'Sterke Jan' haalt de kastanjes uit het vuur voor premier De Wever

Een argeloze vraag aan vicepremier Jan Jambon in De Zevende Dag. Of hij niet liever opnieuw minister van Binnenlandse Zaken was geworden? Jambon beaamt dat volmondig. En waarom de N-VA dan niet die bevoegdheid had genomen, in overleg met de MR van Georges-Louis Bouchez? "Ik ga niet ingaan op de interne afspraken. Het is nu wat het is. Bart heeft me gevraagd die belangrijke hervormingen (op de departementen Financiën en Pensioen) door te voeren". 

Er bestond dus wel degelijk een afspraak tussen de MR en de N-VA. Die twee partijen zouden de sleutelbevoegdheden Financiën en Binnenlandse Zaken onder elkaar verdelen. En Binnenlandse Zaken zou alleen naar de MR gaan omdat Georges-Louis Bouchez zelf in de regering wou stappen, als minister van Veiligheid. Maar na een nachtje talmen beslist de voorzitter van de MR toch niet zelf in de regering te stappen, een beslissing die hij pas erg laat bekendmaakt. Te laat om nog te wisselen van bevoegdheid. 

Het belangrijkste gevolg van die late communicatie is dat de N-VA 'opgescheept' zit met de bevoegdheid Financiën, waardoor niet de MR verantwoordelijk zal zijn voor de nieuwe meerwaardebelasting. Er zal dus nooit sprake zijn van een 'Boucheztaks', monkelt de voorzitter van de MR, het zal een 'Jambontaks' of een de 'De Wevertaks' worden. Bovendien heeft Bouchez, zoals we van hem gewend zijn, al na enkele dagen een steen in de Arizonakikkerpoel gegooid.

In De Tijd zegt Bouchez dat "wie zijn aandelen tien jaar aanhoudt, geen meerwaardetaks zal betalen". Bouchez voegt eraan toe dat hij daarover een akkoord met premier De Wever heeft, volgens Bouchez staat dat op een ondertekend handgeschreven document. In De Morgen geeft Bouchez meer uitleg over dat papier: "Het lag op tafel in de Koninklijke Militaire School en de socialisten hebben het ook gelezen". De voorzitter van Vooruit, Conner Rousseau, bevestigt het bestaan van het document, "maar daarop staat exact hetzelfde als wat er in het regeerakkoord staat".

De oppositie in koor, gaande van Vlaams Belang via Groen en de Open VLD tot de PS aan de Franstalige kant, spreekt van achterkamertjespolitiek en eist dat de premier het document aan het parlement overhandigt.  Maar de premier laat weten dat "buiten het regeerakkoord en de budgettaire tabel er zijns inziens geen documenten zijn die het statuut hebben dat hen opeisbaar maakt door het parlement". Dat schrijft de premier in zijn antwoord aan Kamervoorzitter Peter De Roover (N-VA), die een vraag van Groen-fractieleider Stefaan Van Hecke overmaakte. Er is dus met andere woorden een document, maar het parlement heeft er geen zaken mee.

Het is vicepremier Jambon die de kastanjes uit het vuur haalt. "Het enige dat op papier staat, is het regeerakkoord dat iedereen kan lezen. Ik heb geen weet van side letters of weet ik veel wat". Het enige probleem is dat zo’n regeerakkoord geen wettekst is, en dat iedereen toegeeft dat al die modaliteiten nog besproken moeten worden. En daarbij trekt Vooruit-voorzitter Rousseau een streep in het zand. "Voor ons is er een grens waar wij niet onder gaan. Als het de bedoeling is dat de regering snel valt, dan zal men meteen weer onnozel moeten doen over gemaakte afspraken." 

Het was politiek journalist Alain Gerlache die in De Afspraak op Vrijdag perfect de redenering van MR-voorzitter Bouchez samenvatte om geen minister te worden: "Bouchez had de keuze tussen vicepremier worden of Bouchez blijven". In De Morgen geeft Bouchez toe dat de voorzitters het centrum vormen van het politieke zonnestelsel in ons land. "Laten we daar niet hypocriet over doen. Partijen worden verpersoonlijkt door hun voorzitter. Ik heb ook de regeerakkoorden van a tot z onderhandeld. En nu mag ik ophoepelen en een beetje gaan vissen?"

Een beetje voorzitter heeft in ons land dan ook over alles een mening. Het budget voor Ontwikkelingssamenwerking? Dat mag voor de MR-voorzitter op nul worden gezet: "Kent u één land dat naar ons is gekomen om te zeggen: stop maar, nu zijn we ontwikkeld, we hebben uw geld niet meer nodig? (…) Onze Ontwikkelingssamenwerking is gewoon een slecht christelijk geweten: we zijn in het verleden gemeen geweest voor je, nu gaan we je geld geven om ons geweten af te kopen."

Of een MR Vlaanderen, naar zijn beeltenis? “We hebben ook in Vlaanderen een sterke liberale partij nodig en vandaag is Open VLD niet in staat om die positie in te nemen.”  Bouchez hekelt het feit dat de fractieleider van de Open VLD in de Kamer de vroegere staatssecretaris van Begroting Alexia Bertrand is. Bouchez wijst er fijntjes op dat Bertrand nog altijd lid van de MR is. "Ze is zelfs vanop onze lijst in Brussel verkozen, en in Sint-Pieters-Woluwe zit ze in één fractie met MR. Ik ben dus zo genereus dat ik de oppositie zetels aanbied.” 

Voor wie dacht dat Bouchez in de nieuwe regering zijn toon zou matigen, hij blijft een balorige partijvoorzitter.

In Knack moeit een balorige Louis Tobback zich dan weer met de Brusselse affaires. De politiezones fuseren is voor hem een evidentie. "Zelfs een groentekweker die heel even naar Brussel kijkt, snapt dat er schaalvoordelen te behalen zijn met een eengemaakte politiezone", zegt de gewezen minister van Binnenlandse Zaken. Ook al omdat je op die manier de solidariteit tussen rijke en armere gemeenten in het gewest aanmoedigt. "In Anderlecht komt de wijkagent op straat iemand tegen met een kalasjnikov, terwijl in Ukkel die wijkagent alleen maar een madame met een chihuahua ziet. (…) Maar met een eengemaakte politie zullen de rijke gemeenten, zoals de Woluwes, kunnen bijdragen tot het oplossen van het veiligheidsprobleem in het hele gewest."

Maar de huidige minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR) wil in de eerste plaats militairen het bewakingswerk van politieagenten laten overnemen, waardoor die laatsten meer tijd en ruimte krijgen voor straatwerk.  Concreet gaat het over het bewaken van de ambassades. "Ik heb al met mijn collega Theo Francken van Defensie gesproken om te bekijken hoe we dat zo snel mogelijk kunnen doen. Hij is nu met zijn administratie in overleg om dat te bekijken", aldus Quintin. 

De minister van Binnenlandse Zaken, nochtans een diplomaat, is snel op weg om de minister van Veiligheid te worden. Wat ooit de droom was van zijn balorige voorzitter. Die er steevast aan toevoegt dat "vijf jaar een lange periode is". Je weet dus nooit of de balorige voorzitter geen balorige minister wordt.