Paralympiër Francis uit Tielen sleept NMBS voor de rechter wegens ontoegankelijkheid van trein (maar kan rechtszaal niet binnen met rolstoel)

Paralympiër Francis Rombouts woont op een boogscheut van het station van Tielen, maar de trein nemen blijkt er een onmogelijke opdracht. Met zijn elektrische rolstoel raakt hij niet op de trein, door het hoogteverschil met het perron. Assistentie krijgen blijkt zo goed als onmogelijk, omdat het station van Tielen onbemand is.

Unia en Rombouts zijn van mening dat de NMBS zich schuldig maakt aan discriminatie en vraagt een veroordeling en de inzet van middelen zodat Rombouts zelfstandig de trein kan nemen. De zaak kende een eerste vonnis in 2017, maar het duurde tot nu voor de zaak in beroep kon worden behandeld.

Tot overmaat van ramp bleek de zittingszaal waar het proces vandaag moest doorgaan niet toegankelijk te zijn voor Rombouts. Uiteindelijk werd er beslist om te verhuizen naar een andere zittingszaal, waardoor de zaak met de nodige vertraging kon beginnen.

“Francis Rombouts moet één keer per week gaan werken in Turnhout en moet ook wekelijks trainen in Gent”, klonk het in het pleidooi van zijn advocaten. “Hij wil die verplaatsingen met de trein kunnen maken." Omdat hij momenteel enkel kan trainen wanneer hij met de auto wordt gebracht, komt zijn deelname aan de Olympische Spelen in Los Angeles in het gedrang, voegen ze er nog aan toe.

"Hij moet ook regelmatig naar de luchthaven van Zaventem om het vliegtuig te nemen voor internationale toernooien. Daarnaast moet hij zich ook vrij kunnen bewegen om zijn sociaal leven uit te kunnen bouwen, in plaats van opgesloten te zitten tussen de muren van zijn sociale woning aan het station van Tielen.”

Volgens Unia en de advocaten van de Tielenaar zou de levenskwaliteit van Rombouts aanzienlijk toenemen indien de gevraagde middelen worden voorzien. “Daar is geen prijs op te plakken, in tegenstelling zoals een oprijplaat of de inzet van personeel, als je weet dat de NMBS een mastodont van een onderneming is die werkt met gigantisch veel overheidsmiddelen."

Volgens de NMBS is het verzoek onontvankelijk en is de zaak intussen verjaard. “De NMBS heeft alle begrip voor de situatie van meneer Rombouts”, klonk het bij meester Jean Pierre Kesteloot. “Toegankelijkheid is dan ook een topprioriteit. Tegen 2032 zullen 176 treinstations autonoom toegankelijk zijn voor rolstoelgebruikers en er wordt gewerkt aan het installeren van oprijplaten in de huidige treinstellen. Maar de hoogte van de perrons is de verantwoordelijkheid van Infrabel, niet van de NMBS.”

Volgens Kesteloot doet de NMBS er alles aan om te helpen waar het kan. “In onbemande stations is er gratis bijstand voor reizigers, maar er moet wel daarvoor opgeleid personeel aan boord zijn. Intussen worden de treinen ook aangepast. We kunnen echter niet handelen op basis van een persoonlijk geval."

De NMBS denkt in termen van geografische spreiding. "Als één persoon individuele aanpassingen kan eisen voor de rechter, kan iedereen dat doen. En dan zou er telkens een onmiddellijke verplichting gelden om iedereen in elk station bij te staan, dat is geen redelijke vraag meer.”

De NMBS is van mening dat er voldoende alternatieven zijn voor Rombouts om zich te verplaatsen. “Met schaamrood op de wangen moeten we toegeven dat hij momenteel niet de trein kan nemen in Tielen. Op termijn is dat wel de ambitie. Maar er is een bus waarmee hij naar het station van Herentals geraakt en hij kan ook beroep doen op de flexbus van De Lijn.”

Uitspraak ten laatste op 17 maart.