Traditionele Pauwelviering Galmaarden trekt voor het eerst uit in nieuwe fusiegemeente Pajottegem 

De Pauwelviering in Galmaarden, Pajottegem, is een folkloristisch feest waarbij roggebroodjes worden uitgedeeld. Elk jaar gebeurt dit door de Pauwel en zijn bende. Dit jaar mocht Anthony Ravyts in de huid van de Pauwel kruipen. Op een wit paard trok hij door het gehucht Sint-Paulus, vergezeld door 16 apostelen. Samen deelden ze duizenden roggenbroodjes uit.  

 "Ik ben al 6 keer lid geweest van de Pauwelbende", zegt Anthony. "Vorig jaar was mijn schoonbroer nog de Pauwel. Toen had ik me voorgenomen om dat te worden in 2025." En hij liet er geen gras over groeien: als Pauwel vroeg hij zijn vriendin Femke aan de start ten huwelijk. 

Dit jaar was er ook opnieuw een kinderpauwel die door de straten van Sint-Paulus trok. Een rol die Aayron Thiepont op zich mocht nemen, vergezelgd door een 9-koppige kinderpauwelbende.     

Opvallend, nu Galmaarden deel uitmaakt van de nieuwe fusiegemeente Pajottegem, zakten dit jaar ook heel wat mensen uit de andere fusiegemeenten Gooik en Herne voor het eerst af naar dit bijzondere event. Zo zagen zij hoe de Pauwelbende in de Pauwelhoeve even stopte om het gulden boek te tekenen, een attentie van het gemeentebestuur, en hoe elke apostel werd gedoopt met het resterend meel van de roggenbroodjes. 

De Pauwelviering kent zijn oorsprong in 1382, toen er na een plundering van de Oost-Vlaamse stad Geraardsbergen, heel wat doden op de akkers rond de stad bleven liggen en er pest uitbrak. Ook Sint-Paulus, Galmaarden was getroffen. Maar dat veranderde toen op het feest van Paulus Bekering een witte ruiter op paard verscheen en roggebroodjes uitdeelde. Wie van de broodjes at, genas of werd niet ziek. Sindsdien kruipt elk jaar een Galmaardenaar op de zondag na 25 januari, de feestdag van Sint Paulus Bekering in de huid van een witte ridder. Dat leverde enkele jaren geleden de officiële erkenning als immaterieel cultureel Vlaams erfgoed op.