spanning weg, waardoor we thuis geen ruzies meer hadden en dichter naar elkaar toe groeiden."
Laurens is ondertussen genezen en wil met het boek lotgenoten en hun families tonen dat er altijd een uitweg is. "Ze zeggen dat je er nooit helemaal van afgeraakt, maar ik durf met 99,9% zekerheid te zeggen dat het wél kan."

