Schietincidenten Anderlecht drukken vastgoedprijzen: "Overheid moet ingrijpen"

Katrien Kempe is bestuurder van de beroepsvereniging van vastgoedontwikkelaars en investeerders (UPSI-BVS).  "Als je kijkt naar de westkant van Brussel, waaronder ook Anderlecht en Molenbeek, dan zie je toch dat de vastgoedprijzen daar lager liggen dan in de rest van Brussel", zegt ze in De Wereld Vandaag op Radio 1.

"In bepaalde wijken kan je echt het verband leggen met de criminaliteit", gaat ze voort. "Als er daardoor veel mensen wegtrekken, dan loop je het risico dat volledige wijken leeglopen. Er kan dan leegstand en verkrotting optreden waardoor alle huizen in die buurt minder waard worden."

In Brussel zijn er al langer moeilijke buurten, maar als het geweld en de onrust er opflakkeren, is dat niet het beste moment om je huis of appartement aan een goeie prijs te verkopen. "Er zit wel een zekere vertraging op die waardevermindering, de vastgoedmarkt reageert niet altijd heel snel op zo'n ontwikkelingen. Maar eens die neerwaartse beweging is ingezet, is het belangrijk dat het beleid daarop reageert."

Vastgoedinvesteerders zullen niet gaan investeren in een bepaalde wijk als het beleid niet meedoet. "Dat is een heel belangrijke partner in het investeringsverhaal. Promotoren en investeerders kunnen een bepaald potentieel zien in een moeilijke wijk, in een vervuilde site of in een stationsbuurt. En dan is het heel belangrijk dat de overheid een partner is die meekijkt waar ze kunnen investeren in de publieke infrastructuur, verlichting bijvoorbeeld, om die buurt opnieuw aantrekkelijk te maken. Er moet ook een perspectief zijn op de langere termijn."

Je zou ook kunnen zeggen dat het nu hét moment is om in Anderlechtse huizen te investeren, omdat ze nu goedkoper worden. "Ja, dat kan zeker ook. Als je bijvoorbeeld kijkt naar stationsomgevingen, neem Brussel-Zuid, dan kijkt men daar ook naar de private sector die op haar beurt kijkt naar de overheid: geef ons die vergunningen, geef ons een duidelijk traject voor de ontwikkeling van die wijk en de opwaardering ervan."

Maar dat is niet iets wat van vandaag op morgen verandert. "Het is een traject van jaren en in Brussel duurt het erg lang om vergunningen te krijgen. Grote projecten nemen er gemakkelijk 5 tot 7 jaar in beslag. Dat is dus een duidelijke boodschap aan de politiek: dat vergunningstraject moet versnellen."

"Een voorbeeld van waar het wel goed is gelopen, is de kanaalbuurt in Brussel. Daar lag een oude, verlaten industriële site die men opnieuw heeft doen opleven met een gemengde ontwikkeling: sociale woningen, winkels en een school. Die verwevenheid van functies is erg belangrijk om een coherent geheel te maken en te vermijden dat je een getto of een nieuwe probleemwijk creëert."