Brussels parlement keurt voorstel goed om percentage van sociale woningen te reserveren voor daklozen

De resolutie bestaat uit een reeks maatregelen om het daklozenbeleid te koppelen aan het sociale woningbeleid. Het reserveren van een bepaald percentage sociale woningen voor daklozen is daar een voorbeeld van.

"We willen 1 procent van de sociale woningen inzetten voor daklozen", zegt Kalvin Soiresse Njall (Ecolo), wiens partij het initiatief nam voor de maatregel. "Het gaat om een soort Marshall-plan dat door de sector gesteund wordt", gaat hij verder. "We willen niet langer gescheiden werken, maar de bevoegdheden huisvestingbeleid en hulp aan personen samenvoegen."

Het voorstel is goedgekeurd met 8 stemmen voor en 68 onthoudingen, op een totaal van 76 stemmen. "Een primeur", stelt voorzitter van het Brussels parlement Bertin Mampaka (MR).

Het aantal mensen zonder dak boven het hoofd stijgt jaar naar jaar. Tegelijkertijd hebben de mensen die sociale huisvesting het meest nodig hebben, er vaak het moeilijkst toegang toe.

Vanuit de sector van de hulpverlening klinkt steeds vaker de vraag om in te zetten op maatregelen die mensen structureel van de straat halen in plaats van op tijdelijke daklozenopvang.

Op vraag van Doucheflux, een Brusselse vereniging die daklozen helpt, zochten onderzoekers van de ULB uit wat noodhulp aan daklozen – van zorg tot onderdak en andere diensten – jaarlijks kost. Ze vergeleken dat met wat het kost om een persoon gedurende een jaar te huisvesten. De uitkomst: het is goedkoper om iemand een dak boven zijn hoofd te bieden, dan een jaar lang noodhulp te bieden. 

De strategie om hierop in te spelen, ook bekend als 'Housing First', heeft in verschillende Europese steden haar succes al bewezen, maar in Brussel is de vraag naar woonoplossingen voor de meest kwetsbare daklozen niet bij te houden.

De nieuwe resolutie sluit aan bij het recente actieplan van sectorvereniging Bruss'help, waarin wordt voorgesteld om meer te investeren in het 'Housing First'-model en een globale strategie te ontwikkelen met alle betrokken partners om zo dakloosheid te bestrijden.

Maar ondertussen worden ook de wachtlijsten voor een sociale woning langer, met een gemiddelde wachttijd van 12 jaar.

Vooral de lange wachtlijst – op dit moment meer dan 50.000 gezinnen – was voor veel partijen een struikelblok. De resolutie zou weliswaar een gat dichten door daklozen te helpen, maar tegelijk een ander gat creëren bij de vele andere hulpbehoevenden. "On ne va pas déshabiller Paul pour habiller Jean", ("We gaan Paul niet uitkleden zodat we Jean kunnen aankleden", red.) verwoordt Fouad Ahidar (Team Fouad Ahidar) het gevoel van ongenoegen dat meteen het grote aantal onthoudingen in het parlement verklaart.