Hoe kan je 14 jaar verdwijnen zonder dat een haan ernaar kraait?

Aan menig koffiemachine zal het vanochtend over de zaak-Heidi De Schepper gegaan zijn. Want wat is er met de vrouw gebeurd? En hoe kan het dat haar verdwijning zo lang onder de radar gebleven is?

We spoelen terug naar 6 mei 2010. Op dat ogenblik haalt iemand - Heidi of iemand anders - een voorlopig rijbewijs op naam van Heidi De Schepper af. Tot daar het allerlaatste spoor naar de vrouw. 

Pas nu, 14 jaar later, gaan de alarmbellen af. Haar kleine kinderen van toen zijn intussen tieners en jonge twintigers. De school van een van hen wilde haar graag spreken, maar kreeg nul op het rekest. En er kwam uiteindelijk dan toch een melding. 

Geen belastingen, geen geldige identiteitskaart, geen oproepingsbrieven, geen definitief rijbewijs. Al die jaren was er geen enkele administratie. Daar is intussen een verklaring voor. Want in november 2010 werd Heidi De Schepper geschrapt uit het bevolkingsregister. Officieel heet dat: "ambtshalve geschrapt worden".

Concreet heeft iemand dus vastgesteld dat De Schepper niet meer woonde op haar adres in de Langevennenstraat in Balen. Wie, dat weten we niet - en de vraag is of dat nog te achterhalen is. "Want de gegevens worden maar enkele jaren bijgehouden", zegt burgemeester van Balen, Sofie Leysen.

Wel is zeker dat haar afwezigheid toen niet verontrustend was voor de politie. Zo'n schrapping gaat immers altijd gepaard met een controle. Maar de politie vond extra onderzoek niet nodig. In november 2010 werd Heidi De Schepper effectief geschrapt uit het Rijksregister. 

Eens iemand ambtshalve geschrapt is, wordt die ook niet meer opgevolgd - al kan je zo'n schrapping uiteraard wel ongedaan maken.

"Zo'n schrapping heeft vooral administratieve gevolgen, zonder dat een hele zoektocht gedaan wordt", klinkt het bij Nathalie Debast van de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten. "Er blijft wel een spoor van je, maar er is geen actueel spoor. Men weet niet waar je verblijft." En eigenlijk besta je administratief dan niet meer: je krijgt geen kiesbrieven meer, je identiteitskaart wordt geschrapt...

Nu: iemand kan en mag verdwijnen. "Mensen zijn vrij te bewegen en te vertrekken. Maar het is wel handiger als je dat meldt. En als iemand verdwijnt, is er doorgaans altijd wel een buur, vriend of familielid die dat aangeeft."

Dat is hier dus niet gebeurd en dat is hoogst uitzonderlijk, zegt ook Alain Remue van de Cel Vermiste Personen. Hij kan zich geen gelijkaardige zaak van die dimensie herinneren. "Dat iemand zo lang onopgemerkt verdwijnt, is heel raar. Mensen leven in een sociale omgeving, met een buurt, een gezin, een school. Er is toch altijd een sociale controle."

Het opsporingsbericht licht al een tipje van de sluier: Heidi De Schepper had een "vrij geïsoleerd leven, met weinig sociale contacten. Ze had een moeilijke jeugd en heeft op haar 18e alle contact met haar eigen familie verbroken om met haar vriend naar Balen te verhuizen". 

"Je kan verdwijnen, je kan voor ons spoorloos blijven. Maar dan is er een aangifte geweest. Zoals dit hebben we nog niet vaak meegemaakt, om niet te zeggen niet. Hoe is zoiets mogelijk?", vraagt Remue zich af.

Het is gissen wat er met de vrouw gebeurd is: is ze vrijwillig vertrokken? Zelfdoding? Of is er sprake van criminele feiten? Volgens haar vriend is ze plots, van de ene dag op de andere, verdwenen met al haar spullen. Het afgelopen jaar probeerden de speurders te achterhalen of er nog ergens een spoor is van Heidi, hier of in het buitenland. Tot nu toe zonder succes. Vandaar het bredere opsporingsbericht afgelopen weekend.

"Alle pistes liggen open. We denken op dit ogenblik in alle richtingen. We vragen ons af hoe het mogelijk is dat iemand uit het Rijksregister geschrapt is, maar doen tegelijk ook een oproep aan de dame zelf: laat iets weten, dat kan anoniem."

De speurders stellen ook een profiel samen: wat ligt er aan de basis, wat kan er gebeurd zijn? "Mijn ervaring leert mij: een mama laat haar kinderen niet zomaar achter. Dat moet ons doen nadenken. Er is iets gebeurd dat niet oké is. Dat is mijn gevoel, op basis van mijn ervaring."

Maar wat er precies gebeurd is, daarover tasten de speurders voorlopig in het duister.